Po dwudniowej imprezie, w której zaangażowane było całe miasto pozostały już tylko wspomnienia. Pod hasłem Kepleriada 2010 co roku odbywał się konkurs matematyczno-fizyczno-astronomiczny. Odbywał się, bo w tym roku Kepleriada stała się świętem miasta. Świętem w, którym uczestniczyły wszystkie szkoły, a do tego na różnych płaszczyznach.

Pracowały nie tylko umysły – nad rozwiązywaniem zadań, ale było to wielkie przedsięwzięcie o charakterze kulturalny, artystycznym i sportowym.

Na Allegro pojawiła się kamera internetowa dla astrofotografów. W zasadzie nigdy bym nie polecał - do tej pory - allegro dla astro-amatorów, ale tym razem robię wyjątek, bo warto. Kamerka polecana tu przeze mnie został już sprawdzona przez bardziej zaawansowanych użytkowników i stąd nasze wskazanie na nią.

Przede wszystkim cena - 29zł. Kamera jest wyglądem identyczna ze słynna PHILIPS SPC900NC. Jest jednak od niej trochę młodsza - to 880NC. Po aktualizacji firmware uzyskuje się słynną SPC900NC. Rozdzielczość to tylko 0,3 MPix, ale do celów amatorskich nic więcej nie trzeba. Kamery które mogą więcej kosztują majątek w porównaniu do prezentowanej tutaj.

Matryca CCD jest celem samym w sobie. W dzisiejszych kamerach stosuje się CMOS. Są one tańsze w produkcji i mniej prądożerne, mniej się grzeją itd., ale dla astrofotografii sienie nadają (choć jak się uprzemy to czemu nie).

Przyglądając się temu obrazowi Jowisza bez trudu zauważamy, że zniknął na nim ciemny pas w atmosferze. Obraz z pasem pochodzi z okresu zimy kiedy planeta zbliżała się na niebie do pozycji Słońca. Teraz planeta oddala się od naszej gwiazdy i astronomowie ponownie się mu przyjrzeli odkrywając jednocześnie wyraźną zmianę w wyglądzie Jowisza.

Pierścienie są bardzo charakterystyczne dla tego olbrzyma. W porównaniu z innymi planetami jego pasy są znacznie wyraźniejsze. Prowadząc obserwacje z powierzchni Ziemi nawet miłośnicy dostrzegają dynamikę zmian w jego atmosferze. Planeta wiruje bardzo szybko wokół własnej osi, co w połączeniu z wyższą emisją promieniowania aniżeli absorpcją promieniowania od Słońca daje bardzo silne huragany. Obecność różnych substancji powoduje charakterystyczne zabarwienia chmur. Pasy powstają w wyniku rożnych prędkości wirowania poszczególnych warstw atmosfery. Na granicy pasów dochodzi do ciekawych zjawisk powodujących zawirowania i turbulencje.

Czyli rzecz o kwantowej grawitacji

Warszawa i Kraków w dniach 17-18 i 20-21 maja będą gościć wybitnego naukowca Sir Rogera Penrose'a. Wybitny fizyk i matematyk, profesor na Uniwersytecie w Oxfordzie zajmuje się również kwantową grawitacją. Od 1994 roku sir Penrose jest członkiem zagranicznym Polskiej Akademii Nauk.

Spotkanie 'Droga do rzeczywistości' jest organizowane przez Polską Akademię Umiejętności, Centrum Studiów Zaawansowanych Politechniki Warszawskiej, Uniwersytet Jagielloński, Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych i Międzynarodowe Centrum Matematyczne im. Stefana Banacha działające przy Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk.

Instytut Astronomii w Zielonej Górze otrzymał nową szatę graficzną ... oczywiście swojej strony internetowej. Serwis Instytutu zyskał i bardzo na estetyce, funkcjonalności i aktualności. Same ochy i achy. Strona ma oczywiście dwie wersje językowe. Jest pięknie opisana historia powstania astronomii w Zielonej Górze do sukcesu powstania obserwatorium włącznie. Jego 20 lecie mieliśmy okazję obchodzić w Roku Astronomii.

