Astronomowie odkryli już 400 planet krążących wokół innych gwiazd. Kilka z tych gwiazd jest podobnych do Słońca. Jest nawet cześć planet typu Super Ziemia, ale nadal szukamy świętego Graala - Drugiej Ziemi.

Co dzisiaj wiemy o tych odkrytych planetach, możemy dowiedzieć się z prezentowanego na Kanale National Geographic Chanel filmu 'Najdziwniejsze planety' - o 14.00. Jedne z najnowszych wyników badań astronomicznych pozwalają zaprezentować wszystkim kompendium wiedzy na ten temat. To te 60 minut które warto spędzić przed telewizorem.

Planowanie tematów spotkań Sekcji Astronomicznej jest tylko planowaniem. Jak każdy plan podlegają czasami wielkim zmianom i tak stało się tym razem. Poza punktem przyjęcia nowych członków w skład naszego zespołu (jest już nas 20 osób, w sobotę akces złożyli Mateusz, Marcel, Katarzyna, Tomasz, Patrycja i Damian) , zmianie uległa cała pozostała część. A to za sprawa wielu dyskusyjnych zagadnień otaczających nas. Takim gorącym tematem stał się rok 2012 i różnego rodzaju spekulacje na jego temat. Cześć z nich jak wykazała dyskusja jest popierana Kalendarzem Majów i zawartymi, podobno, w nim informacjami na temat naszych czasów.

15 listopada 1630 roku zmarł wielki astronom Johannes Kepler. W ostatni piątek obchodziliśmy uroczystości związane z tą rocznicą.

Kepler był wielkim astronomem i to wiedzą wszyscy bez wątpienia. Uważam, że wielkim zaszczytem było dla miasta gościć go w swoich murach. Przez te wszystkie lata od jego śmierci, oddawaliśmy mu pamięć na różne sposoby. W Żaganiu działały Towarzystwa naukowe i poświęcano mu wiele uwagi.

Wojny uczyniły jednak spustoszenie w materialnych pamiątkach i w naszych umysłach. Teraz z wielkim mozołem wraca on na zasłużone miejsce. Rok Astronomii przysłużył się szczególnie temu. Bo nie o symbole w postaci nazw ulic, pomników tu tylko chodzi, ale o nas samych. Dzięki dacie roku 2009 zmienili się ludzie i ich stosunek to wspaniałej i niezwykłej nauki astronoma. Do astronomii. Nie można było uczynić większego honoru temu zacnemu uczonemu, jak obudzić pasję do wiedzy w tak wielu umysłach.

13 listopada 2009 roku poświęciliśmy patronowi naszego miasta Johannesowi Keplerowi. Uroczystości były wyjątkowe, a to za sprawą wyjątkowej inicjatywy wyjątkowego zespołu ludzi.

Postanowiliśmy zaczęć ten dzień odwiedzeniem świeżo upieczonego szlaku Keplera. Bo w naszym miesicie, jak się okazuje, jest już sporo miejsc przypisanych na różne sposoby temu wielkiemu astronomowi. Szlak zaczyna się oczywiście od miejsca gdzie niegdyś stała Brama Szpitalna. Miejsce gdzie mieszkał on razem z rodziną na polecenie Księcia. Po tamtych czasach pozostała w tym miejscu replika bramy – dzisiaj znajdująca się w remoncie i wracająca do swojej świetności cięgi innym zapaleńcom. Szlakiem Keplera prowadziła nas Pani Justyna z Izby Keplera. Na każdym przystanku i w drodze opowiadała same ciekawości o naszym wspaniałym mieszkańcu. Jak się okazało, tylko w ciągu tych dwóch lat swojego pobytu zostawił on w naszym mieście wiele wspomnień o sobie.

Zwierciadło teleskopu kosmicznego Hubble'a jest wykonane z taka precyzją, że gdyby zostało powiększone do wielkości Ameryki Północnej to największe nierówności miałyby zaledwie kilka centymetrów wysokości.

