Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

astroturystyka

100 lat IAU

IAU

Comet

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka





Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 31-1-2026 15:15:57

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

Stellarium Web

TheSkyLive

cobs,comets

Skytinel - sieć stacji bolidowych - SN15

Położenie JWST
Where is WEBB


ARTEMIS
ARTEMIS-1


Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
7582 planet

Astropogoda

Pogoda



sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne


III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Twój rysunek na satelicie CHEOPS - konkurs ESA dla dzieci

Twój rysunek na satelicie CHEOPS - konkurs ESA dla dzieci Cheops - wizualizacja / Credits: Uniwersytet BerneńskiESA ogłosiła konkurs plastyczny dla dzieci do lat 14 – ich rysunki trafią na satelitę CHEOPS!

Astronomowie uzyskali bezpośrednią fotografię masywnej planety pozasłonecznej

Astronomowie uzyskali bezpośrednią fotografię masywnej planety pozasłonecznej Po lewej: zdjęcie planety pozasłonecznej VHS 1256b. Jest to zestawienie obrazów z podczerwonych pasm Y, J, K z teleskopu VISTA. Po prawej: optyczne i podczerwone widmo z teleskopów GTC i NTT. Źródło: Gabriel Pérez, SMM (IAC).Absolwent Instytutu Astronomii Uniwersytetu Zielonogórskiego Bartosz Gauza opublikował unikalne wyniki obserwacji najbliższej i najjaśniejszej egzoplanety.

Lewy panel: zdjęcie planety VHS 1256b orbitującej w odległości 100 AU wokół swojej gwiazdy VHS 1256. Obraz w kolorze został uzyskany poprzez połączenie zdjęć w trzech filtrach: Y, J, K, wykonanych przy użyciu teleskopu VISTA Europejskiego Obserwatorium Południowego, w ramach przeglądu nieba VISTA Hemisphere Survey (VHS).

Filary Stworzenia w wersji 3D

Nowe badania sugerują, że słynna struktura może również nosić nazwę Filarów Zniszczenia

Filary Stworzenia Filary Stworzenia - mgławica Orzeł. Teleskop Hubble'a. Credit: ESA,NASAZa pomocą instrumentu MUSE na teleskopie VLT, należącym do ESO, astronomowie po raz pierwszy uzyskali kompletny trójwymiarowy widok słynnych Filarów Stworzenia w Mgławicy Orzeł (Messier 16). Nowe obserwacje pokazują w jaki sposób pyłowe filary tego obiektu są rozmieszczone w przestrzeni kosmicznej oraz ujawniają wiele dodatkowych szczegółów – w tym wcześniej niewidoczne dżety z młodej gwiazdy. Intensywne promieniowanie i wiatry gwiazdowe od gromady jasnych gwiazd wyrzeźbiły wraz z upływem czasu pyłowe Filary Stworzenia i doprowadzą do ich całkowitego zniknięcia za trzy miliony lat.

W cieniu Hubble'a

teleskop hubble Obecnie niezliczone zasoby danych z teleskopu Hubble'a przekonują nas że warto było wynieść ten teleskop w kosmos. Credit: ESO24 kwietnia mija 25 lat od rozpoczęcia misji Teleskopu Hubble. Tego dnia, o 12: 33 (UTC), wystartował prom kosmiczny Discowery STS-31 by wynieść niezwykły teleskop kosmiczny na jego miejsce pracy …. w kosmosie. Był to pierwszy tak śmiały projekt umieszczenia tak rozbudowanego urządzenia astronomicznego w przestrzeni kosmicznej. Po latach możemy powiedzieć, że projekt ten okazał się wielkim sukcesem i to nie tylko w dziedzinie astronomicznej ale i każdej innej. Ten niezwykły projekt ludzkiego umysłu stał się głównym tematem spotkania miłośników astronomii na ich sobotnim spotkaniu.

Cztery nowe gazowe giganty

Gazowy gigant Gazowy gigant / Credits - K. Kanawka, kosmonauta.netW kwietniu doniesiono o potwierdzeniu istnienia czterech gazowych gigantów krążących wokół odległych słońc.

Nowo odkryte obiekty otrzymały oznaczenia EPIC 201637175 b, KOI-372 b, KOI-372 c i 2M 1936+4603 b. Dwie z tych egzoplanet, KOI-372 b i KOI-372 c krążą wokół jednej gwiazdy.

Ogniste kręgi

czarne dziury „Ściany ognia” z cząstek, jakie być może otaczają czarne dziury, są kłopotliwe zarówno dla ogólnej teorii względności, jak i mechaniki kwantowej.„Ściany ognia” z cząstek, jakie być może otaczają czarne dziury, są kłopotliwe zarówno dla ogólnej teorii względności, jak i mechaniki kwantowej.