Znajdziemy tam również ważne informacje dla studentów i kandydatów na studentów astronomii. Od wymagań jakie się stawia kandydatowi począwszy na perspektywach rozwojowych skończywszy. To jedna z ważniejszych przemian serwisu. Dobrze zorganizowana informacja o Instytucie to najistotniejszy element i wielki atut dla niego.

Wśród Polaków, którzy w ramach projektu Sungrazing Comets odkryli komety znalazł się właśnie kolejny młody miłośnik astronomii. 13-letni uczeń gimnazjum ze Świdwina, Rafał Reszelewski odnalazł nieznany wcześniej obiekt na zdjęciach ze znajdującego się na satelicie SOHO koronografu LASCO C2 o czym pisze Astronomia.pl - WWW

Rafał odkrycia dokonał poprzez analizę zdjęć wykonanych w maju przez satelitę SOHO. Kometa należy do ciekawej grupy komet, która powstała około 1700 lat temu z pokaźnych rozmiarów komety i znana jest pod nazwą Grupa Kreutza. Komety z tej grupy zbliżają się w swoim peryhelium tak blisko do słońca, że wręcz trą o jego koronę, w wyniku czego ulegają unicestwieniu i ślad po nich ginie.

9 maja do Polski przylecieli astronauci amerykańscy z misji STS 130.

'Załoga amerykańskiego promu kosmicznego odwiedzi kilkanaście polskich miast, miasteczek i wsi, aby spotkać się z dziećmi i młodzieżą.Po raz pierwszy do Polski zawita niemal cała załoga promu kosmicznego, która zaledwie kilka tygodni wcześniej odbyła lot w kosmos.

Astronautów zaprosiła Ambasada Stanów Zjednoczonych oraz Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności, obchodząca w tym roku dziesięciolecie swojej działalności.

Głównym celem wizyty, podczas której odbędzie się kilkadziesiąt spotkań, prelekcji i pokazów, jest inspirowanie uczestników, zwłaszcza dzieci i młodzieży z najmniejszych miejscowości, do podejmowania wyzwań, stawiania sobie ambitnych celów i wytrwałego dążenia do ich realizacji.' - pisze na swojej stronie Polsko Amerykańska Fundacja Wolności.

Pod adresem PDF znajduje się wykaz spotkań astronautów.

Czyli jak powstaje obserwatorium w Żywcu

W niedzielę o 18:30 mieliśmy okazję obejrzeć w TVN Turbo jak powstaje Obserwatorium Astronomiczne budowane w Zakładzie Optyki Instrumentalnej w Żywcu, której właścicielem jest wielki pasjonata astronomii Jacek Uniwersał. Osoba znana żagańskim mieszkańcom z Jarmarku Michała gdzie wspólnie z Sekcją organizował obserwacje nieba. To dzięki niemu mieliśmy okazję oglądać najdalsze planety układu słonecznego i protuberancje słoneczne.

W programie pt. 'Polak Potrafi' mogliśmy zobaczyć jak wygląda od podwórka powstawanie kopuły obserwacyjnej w jego firmie. Jak pamiętamy z Kepleriady w 2009 roku - listopad - takich obiektów w Polsce jest już znacznie ponad 40, a i w Żaganiu mamy nadzieję na powstanie takiego rozwiązania. Rekonstrukcja Żagańskiego Obserwatorium miałaby mieć takie profesjonalne wykonanie.

Pogoda nie dopisała by zaplanować obserwacje. Poza tym zmierzch zapada coraz później, co dodatkowo utrudnia sprawę, ale tak będzie do jesieni. Dlatego przeznaczyliśmy ten czas na poznanie konstrukcji lunety - refraktora. To według tego projektu będziemy budowali kolejne lunety. Choć daleko im do profesjonalizmu nadają się zupełnie do prowadzenia obserwacji Księżyca i planet oraz Słońca. Jaśniejsze obiekty DS tez da się nimi obserwować.