Pomimo tej wielkiej precyzji nie udało się uniknąć problemów z optyka teleskopu. Rozwiązania problemu z krótkowzrocznością podjęły się aż trzy firmy na świecie, ale tylko jedna osiągnęła cel. Na szczęście. Wykonane soczewki korygujące są wyjątkowego kształtu. Nie mniejszym problemem było umieszczenie układu korekcyjnego w samym teleskopie.

Ale czego ludzie nie potrafią dokonać.

Zostało Uruchomione specjalne konto w Banku PKO-BP na które można dokonywać wpłat na rzecz budowy Żagańskiego Obserwatorium Astronomicznego. Oto jego numer:

85 1020 5460 0000 5702 0083 3228

można dopisać hasło OBSERWATORIUM

Konto zostało założone i uruchomione przez Centrum Kultury w Żaganiu. Wszystkie środki wpływające na nie zostaną przeznaczone wyłącznie na budowę i wyposażenie obserwatorium w sprzęt. Wpłat mogą dokonywać wszyscy chętni. Dla szczególnie hojnych przeznaczamy specjalne preferencje i wyróżnienia. Między innymi w obserwatorium znajdzie się specjalna tablica pamiątkowa zawierająca nazwy i nazwiska wszystkich sponsorów inwestycji, nawet tych najdrobniejszych. Będzie też wiele innych, ale o tym innym razem.

Do naszej atmosfery wpadają różne dziwne obiekty z Kosmosu. Jednymi z nich są wysokoenergetyczne cząstki materii. Taką była cząstka o niesamowitej nazwie Oh-My-God. Niosła ze sobą energię 50 juli. W wyniku jej wizyty w naszej atmosferze powstało 200 mld cząstek wtórnych - pozytonów, elektrony miony z prędkościami podświetlnymi. Zaobserwowano ją 15 października 1991r. nad amerykańskim stanem Utah. To największa energia jaką udało się zarejestrować w obserwacjach tego typu wejść do atmosfery.

Co może mieć wspólnego znany swego czasu w Ameryce proszek do prania ze światem fizyki? Oczywiście oprócz tego, że dzięki nauce tego typu produkty powstają. Dzięki fizykowi teoretykowi Frankowi Wilczkowi teoretycznie przewidywane cząstki otrzymały nazwę od tego produktu w jednym zasadniczy celu. Miałyby oczyścić fizykę cząstek z problemów związanych z łamaniem przez naturę symetrii CP. Jak się okazuje sprawa jest dość poważna i daleko idąca w skutkach. Ale zacznijmy od początku.

Co to takiego ta symetria CP? Układ fizyczny może zostać poddany różnym przekształceniom. I tak przekształcenie C zamienia ładunek, czyli zamienia cząstkę w odpowiadającą antycząstkę. Natomiast przekształcenie P jest operacją lustrzanego odbicia. Złożenie tych przekształceń daje ciekawy efekt symetrii. Jeśli kwark zmienimy na atykwark i spojrzymy w lustro powinniśmy zobaczyć to samo co przed przekształceniem – wtedy zachowana jest symetria CP.

To nie było zwyczajne spotkanie Sekcji Astronomicznej. Nawet dzień spotkania zmieniliśmy na rzecz tego wyjątkowego przedsięwzięcia. Ale zacznijmy wszystko od początku.

Zazwyczaj wszelkie przedsięwzięcia planuje się z większym wyprzedzeniem. Tak chociaż by się do nich przygotować. Ale teraz nie było czasu. Członkowie naszej sekcji należą do dość aktywnych ludzi i tak jest z Szymonem. On jest po prostu harcerzem. I tak oto hufiec zorganizował święto latawca. Świętując tym samym odwieczne marzenie człowieka o lataniu w przestworzach, a nawet dalej w kosmosie.

