


| EPUP |
| 7582 planet |
Jak na pierwszy raz nieźle, choć jeszcze nie wszyscy zatrybili z rozpoczęciem roku i zaganiani w codzienności próbują złapać to co na co dzień ucieka naszej uwadze. Z początkiem roku szkolnego poprawiają się warunki do obserwacji a i pogodnych nocy powinno być więcej. W takich to warunkach zaczynamy kolejny rok spotkań pasjonatów kosmosu i nauki. Na pierwszym spotkaniu była wreszcie okazja do pochwalenia się jak, komu minęły te najczęściej najlepsze chwile roku. Słońce i pogoda oraz wolny czas pozwoliły na odpoczynek jak rzadko kiedy. Pełni sił mamy energie by zacząć pracować w skupieniu i uwadze.
Dwie grupy astronomów użyły danych z teleskopów ESO do opracowania najlepszej trójwymiarowej mapy centralnych części Drogi Mlecznej. Odkryto, że wewnętrzne obszary z niektórych kątów widzenia przybierają kształt orzeszka ziemnego, albo litery X. Ten dziwny kształt został wykryty przy użyciu publicznie dostępnych danych z teleskopu VIST do przeglądów nieba, razem z pomiarami ruchów setek bardzo słabych gwiazd w centralnym zgrubieniu.
Wakacje to wspaniały czas odpoczynku, który warto spędzić aktywnie. Dla niektórych to prawdziwy ruch a dla innych czas na spotkanie z kosmosem, gwiazdami oraz nocami pod niebem od zmierzchu do świtu. Czy jednak zawsze tak nam się udawało tego lata? Pogoda potrafiła być stresująca, ale coś niecoś dało się zrobić. Sekcja Astronomiczna też nie zasypywała gruszek w popiele, choć większość z naszych adeptów ruszyła na wakacyjne wojaże po kosmiczne doświadczenia.
Astronomowie użyli należącego do ESO Teleskopu Nowej Technologii (NTT) oraz należącego do NASA/ESA Kosmicznego Teleskopu Hubble'a (HST) do zbadania ponad 100 mgławic planetarnych w centralnym zgrubieniu naszej Galaktyki. Odkryli, że członkowie tej kosmicznej rodziny w kształcie motyli, są w tajemniczy sposób nachyleni względem płaszczyzny Galaktyki – rezultat zaskakujący, gdy weźmiemy pod uwagę różne historie i własności obiektów.
Międzynarodowy zespół prowadzony przez astronomów z Brazylii użył Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) do zidentyfikowania i zbadania najstarszej znanej bliźniaczki Słońca. Położona 250 lat świetlnych od Ziemi gwiazda HIP 102152 jest podobna do Słońca bardziej niż jakakolwiek inna – z wyjątkiem takim, że ma prawie cztery miliardy lat więcej. Starsza, ale prawie identyczna bliźniaczka daje nam niespotykaną szansę na zobaczenie jak Słońce będzie wyglądać w takim wieku. Nowe obserwacje dostarczają po raz pierwszy także wyraźnego powiązania pomiędzy wiekiem gwiazdy, a jej zawartością litu. Dodatkowo sugerują, że HIP 102152 może posiadać skalistą planetę typu ziemskiego.
Piękna okładka Uranii PA po raz czwarty przyciąga uwagę licznego grona czytelników w tym roku. Wraz nowym numerem udostępnione zostają numery archiwalne w wersjach elektronicznych, oczy pisaliśmy kilka dni temu. Bowiem Urania ma swoją bardzo długa historię i jak pokazuje doświadczenie wiele informacji zawartych w każdym z numerów nie ulega dezaktualizacji, jak można by się było spodziewać. A czym, oprócz obłoków srebrzystych na okładce, zainteresuje nas tym razem nowy numer?
Astronomowie korzystający z Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) uzyskali zbliżenie na strumień materii poruszający się od nowo narodzonej gwiazdy. Analizując promieniowanie od molekuł tlenku węgla w obiekcie Herbig-Haro 46/47, odkryli, że jego dżety są jeszcze bardziej energetyczne niż sądzono do tej pory. Nowe, bardzo szczegółowe obrazy ujawniły także wcześniej nieznany dżet poruszający się w zupełnie innym kierunku.
Grupa 1817 wytworzyła rozbłysk klasy M1.5. Był to pierwszy rozbłysk tej klasy od prawie sześciu tygodni.
Wielka atrakcja sierpniowego nieba tradycyjnie kazała niejednemu obejść się smakiem. Jak to w sierpniu deszcze i chmury w okolicy połowy miesiąca potrafią pokrzyżować niejedne szyki astronomiczne. Jak pokazują sprawozdania z całego kraju i świata wielu wykorzystało choćby luki w chmurach i okresowe poprawy pogody na obserwację tego najliczniejszego w meteory roju w ciągu roku.