Przez pewien czas wspólnie gromadziliśmy materiały i nadszedł czas budowania a potem cieszenia się efektami swojej pracy.

Ukazał się numer specjalny Wiedzy i Życia związany z tajemnicami materii. Zaczynamy od powstania materii i Wszechświata. Poznamy znaczenie Higgsa, magnetary, ciemną materię i dochodzimy do najmniejszych składników materii.

Wydania WiŻ znane są od lat czytelnikom. zawsze pozwalają wspaniale wypełnić wieczorny czas i dni niepogody wspaniała lekturą. Jak zwykle warto sięgnąć po to wydanie.

Do naszych rąk trafił kolejny numer Uranii. Jak zwykle niesamowicie kolorowa ze zdjęciami z największych oczu świata oraz prac astrofotografów amatorów. Obecne wydanie jest z niezwykłym dodatkiem postaci filmu na DVD „15 lat Teleskopu Hubble’a”.

Wydanie rozpoczyna wspaniały artykuł Ryszarda Wielebińskiego o odkryciach astronomicznych. Astronom ten choć urodzony w Polsce nigdy nie chodził do polskiej szkoły. Za to od lat współpracuje z polskimi radioastronomami.

W obecnym numerze przeczytamy o soczewkowaniu grawitacyjnym … fal grawitacyjnych pióra Janusza Osarczyka. Poznamy tez kolejną część planowanego programu badawczego nowego 90 metrowego radioteleskopu. Warto przeczytać ten artykuł, który w połączeniu z poprzednim pokazuje jak naukowcy przygotowują się do korzystania z jeszcze nieistniejącego urządzenia.

W obecnym wydaniu znajdziemy tez ciekawą rozprawę nad gorącym tematem szczątków wielkiego astronoma Mikołaja Kopernika. Artykuł autorstwa Lidii Smentek kończy się bardzo ciekawą konkluzją.

Astronomowie znają rozwiązanie największej zagadki Wszechświata, ale nadal nie znamy natury CM i CE. Gdzie znajduję się większość materii całego Wszechświata? Jaka jest natura tej nieznanej substancji Kosmosu?

Na te i wiele innych pytań szukamy stale odpowiedzi i program kanału History spróbuje nas do nich przybliżyć. Poznanie natury Ciemnej Materii i Energi okazuje się wyzwaniem dal świata fizyków i astronomów. To obecnie najważniejszy temat wszystkich badań. Być może nie potrafimy poznać większości natury otaczającego nas Kosmosu. Zobaczymy.

Od zawsze mamy problem z przewidywaniem pogody na naszej planecie. Ale czy tak samo jest na pozostałych planetach naszego Układu Słonecznego?

Okazuje się, że problem jest podobny pod wieloma względami, ale pod równie wieloma jest odmienny i warty poznania. Znajdźmy odpowiedź na pytania: dlaczego na Neptunie wieją takie silne huragany?; co by było, gdyby burze na Ziemi były tak silne jak na Saturnie?; Dlaczego największy huragan w Układzie Słonecznym wieje tyle lat i jak się do niego mają huragany na ziemi?; Dlaczego na Marsie burze piaskowe obejmują całą planetę?; Jak wygląda pogoda na Wenus? I wiele innych. Ten ciekawy program wart jest swojego czasu. Jest on zbiorem najnowszych wyników badań.

Oto kolejny w tym roku zestaw wydarzeń astronomicznych tym razem na maj 2010r. niełatwe w tym miesiącu będzie obserwowanie meteorów. Pomimo, że mamy w tym miesiącu dwa roje w okolicach Ziemi, to jednak pierwszy jest trudny w obserwacji, a drugiemu przeszkodzi Księżyc. Do wytrwałych świat należny.