Jak co miesiąc przedstawiamy kalendarium zjawisk mających miejsce na niebie. Wszystkie na pewno godne są naszego zainteresowania. Kalendarz opracowana jak zwykle jest przez dr Tomasza Ściężora, który dba o to by nie brakowało nam wrażeń przez kolejny miesiąc.

Wśród atrakcji mamy możliwość obserwacji praktycznie wszystkich planet, z wyjątkiem planety karłowatej Plutona, który jest zbyt blisko Słońca. Wymaga to naszej pracy przez całą noc, jako że Wenus i Saturn widoczne są nad ranem a Mars w drugiej połowie nocy.

W tym miesiącu widoczne są cztery roje meteorów, więc atrakcji nie zabraknie. Na niebie będzie można zaobserwować bolidy o dużej jasności, trzeba tylko uzbroić się w cierpliwość myśliwego.

DLACZEGO NIEBO JEST CIEMNE?

Do wykonania jednej z najbardziej podstawowych obserwacji kosmologicznych nie trzeba wielkich teleskopów, nie trzeba wielu nocy obserwacji. Wystarczy jedna gwiaździsta noc... i chwila zastanowienia. Zastanowienia nad tym, dlaczego niebo jest gwiaździste.

Nasze sobotnie spotkanie zawsze należą do najwspanialszych dni w tygodniu, ale kiedy pogoda dopisuje i możemy się spotkać w najlepszym dla nas miejscu na ziemi – pod gwiazdami, to wtedy zmienia się wszystko.

Tak było dzisiaj. Ze względu na święto mieliśmy zajęcia przełożyć, ale pogoda nie dała nam wyboru. Słońce od rana zapowiadało niezapomniany wieczór i tak się właśnie stało. Było nas tylko połowa. Ale po krótkiej chwili pełnej na niebie chmur przyszło nasze upragnione czyste niebo. Mgła nie dała nam zacząć obserwacji od razu, ale my zawsze mamy wiele spraw do obstalowania na początku, za rzadko się spotykamy. Zakupiliśmy siatki dyfrakcyjne z zamiarem budowy spektroskopów. Nowe siatki mają 500linii na milimetr więc efekt na pewno będzie świetny. Ale to są materiały na zajęcia bez pogody obserwacyjnej, a dzisiaj chmury odeszły i od 18.00 można już było zacząć świętować.

Kiedy już niebo się rozchmurzy i pojawią się piękne widoki zaczynamy napawać wzrok wspaniałymi obrazami. Aż żal nas napawa, że pierwotny człowiek miał czarne niebo każdego wieczora, jeśli mu tylko pogoda dopisała. W naszych czasach żyje masa ludzi, którzy nigdy jeszcze nie widzieli Drogi Mlecznej – czyli swojego domu.

Ale tak jak 400 lat temu, tak i dzisiaj każdy astronom, czy to pasjonata, zawansowany amator lub zawodowiec, uzbraja swój niedoskonały przyrząd obserwacyjny w najnowsze cuda techniki by widzieć i badać nawet najdalsze obiektu w kosmosie.

Przyjrzyjmy się jakie możliwości stoją przed przeciętnym Kowalskim by swoją pasję przerodzić w prawdziwą przygodę. Warto się też zastanowić o co tak naprawdę w tym wszystkim właśnie nam chodzi. Zawsze bowiem producenci chcą sprzedać towar, którego nie zawsze my potrzebujemy. Zobaczmy co daje nam dzisiejszy rynek a prezentację zaczniemy od Celestrona – czasami bardzo kontrowersyjnego producenta. Znajdziemy tu jednak rozwiązania do zabawy i do prawdziwej podróży w kosmos.

W Teheranie zakończyła się właśnie Trzecia Międzynarodowa Olimpiada Astronomiczna i Astrofizyczna. Polacy odnieśli na niej duże sukcesy - z trzema medalami (złoto, srebro i brąz) oraz wyróżnieniem wraca z Iranu czterech polskich uczniów: Przemysław Mróz, Patryk Pjanka, Grzegorz Gajda i Rafał Sikora.