Siedem rozbłysków klasy M

Siedem rozbłysków klasy M Przykłady rozbłysków z 21 kwietnia: z nowej grupy przy wschodninm brzegu Słońca (lewe zdjęcie) oraz z grupy 2322 (prawe zdjęcie) / Credits- NASA, SDO, Solarham.netW ciągu zaledwie jednego dnia Słońce wyemitowało siedem rozbłysków klasy M.

Ostatnie dni to okres niskiej aktywności słonecznej. Ostatni rozbłysk dolnych stanów klasy M zanotowano 12 kwietnia. Dopiero 21 kwietnia nastąpiła diametralna zmiana – głównie za sprawą grupy o numerze 2322.

Rekord zgłoszeń na European Rover Challenge

European Rover Challenge Rekord zgłoszeń na European Rover ChallengePrawie 40 drużyn z dwunastu krajów ma szansę zmierzyć się w tym roku w drugiej edycji European Rover Challenge, międzynarodowego konkursu robotów marsjańskich, rozgrywanego w Podzamczu k. Kielc. Wśród zgłoszonych zespołów jest m.in. amerykański Uniwersytet Yale, wielokrotni zwycięzcy amerykańskiej edycji zawodów z Politechniki Białostockiej, czy też zeszłoroczni finaliści ERC z Politechniki Świętokrzyskiej i Uniwersytetu Kairskiego. Zawody będą oceniane przez ekspertów z Europejskiej Agencji Kosmicznej.

Wieczór z Aldebaranem

złączenie Aldebarana i Księżyca 2015 Światło popielate zarejestrowane w czasie obserwacji złączenia Aldebarana i Księżyca w dniu 21 kwietnia 2015r.To dość niezwykłe zjawisko astronomiczne aktywowało niezwykły event w całym kraju. Samo zakrycie brzegowe było dostępne jedynie na północno-wschodniej Polsce, ale obserwowali wszyscy, bez względu na lokalizację. Tak oto i miłośnicy astronomii z Żagania wyruszyli na obrzeża miasta by obserwować złączenie Księżyca z najjaśniejszą gwiazdą Byka – Aldebranaem. To pierwsze od kilkunastu lat spotkanie tych obiektów.

Pierwsze widmo egzoplanety w świetle widzialnym

Nowa technika daje obiecujące wyniki na przyszłość

slowaKluczowe Artist’s impression of the exoplanet 51 Pegasi b. This artist’s view shows the hot Jupiter exoplanet 51 Pegasi b, sometimes referred to as Bellerophon, which orbits a star about 50 light-years from Earth in the northern constellation of Pegasus (The Winged Horse). This was the first exoplanet around a normal star to be found in 1995. Twenty years later this object was also the first exoplanet to be be directly detected spectroscopically in visible light.
Źródło:ESO/M. Kornmesser/Nick Risinger (skysurvey.org)
Astronomowie korzystający łowcy planety HARPS w należącym do ESO Obserwatorium La Silla w Chile dokonali pierwszego bezpośredniego wykrycia widma w zakresie widzialnym odbitego od egzoplanety. Obserwacje te ukazują także nowe własności słynnego obiektu – pierwszej planety pozasłonecznej odkrytej wokół normalnej gwiazdy: 51 Pegasi. Wyniki sugerują bardzo ciekawą przyszłość dla tej techniki, szczególnie gdy zostanie zastosowana nowa generacja instrumentów, takich jak ESPRESSO na teleskopie VLT oraz przyszłe teleskopy, takie jak E-ELT.

Skan 100 tysięcy galaktyk w poszukiwaniu obcych cywilizacji

Naukowcy wykorzystali kosmiczny teleskop WISE w poszukiwaniu obcych cywilizacji w innych galaktykach.

slowaKluczowe Równanie Drake'a pozwala oszacować, ile cywilizacji może być w Galaktyce. W tle Galaktyka Andromedy. (NASA)Dopiero od kilkudziesięciu lat ludzkość jest w stanie poszukiwać sygnałów od obcych cywilizacji. Początkowo poszukiwania odbywały się jedynie na zakresie fal radiowych, w szczególności pomiędzy 1420 a 1666 MHz. W ostatnich latach poszukiwanie innych zaawansowanych technologicznie cywilizacji odbywa się także na innych pasmach spektrum elektromagnetycznego.

67P bez pola magnetycznego

slowaKluczowe Pomiary pola magnetycznego komety 67P wykonane przez instrumenty RPC-MAG i ROMAP sond Rosetta i Philae / Credit: ESA/Data: Auster et al. (2015)/Spacecraft: ESA/ATG medialabPomiary wykonane przez sondę Rosetta i lądownik Philae podczas jego kilkukrotnego lądowania na komecie 67P/Czuriumow-Gierasimienko wykazały, że jądro komety nie posiada pola magnetycznego.