Mars jest coraz słabiej widoczny, szansa na szczegóły na jego powierzchni jest jest bliska żadnej. Za to Saturn jest gościem przez całą noc, a nad ranem Jowisz pokazuje swój blask. Wieczorem, po zachodzie Słońca, możemy podziwiać jasną Wenus która właśnie skończyła pełnię.

Zapraszamy do polowań, dni cieplejsze sprzyjają wieczornym poszukiwaniom.

W maju w pierwszej połowie obserwujemy ISS wieczorem, co na pewno stanowi spore ułatwienie w jej obserwacjach. Jeśli ktoś planuje upolować ją na swoich zdjęciach może się to okazać nie lada wyzwaniem, ale nic nie stoi na przeszkodzie by spróbować.

Kolejne przeloty dopiero w drugiej dekadzie czerwca.

Poniższa tabela pomoże nam zlokalizować jasnego gościa na naszym niebie w postaci ISS.

Podsumowanie

Sobotnimi zajęciami zakończyliśmy obchody Światowego Miesiąca Astronomii w Żaganiu. Pogoda nam dopisała niesamowicie. Mogliśmy przeprowadzić wszystkie zaplanowane obserwacje. Sprzęt spisał się znakomicie. Jednym słowem wszystko udało się jak najlepiej.

Z obserwacji skorzystali tez mieszkańcy naszego miasta. Ludzi z natury bardzo nieśmiali i wymagający stałego zapraszania i przekonywania że warto spojrzeć i że nic się nikomu nie stanie. Ale ta wrodzona skromność ma swoje zalety więc niech i tak będzie. Dla nas najważniejsza że pogoda sprzężona z obserwacjami pozwoliła na realizację założeń Światowego Miesiąca Astronomii. Obserwacji zrealizowaliśmy znacznie więcej niż tradycyjnie. Spotkania się udały jak nigdy i wiele było przy tym zabawy. A jak było na sobotnim Gwiezdnym Party?

Ze strony Gwiezdnych Wrót znana jest koncepcja budowy Żagańskiego Obserwatorium Astronomicznego. Zapoczątkowana na Jarmarku Michał propozycja Żagańskich pasjonatów astronomii spotkała się z nie lada przyjęciem. Pomysł został zaakceptowany i przez całe miesiące rodziła się kolejna koncepcja lokalizacji i realizacji przedsięwzięcia. Podążając tym szlakiem w kolejnych dyskusjach pomysł obserwatorium przerodził się w jeszcze szersze rozwiązanie o roboczej nazwie „Przystań Naukowa”. Będziemy do niej zawijać by spotkać się z nauką w cztery oczy.

Świat się zmienia. Zmieniają się też technologie. My też się zmieniamy. W technologii obserwacji Słońca, szczególnie tej amatorskiej od lat królował filtr H alfa. Osławiony na wszelkie możliwe sposoby pozwalał na obserwację niedostępnych inaczej szczegółów powierzchni tarczy słonecznej. To w zasadzie jedyny sposób na obserwacje protuberancji słonecznych.

Ale ostatnio zostaje zdeklasowany przez niedoceniany filtr wapniowy, a dokładnie CaK. Dodatkowo jak pokazuje Jacek Uniwersał, połączony z równie nowym odkryciem, kamerą CCD Moravian, dostajemy ciekawy komplet narzędzi dających zupełnie nowe możliwości obserwacyjne.

Kwiecień to wspaniały miesiąc na obserwacje Saturna. Ta budzące od dawna ciekawość planeta przyciąga uwagę zarówno swoimi pierścieniami jak i liczną rodziną księżyców. Warto by było pokusić się o identyfikację obserwowanych satelitów, tym bardziej że widoczne są one już przez niewielkie lunety. Poniższy skrypt spisuje się w tej roli wspaniale, tym bardziej, ze posiada możliwość skonfigurowania obrazu do wykorzystywanego teleskopu - unika się wtedy niepotrzebnych pomyłek.