Międzynarodowa Olimpiada Astronomiczna i Astrofizyczna (ang. International Olympiad on Astronomy and Astrophysics, IOAA) to inicjatywa mająca zachęcić uczniów z całego świata do zdobywania wiedzy z astronomii oraz dziedzin pokrewnych - matematyki i fizyki.

W listopadzie znowu będzie można oglądać stację ISS. W dniu jutrzejszym zobaczymy ja po raz ostatni we wrześniu. Ale obserwacje będą bardziej sprzyjające. Choć jak stwierdził Kuba na zajęciach Sekcji, to bardzo dobry test naszego ducha. To jest zapewne prawda.

W listopadzie można będzie uwiecznić na prostej fotografii, podwójne przeloty nad Żaganiem. Już 13 listopada zobaczymy wieczorem w odstępie 94 minut dwa przeloty ISS, co zapewne może być bardzo ciekawe. Czasami zdarza się, że stacja widoczna jest tylko przez krótką chwilę. Nie widać jej jak leci od jednej strony horyzontu do drugiej. Przy podwójnych przelotach wygląda na to że coś wyskakuje z pod horyzontu na krótką chwilę. Ale to tylko stacja ISS, a podobnie zachowuje się wiele satelitów.

Mamy wspaniałą okazję podejmować wspólną decyzję o tym co będzie obserwowane w ramach projektu astronomiczne roboty obserwacyjne. Projekty te poświęcone są wdrożeniu sieci zautomatyzowanych teleskopów obserwacyjnych w służbie astrofotografii. Jest to podstawowe narzędzie badawcze astronomii od wielu dziesięcioleci.

O sile tego typu narzędzi niech przekonają nas projekty typu stacje bolidowe, czy szerokokątne przeglądy nieba, dzięki którym odkryto ogromną ilość obiektów w tym tych muskających Ziemię. Niektóre zjawiska astronomiczne czy atmosferyczne, zachodzą bardzo szybko i w krótkim czasie. Wymagają one niewielkiego sprzętu - nie musi to być VLT - ale za to pracującego 24 godziny na dobę. Często wymagana jest automatyczna analiza obrazu i śledzenia w przyszłości wybranych obiektów.

Kiedy przyjrzymy się kategorią w formularzu głosowania wszystko stanie się jasne.

Najlepsza lektura na ta nie astronomiczną pogodę. W sposób najbardziej przystępny, jaki możemy sobie wyobrazić wychodzi nam na spotkanie wiedza czasami wręcz tajemna. Bo jak można nazwać problem z trajektorią lotów Pionierów? A gdzie podziały się karłowate galaktyki? Powinno być ich więcej, ale z jakiegoś powodu nie ma.

Dowiemy się tez cóż może nam przynieść działający LHC. Największe przedsięwzięcie fizyczne i naukowe w historii. A wszystko po to by zaglądać za granice dotąd nieosiągalne.

Możemy przy okazji odbyć niezwykła dyskusję o obecności życia w kosmosie. Ale znajdziemy także fundamentalne poszukiwania istoty czasu. Są tez czarne dziury i Wielki Traktor. Nie zabraknie więc ciekawych chwil przy jak zwykle za cienkim wydaniu.

Miejmy nadzieję, ze nie tylko przy Międzynarodowym Roku Astronomii Prószyńscy będą zaspokajać naszą ciekawość. Oby, bardzo tego pragniemy.

W sobotę do naszego zespołu wstąpił kolejny kolega Mateusz.

Pogoda nie pozwala na prowadzeni obserwacji z naszego stanowiska. Ale nie znaczy to, że nie możemy ich prowadzić w ogóle. Rozwiązaniem okazało się widmo.

Już na poprzednich zajęciach zajęliśmy się tematem zdobywania informacji przez astronomów o odległych gwizdach, obłokach i galaktykach. Jak ich dotknąć skoro są one tak daleko?