Badanie właściwości komet może dostarczyć wskazówek mówiących o tym, jaką funkcję pełniło pole magnetyczne podczas formowania się ciał Układu Słonecznego niemal 4,6 miliarda lat temu. Młody Układ Słoneczny był wówczas jedynie wirującym dyskiem gazu i pyłu. W ciągu kilku milionów lat Słońce zaświeciło w jego centrum, zaś pozostały materiał uformował asteroidy, komety, księżyce i planety.

Olbrzymie galaktyki umierają od środka

slowaKluczowe Galaxies die from the inside out
Star formation in what are now "dead" galaxies sputtered out billions of years ago. ESO’s Very Large Telescope and the NASA/ESA Hubble Space Telescope have revealed that three billion years after the Big Bang, these galaxies still made stars on their outskirts, but no longer in their interiors. The quenching of star formation seems to have started in the cores of the galaxies and then spread to the outer parts.
This diagram illustrates this process. Galaxies in the early Universe appear at the left. The blue regions are where star formation is in progress and the red regions are the "dead" regions where only older redder stars remain and there are no more young blue stars being formed. The resulting giant spheroidal galaxies in the modern Universe appear on the right.
Źródło: ESO
Obserwacje z VLT i Hubble’a pokazują, że procesy powstawania gwiazd zatrzymują się najpierw w centrach galaktyk eliptycznych

Po raz pierwszy astronomowie pokazali w jaki sposób powstawanie gwiazd w “martwych” galaktykach zanikało miliardy lat temu. Należący do ESO teleskop VLT oraz należący do NASA/ESA Kosmiczny Teleskop Hubble’a uzyskały dane, iż trzy miliardy lat po Wielkim Wybuchu w galaktykach tych nadal zachodziły procesy gwiazdotwórczy na obrzeżach, natomiast nie występowały w centrach. Wygaszanie procesów gwiazdotwórczych wydaje się zaczynać od jąder galaktyk, a następnie rozprzestrzenia się na zewnętrzne części. Wyniki opublikowano w czasopiśmie „Science” w wydaniu z 17 kwietnia 2015 r.

Na granicy horyzontu zdarzeń

ALMA wykryła silne pole magnetyczne blisko supermasywnej czarnej dziury

slowaKluczowe Artist’s impression of a supermassive black hole at the centre of a galaxy
This artist’s impression shows the surroundings of a supermassive black hole, typical of that found at the heart of many galaxies. The black hole itself is surrounded by a brilliant accretion disc of very hot, infalling material and, further out, a dusty torus. There are also often high-speed jets of material ejected at the black hole’s poles that can extend huge distances into space. Observations with ALMA have detected a very strong magnetic field close to the black hole at the base of the jets and this is probably involved in jet production and collimation.
Źródło: ESO/L. Calçada
Rzucenie światła na tajemniczy mechanizm działający na granicy horyzontu zdarzeń

Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) wykryła ekstremalnie potężne pole magnetyczne, daleko poza czymkolwiek wcześniej obserwowanym w sercu galaktyki, bardzo blisko horyzontu zdarzeń supermasywnej czarnej dziury. Nowe obserwacje pomagają astronomom w zrozumieniu struktury i powstawania tego rodzaju masywnych obiektów w centrach galaktyk oraz bliźniaczych dżetów plazmy o dużej prędkości, które często są wyrzucane z okolic biegunów. Wyniki badań ukażą się 17 kwietnia 2015 r. w czasopiśmie „Science”.

Egzoplaneta odległa o 13 tysięcy lat świetlnych

Egzoplaneta odległa o 13 tysięcy lat świetlnych Lokalizacja odkrytych egzoplanet wraz z zaznaczeniem tych bardziej odległych od Układu Słonecznego, w tym OGLE-2014-BLG-0124L / Credits - NASA/JPL-CaltechAstronomowie potwierdzili istnienie egzoplanety OGLE-2014-BLG-0124L, znajdującej się 13 tysięcy lat świetlnych od Układu Słonecznego.

Większość odkrytych planet pozasłonecznych znajduje się w kosmicznym “podwórku” Układu Słonecznego – do nie więcej niż 2-3 tysięcy świetlnych od nas. Około połowy poznanych egzoplanet odkryto mniej więcej w jednym kierunku dzięki misji kosmicznego obserwatorium Kepler. Ten kosmiczny teleskop przez cztery lata obserwował jeden wycinek nieba, pomiędzy gwiazdozbiorami Łabędzia i Lutni, odkrywając w ten sposób ponad tysiąc planet pozasłonecznych.