Prawdziwe Wielki Odkrycie – takim mianem winniśmy określić wczorajszy dzień obchodów Miesiąca Astronomii przez Sekcję Astronomiczną. Jednym z celów jakie sobie postawiliśmy to wykazanie przydatności poszczególnych stanowisk do prowadzenia obserwacji astronomicznych. Nasz wczorajszy wybór pobił wszelkie nasze oczekiwania. Określenie rewelacja to za mało by oddać skalę ekscytacji i radości jakiej ulegaliśmy na wczorajszym spotkaniu. Wspaniałe niebo odcięte jedynie przy horyzoncie szczytami drzew. Przez liczne konary prześwitywały jedynie resztki świateł z oddalonych domów. Pomimo, że rejon Muzeum ma swoje oświetlenie uliczne, nie jest ono włączone, co wydatnie poprawia warunki tego miejsca. Wspaniały dojazd. Piękny teren, ławeczki, jest nawet miejsce na ognisko i grula – dla wytrwałych. A na dokładkę nieskazitelna cisza, co w naszych warunkach nie jest takim łatwym celem do osiągnięcia. Wszyscy przyznali, że to bardzo dobre pod względem astronomicznym miejsce na Żagańskie Obserwatorium.

Wtorek rozpoczęła nie najlepsza pogoda. Chmury zaciągały niebo coraz mocniej, ale utrzymujący się wiatr niósł nadzieję na wieczorne rozpogodzenie. I tak też się stało. Co sił w nogach załadowaliśmy sprzęt do auta, bo trochę już tego jest i ruszyliśmy w wyznaczone miejsce. Nabraliśmy w tym już pewnego doświadczenia stąd wiemy, że obserwacje warto zaczynać przynajmniej na godzinę przed zmrokiem. Wszystko daje się wspaniale zorganizować a ponadto widać nas i stajemy się rozpoznawalni, a przecież pokazy w Światowy Miesiąc Astronomii to impreza otwarta – i o to nam chodzi. 20:30 wszystko było gotowe.

„Kwiecień plecień wciąż przeplata, trochę zimy trochę lata”. To porzekadło ludowe spędza czasami nam sen z oczu, szczególnie w czasie gdy planujemy jakieś specjalne przedsięwzięcia. Z drugiej strony nie możemy w żadnym wypadku specjalnie narzekać, że jakoś aura nas specjalnie nie lubi. Tak też było i tej soboty 17 kwietnia 2010roku. Ale po kolei.

Jak to z naszymi mediami bywa z ogromnym opóźnieniem dowiedzieliśmy się o Światowym Miesiącu Astronomii jakim został ogłoszony kwiecień. W naszych szerokościach nie jest to specjalnie dobry okres ze względu na mało stabilną pogodę, ale tym razem aura sprawiła nam niespodziankę i po kilku dniach pochmurnego nieba mieliśmy wreszcie całą noc dla siebie i dla naszych gwiazd.

Na niebie znajduje się kilku ciekawych, choć niełatwych do obserwacji gości - komety. Te tajemnicze ciała kryjące stale wiele niespodzianek przyciąga naszą uwagę kiedy tylko zajaśnieją nad naszymi głowami. Wszystkie niestety pozostają w zasięgu teleskopowym, ale i tak dają ogromną satysfakcję obserwatorowi.

Gdyby ktoś z czytelników pokusił się o ich odszukanie na firmamencie to poniżej podaję skrypty do Stellarium oraz linki do danych i mapek:

Kwiecień to miesiąc obserwacji Stacji ISS dla rannych ptaszków. Lub takich nocnych marków co to nie chodzą spać wcale. Dodatkowo można umieścić stosowny skrypt w Stellarium by prześledzić przelot stacji nad naszym miejscem obserwacji. Ponadto przy niejako przy okazji można obserwować wiele innych satelitów w tym Irydium - błyski paneli słonecznych wyglądają bardzo efektownie.

Poniższa tabela pomoże nam zlokalizować jasnego gościa na naszym niebie w postaci ISS.