Astronomowie znaleźli na to sposób dzięki pomocy fizyków. Wśród wielu źródeł wiedzy o ciałach niebieskich znajduje się widmo światła emitowanego przez wszystkie świecące ciała w Kosmosie.

Przy pomocy teleskopów ESO naukowcy odkryli 36 planet wokół innych gwiazd. Tym samym zwiększyli liczbę znanych obiektów tego typu do 400. Co wspaniale zgrywa się z Międzynarodowym Rokiem Astronomii. To kolejna liczba o wartości 400 w tym wspaniałym święcie astronomii.

Mamy 400 rocznice powstania astronomia Nowa Keplera, 400 rocznicę pierwszych obserwacji astronomicznych a do tego 400 planet poza słonecznych.

Pomimo, że wykrywamy tych obiektów coraz więcej, niewiele jesteśmy w stanie powiedzieć na temat potencjalnego istnienia życia na takich ciałach. Tak naprawdę może to nawet potwierdzić wyjątkowość zjawiska życia w Kosmosie, ale to też jest tylko spekulacja.

Wykorzystywany do tego spektroskop HARPS pracuje on na 3,6-metrowym teleskopie w obserwatorium La Silla w Ameryce Południowej w Chile, należącym do Europejskiego Obserwatorium Południowego ESO.

Do spotkań w sobotę już się tak przyzwyczailiśmy, ze inny dzień nikomu by nie pasował na astronomiczne spotkanie. I tak jak co tydzień o 17 spotkała się spora grupa kilkunastu już osób na astrodyskusję.

Pogoda była do niczego. Co chwile padał deszcz i było zimno, więc szybko uciekliśmy do naszej sali. Jaka ona jest taka jest, ale sucho i na głowę nie pada. Spraw jak zwykłe co nie miara do przetrawienia. Najważniejsza, to zbliżająca się rocznica śmierci Keplera, co jest dla nas okazją do zaprezentowania się i zorganizowania wspólnie z Centrum Kultury oraz Urzędem Miasta – wydziałem promocji – oraz Izby Keplera, wydarzenia artystyczno-astronomicznego. Będzie występ teatru Cztery Żywioły – to odkrycie Pani Anny Mrowińskiej naszej dyrektorki, niesamowicie kreatywnej osoby, oraz wycieczka szlakiem Keplera w Żaganiu, dzięki uprzejmości Izby Keplera.

Spoglądając na rozgwieżdżone niebo zastanawiamy się jaka niezliczona ilość gwiazd tam się znajduje. Skoro Wszechświat jest nieskończony a w nim znajdują się miliardy galaktyk, a w tych miliardach galaktyk znajdują się miliardy gwiazd, to dlaczego niebo jest ciemne?

Przy takiej ilości gwiazd, często znacznie jaśniejszych i większych niż Słońce, niebo powinno świecić jak w dzień, a jednak tak nie jest.

Międzynarodowy Rok Astronomii to wspaniały czas na zainteresowanie się niebem i kosmosem. Kiedy już wydobędziemy się z miasta i podniesiemy głowę do góry i ujrzymy morze gwiazd zastanawiamy się jak w tym wszystkim się poruszać? Do tego celu miłośnicy nieba wykorzystują różne mapy i atlasy, ale na początek warto wykorzystać coś zupełnie prostego i dostępnego każdemu.

Są to mapy nieba na każdy miesiąc oddzielnie przygotowane. Zależnie od tego na jakiej szerokości geograficznej się znajdujemy należy wybrać odpowiednio przygotowaną mapę. Na stronie (www.skymaps.com) znajdziemy specjalnie przygotowane mapy w formacie PDF. Wystarczy pobrać dokument dla naszej szerokości geograficznej – 40 stopni, w przybliżeniu odpowiada to wyglądowi nieba w naszej okolicy.

