Struktura pierścieni Saturna jest bardziej skomplikowana niż przypuszczali na początku astronomowie. Należy wspomnieć, że nie od razu uważano pierścienie za zbiorowiska odłamków, pyłu i lodu. Z początku sądzono, że jest od litą strukturą. Dopiero obliczenia wykazały, że byłoby to bardzo niestabilne rozwiązanie. Obliczenia wykazały, że tylko konstrukcja znana nam obecni również z badań naszych sond kosmicznych rozwiązuje wszystkie problemy związane z istnieniem tego ciekawego obiektu.

Skąd przerwy w pierścieniach?

---

Odpowiedź też znajduje się w Księżycach planety i w matematyce i fizyce układu. Zjawiskiem odpowiadającym za tworzenie się przerw jest rezonans w jaki wchodzą drobiny pierścieni i księżyce. Rezonans co najmniej czterech księżyców powoduje utworzenie i utrzymywanie się przerwy Cassiniego. Na dodatek, obserwowane jasne obwódki w pobliżu granic pierścieni są efektem zgęszczenia materii wywołanego wyrzucaniem w ten obszar materii ze szczeliny. Pojaśnienie jest wynikiem większego zgęszczenia materii w tym miejscu pierścienia.

Kolejnym efektem rezonansowego oddziaływania księżyców jest pojawianie się promienistych smug na pierścieniach. Smugi te zwane szprychami, zmieniają swoje położenie. Takich i innych efektów rezonansowych jest w pierścieniach tej planety znacznie więcej.