Dosłownie w ostatniej chwili udało nam się zaobserwować gigantyczną protuberancję, jak na ostatnie warunki aktywności słońca, na powierzchni naszej gwiazdy. Być może ten nietypowy szczyt aktywności, jest nie tyle przesunięty w czasie, co ma bardzo wyjątkowy przebieg. Kilka dni temu miał na powierzchni Słońca miejsce rozbłysk, który mógł doprowadzić do wyjątkowych zakłóceń w komunikacji na ziemi, a może i działaniu satelitów.

Na szczegółowe oceny trzeba zaczekać jednak aż wykonają je zawodowcy, a od czasu do czasu, w pogodne dni zaglądajmy na stronę Solarisa - automatyczne obserwatorium słonecznego w Opolu.

Na styku wiedzy popularnej i nauki dzieją się czasami rzeczy niesamowite. Przez setki lat ludzkiej cywilizacji uogólnieniem nauki zajmowali się filozofowie. W dobie XX i XXI wieku zajmują się tym … praktycznie wszyscy. Niestety nie wszyscy robią to z punktu wiedzenia naukowego. Najczęściej dokonują przeniesienia wyrwanych z kontekstu koncepcji bądź elementów wiedzy do świata wyobraźni.

Po części sama nauka jest temu sobie winna. Wśród naukowców jest wielu takich wolnomyślicieli, którzy starają się na wszelkie sposoby popularyzować wiedzę naukową całemu społeczeństwu. Skutki tego czasami są nieprzewidywalne. W oparciu o taką wiedzę popularną niejedni staja się specjalistami od wszystkiego.

Tym razem nie było tyle radości w czasie naszego sobotniego spotkania. Od rana wszyscy byliśmy wstrząśnięci niewyobrażalną katastrofą w której zginęli jedni z najważniejszych ludzi naszego kraju w tym nasz prezydent. Katastrofy lotnicze się zdarzają na całym świecie. Niebezpieczniejsze od latania samolotem są tylko loty kosmiczne. Z tego ryzyka wszyscy winniśmy zdawać sobie sprawę. Dzisiejsze wydarzenia już zawsze będą nam o tym przypominać. Ślepa wiara w niezawodność technologii to odmiana ignorancji ludzkiej. Takiej samej, jak w Czesie katastrofy Challendger’a czy Columbii, promów kosmicznych które zabrały życia najlepszych kosmonautów. Stary samolot, oszczędzanie na wydatkach i kosztach nie tam gdzie to jest dopuszczalne. Postępujemy tak w nadziei, że technologia sama sobie poradzi. Aż giną ludzie, nasi bliscy, i wtedy dopiera zadajemy sobie pytanie czy temu można było zapobiec. Tak. Można było. Żal wyciskał nam łzy na policzki. Smutek nie pozwalał się śmiać i cieszyć tak jak za każdym razem, na naszych spotkaniach.

Marzeniem każdego pasjonaty astronomii jest teleskop astronomiczny i to najlepiej największy na świecie. Takie są marzenia. każdemu marzy się robić zdjęcia podobne do tych z Hubble'a, ale to niestety domena zawodowców.

Czy aby na pewno? Kwiecień to wspaniała okazja do skorzystania z teleskopu dostępnego przez sieć komputerową Internet. Jako że został on ogłoszony miesiącem astronomii Obserwatorium Bellatrix postanowiło bezpłatnie udostępnić swój wirtualny teleskop wszystkim chętnym. Nic jednak za darmo, bo oprócz dostępu do sieci Internet musimy znać angielski, co w dobie naszej edukacji nie powinno być aż takim problemem, ale zobaczymy co życie pokaże.

Poniżej znajdziecie wszystkie informacji i linki potrzebne do skorzystania z oferty. Pozostałych zapraszamy do skorzystania z obserwacji przez Teleskop Sekcji Astronomicznej. Wystarczy chwila wolnego czasu, mały spacerek w okolice Pałacu i już .... można zaglądać w najdalsze zakątki Wszechświata.