Stary Układ Słoneczny stale zaskakuje naukowców i nas też. Niby nic już nie można odkryć a jednak … zawsze jest coś do odkrycia. Tym razem mają w tym wkład również nasi naukowcy z Centrum Badań Kosmicznych.

Mowa o Sondzie IBEX, dzięki której dokonano szczegółowego badania całej heliosfery. Z badań tych wynikło niespodziewane odkrycie. Zaobserwowano niezwykła strukturę związaną z lokalnym międzygwiazdowym polem magnetycznym. Struktura ta składa się z neutralnych atomów które były badane przez sondę na granicach naszego układu.

Biały Dom z Prezydentem Obamą na czele zorganizował 7 października pokazy nieba dla 150 uczniów amerykańskich szkół z Waszyngtonu i Virginii.

Podczas pokazów nieba użyto ponad 20 teleskopów rozstawionych na południowej części trawnika Białego Domu. Były też pokazy pod kopułą przenośnego planetarium i ćwiczenia takie jak badanie meteorytów, czy tworzenie modelu Układu Słonecznego w odpowiedniej skali.

Do obserwacji skutków uderzenia w Księżyc rakiety NASA 9 października zaprzęgnięto najnowocześniejszy sprzęt obserwacyjny w tym również Teleskop Hubble’a. Ma on możliwość obserwacji obrazów w ultrafiolecie dzięki czemu naukowcy chcieli zaobserwować hydroksyle (OH), które powstałyby, gdyby cząsteczki wody wyrzucone z krateru oddziaływały z promieniowaniem ultrafioletowym Słońca. W wyniku tego oddziaływania winny powstać wodór i grupa hydroksylowa – OH.

Sobota 10 października przyniosła sekcji kolejnych członków. Do naszej grupy przystąpili Joanna, Martyna i Kacper. Wreszcie Pani Aneta nie będzie się czuła samotnie, ma teraz koleżanki w zespole. A na uwagę szczególną zasługuje tu Pani Joanna, gdyż starała się do nas dotrzeć już od kilku tygodni. Życie rzucało jej pod nogi różne kłody, ale ona była zdeterminowana. Biorąc do tego pod uwagę, że mieszka w Żarach, to dokonuje niesamowitego poświęcenia dla pasji astronomicznej przyjeżdżając jakby nie było z innego miasta do żagania. Podobnie czyni Wojtek docierając do nas z Jabłonowa. Jest to przykład jak wiele można dokonać jeśli się czegoś bardzo chce. Już teraz liczymy 14 stałych członków i jednego honorowego - razem piętnaście osób, a drzwi pozostają stale otwarte.

Niedawno Ziemia spotkała się z 3 metrową asteroidą. Już tak niewielki obiekt potrafił dotrzeć do powierzchni Ziemi. I jak pokazaliśmy na zdjęciach bryły potrafiły by już narobić niezłych szkód. Znane są przypadki meteorów które wybiły dziury w samochodach i dachach domów.

Pisaliśmy już o tej planetoidzie. W 2004 roku rozpoczęto obserwacje Apophis. Wówczas sugerowano nawet jej zderzenie z Ziemią w 2029 roku. Dalsze, teleskopowe badania wykazały, że praktycznie nie ma na to szans. Przypuszcza się, że obiekt 'śmignie' tuż obok Ziemi, w odległości nieco ponad 36 tys. km. Jest to mniej niż wysokość orbit niektórych satelitów telekomunikacyjnych. Astronomowie studzą dyskusję na temat możliwego uderzenia przy następnej wizycie, w 2036 roku. Uważają, że do tego czasu skała rozpadnie się w przestrzeni kosmicznej.

W dniu dzisiejszym od godziny 13.30 mogliśmy śledzić kontrolowaną kolizję statku NASA LCROSS z powierzchnią Księżyca. W pierwszej kolejności uderzył w powierzchnię człon rakiety Saturn a następnie w ślad za nim podążyła sama sonda, która 8 października oddzieliła się od członu rakiety. Nie jest to pierwszy tego typu eksperyment, ale pierwszy, który można było prześledzić na żywo i dzięki obróbce materiałów zaraz po całym, wydarzeniu, możemy go zaprezentować już teraz w naszym serwisie.

Na naszym niebie mamy niespotykana konfigurację planet. Oto w godzinach rannych przed samym wschodem słońca możemy zobaczyć aż trzy planety Merkurego, Wenus i znanego nam z wiosennych obserwacji Saturna. Ale nie dla śpiochów jest to polowanie, bo musimy pokazać się na dworze przed wschodem Słońca – najpóźniej o 6 rano, a nawet wcześniej.

Jak pokazują mapki, układu planet szukamy na wschodzie. Dzięki ciekawemu układowi dwóch jasnych planet mamy okazję zaobserwować trudnego do obserwacji Merkurego. Ta planeta najczęściej przebywa tak blisko Słońca, że nie daję się jej obserwować. Przez wiele lat skrywała swoje tajemnice, a dzisiaj nie wszystko o niej wiadomo.

W czasie obserwacji należy zachować szczególną ostrożność, by promienie wschodzącego słońca nie dostały się do optyki lunety i nie uszkodziły nam wzroku. To bardzo ważna uwaga – obserwacje mogą być niebezpieczne.

Wczorajsza niedziela była dniem wyjątkowym. Powodów było wiele, ale jeden był najważniejszy. To właśnie w niedzielę mieliśmy wyjątkowo nasze zajęcia. I wyszło nam to na zdrowie, gdyż pogoda poprzedniego dnia była taka sobie.

Jak zwykle spotkaliśmy się na pierwszą godzinę w naszej dziupli astronomicznej, tj. w sali nr 062 Pałacu Żagańskiego. Omówiliśmy kilka zagadnień organizacyjnych i niektórzy pochwalili się prowadzonymi przez siebie obserwacjami. A zaczyna być ich coraz więcej. W tym zakresie rozbudził sytuację Patryk, który samodzielnie oraz razem z Kubą w ciągu tygodnia organizowali sobie spotkania i wspólnie obserwowali Jowisz i Księżyc.

Na ostatnich zajęciach Kuba dostał w prezencie niewiele lunetę. Wyposażył ją w nieco lepszy okular i razem z Patrykiem, który ma swojego Opisana, walczyli z obiektami na niebie wieczornym. Jak opisywali, frajda była niesamowita. Tak oto przekonali się, że mając nawet niewielki sprzęt i bardzo dużo zapału i motywacji można dokonywać wspólnie z kolegami wspaniałych odkryć nieba. Mamy nadzieję, że uda nam się z biegiem czasu wyposażyć wszystkich naszym członków w sprzęt obserwacyjny - choćby najprostszy.

Któż nie pamięta Arecibo i wielkiego poszukiwania pozaziemskich cywilizacji, któż nie pamięta wielkiego pomysłu wysłania posłania z Ziemi w Kosmos. Są tacy co to przeżyli razem z teleskopem w Portoryko.

Dzisiaj ten teleskop stanął przed perspektywa jego zamknięcia, a w wszystko za sprawą cięć w budżecie. Jednak jak ostatnio pisaliśmy czasami na ziemię spadają planetoidy i do tego są one na tyle duże, że mogłyby wyrządzić ludzkości krzywdę.

Każdy czytelnik literatury popularnonaukowej miał w swoich rękach czasopismo Wiedza i Życie. Jest to wyjątkowa pozycja na rynku, gdyż zajmuje się popularyzacją wszystkich dziedzin nauki. Czytelnicy tej gazety zawsze znajda coś dla siebie, ale coraz częściej pojawiają się wydania elektroniczne, co zaczyna nas tym bardziej cieszyć, że pozwala również oszczędzić miejsce w domu na archiwalne numery, szybciej wyszukiwać interesujące nas artykuły i mamy zawsze do nich dostęp – jeśli tylko możemy podłączyć się do Internetu.