Kwiecień został ogłoszony miesiące astronomii w 2010 roku. Skąd pomysł na takie przedsięwzięcie?

Jak podaje Astropolis:
Niecałe dwa miesiące temu zakończyliśmy Międzynarodowy Rok Astronomii, a już na horyzoncie wychyla się nowe święto. Myślę i piszę o GAM, czyli: Global Astronomy Month (Międzynarodowy Miesiąc Astronomii). Inspiracją do ustanowienia kwietnia miesiącem astronomii był zauważalny sukces projektu 100 Godzin Astronomii (100HA - 100 Hours of Astronomy), który był częścią obchodów Międzynarodowego Roku Astronomii Unesco. Był to pierwszy prawdziwie globalny event astronomiczny gromadzący nie tylko największą publiczność, ale także tysiące amatorów, astronomów, klubów, czy jednostek naukowych z całego Świata.

Nie każdy dzień i noc jest tak przychylny obserwacjom astroamatorskim jak ostatnie dwa dni. Nic nie stoi na przeszkodzie by wziąć w tej sytuacji udział w obserwacjach planety pozasłonecznej. Tym razem przyszedł czas na HAT-P-3b.

Matka tego systemu planetarnego, nie świeci na naszym niebie zbyt intensywnie, zaledwie 11.86 mag. co jest wartością znacznie mniejsza od możliwości nagiego oka człowieka. GSC 3466:0819, bo tak się ten układ nazywa, (RA 13:44:23 DEC +48:01:43) to odległa gwiazda (140 parseków) typu widmowego K. Bardzo podobna do naszego Słońca, tylko nieco chłodniejsza - Słońce jest typu G2.

W godzinach porannych dzisiejszego dnia wszyscy członkowie projektu EUHOU otrzymali pilny telegram, który teraz prezentujemy wszystkim. Jest to informacja o rzadkiej możliwości wzięcia udziału w bezkrwawym polowaniu na mgławice Pana Messiera. Jest to wspaniała przygoda, na którą każdy miłośnik czeka prędzej czy później. Można ja przeprowadzić tylko w nielicznym czasie w roku, a i to jeśli dopisze stosowna pogoda. Na czym polega owo przedsięwzięcie?

Każdy ma swój maraton w życiu. Jedni biegną bez pamięci przed siebie na część historycznego wydarzenia. Miłośnicy też mają swój maraton a to za sprawą Pana Messiera, który stworzył katalog obiektów mgławicowych. Miał on ułatwić mu poszukiwania komet, których był wielkim pasjonatom, jak później się okazało, nie wszystkie są faktycznie mgławicami, ale to już zupełnie inna historia.

Maraton Messiera polega na wykonaniu obserwacji wszystkich obiektów z Katalogu Messiera w ciągu jednej nocy. Jest ich bagatela 110 egzemplarzy do odnalezienia, a niektóre wymagają nie lada wysiłku.

Dzisiaj pogoda w ciągu dnia pozwoliła na zaprezentowanie rewelacyjnego obrazu z Solarisa. Wieczór już nie jest taki łaskawy więc oczy trzeba nacieszyć ciekawymi obserwacjami Słońca.

Po ostatniej regulacji teleskopu słonecznego mamy ponownie pięknie ostre obrazy korony i chromosfery. Niejeden z nas nigdy w życiu nie miał okazji na oglądanie takich obrazów na żywo. Ostatnio mieliśmy taka okazję na Jarmarku Michała w 2009 roku.

Konstrukcja filtra w Solarisie to już górna półka w tej kategorii. Więc dzisiaj zaprezentował on Słońce z protuberancjami o bardzo ciekawej strukturze. Możną było zobaczyć oderwane obłoki gazu unoszące się nad powierzchnią gwiazdy – krawędzią obrazu tarczy. Wykonując proste obliczenia można w dużym przybliżeniu wyliczyć wymiary tego wyrzutu. To naprawdę duże rozmiary.