Ciemna materia może jednak nie być całkiem ciemna

Hubble image of the galaxy cluster Abell 3827 Hubble image of the galaxy cluster Abell 3827
This image from the NASA/ESA Hubble Space Telescope shows the rich galaxy cluster Abell 3827. The strange blue structures surrounding the central galaxies are gravitationally lensed views of a much more distant galaxy behind the cluster. Observations of the central four merging galaxies have provided hints that the dark matter around one of the galaxies is not moving with the galaxy itself, possibly implying dark matter-dark matter interactions of an unknown nature are occuring.
Źródło: ESO
Pierwsze obserwacje oddziałującej ze sobą ciemnej materii?

Być może po raz pierwszy zaobserwowano ciemną materię oddziałującą z inną ciemną materią w sposób inny niż poprzez siłę grawitacji. W obserwacjach zderzających się galaktyk, wykonanych za pomocą należącego do ESO teleskopu VLT oraz należącego do NASA/ESA Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, znaleziono intrygujące wskazówki na temat natury tego tajemniczego składnika Wszechświata.

Bliski przelot 2015 GU (12.04.2015)

Bliski przelot 2015 GU (12.04.2015) Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidDwunastego kwietnia dojdzie do bliskiego przelotu meteoroidu 2015 GU. Minimalny dystans wyniesie około 104 tysięcy kilometrów.

Moment przelotu 2015 GU nastąpi 12 kwietnia z maksymalnym zbliżeniem około godziny 07:39 CEST. Minimalny dystans pomiędzy tym meteoroidem a Ziemią wyniesie około 104 tysięcy kilometrów, czyli 0,27 średniej odległości do Księżyca.

Obserwuj kometę 67P

Trudne zadanie od NASA i ESA: obserwuj kometę 67P

slowaKluczowe Amatorskie obserwacje 67P również są możliwe / Credit: ESANASA i ESA wzywa do obserwacji podróży komety 67P w stronę peryhelium. Zadanie jest jednak bardzo trudne.

Padma Yanamandra-Fisher, koordynatorka NASA ds. obserwacji amatorskich komety 67P/C-G na potrzeby misji Rosetta, wzywa astronomów-amatorów do obserwacji komety w trakcie jej podróży do peryhelium. Kometa dotrze do tego punktu swojej orbity 13 sierpnia.

ALMA odkrywa złożone moelkuły organiczne

ALMA odkrywa złożone moelkuły organiczne The sky around the young star MWC 480
This image shows the sky around the young star MWC 480 in the constellation of Taurus (The Bull). This picture was assembled from images forming part of the Digitized Sky Survey 2.
Źródło: ESO/Digitized Sky Survey 2
W bardzo młodym systemie gwiazdowym odkryto złożone molekuły organiczne
Wskazówka, że chemiczne cegiełki budujące życie są uniwersalne


Po raz pierwszy astronomowie wykryli obecność złożonych cząsteczek organicznych – cegiełek budujących życie – w dysku protoplanetarnym otaczającym młodą gwiazdę. Odkrycie, dokonane za pomocą Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA), potwierdza, że warunki, z których wyłoniła się Ziemia i Słońce, nie są unikalne we Wszechświecie. Wyniki zostaną opublikowane w wydaniu czasopisma „Nature” z 9 kwietnia 2015 r.

ALMA pokazuje swoje możliwości

ALMA w najszerszym rozstawie dostarczyła spektakularnych obrazów

ALMA,ESO ALMA image of the gravitationally lensed galaxy SDP.81.
The bright orange central region of the ring (ALMA's highest-resolution observation ever) reveals the glowing dust in this distant galaxy. The surrounding lower-resolution portions of the ring trace the millimetre-wavelength light emitted by carbon dioxide and water molecules.
Źródło: ALMA (NRAO/ESO/NAOJ); B. Saxton NRAO/AUI/NSF
Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) uzyskała niedawno obrazy o niepobitej ostrości, które pokazują prawie idealny grawitacyjny pierścień Einsteina odległej galaktyki oraz powierzchnię planetoidy Juno. Te niesamowite obrazy zostały uzyskane pod koniec 2014 r. jako w ramach kampanii obserwacyjnej ALMA Long Baseline Campaign, w ramach której z sukcesem przetestowano i zweryfikowano zdolność teleskopu do dostrzegania najmniejszych szczegółów. Jest to możliwe gdy anteny znajdują się w swoim największym oddaleniu: do 15 kilometrów.

A imię jego będzie 187 i pół

187,5 - ta liczba jest zakodowana w sygnale radiowym, który od kilku lat odbieramy z kosmosu. Co to oznacza?

slowaKluczowe Radioteleskopy na Ziemi odbierają szybkie błyski radiowe, których pochodzenia nie jesteśmy w stanie wytłumaczyć (Sebastien Decoret / 123RF)To tajemnicza historia i na dobrą sprawę na razie naukowcy skazani są jedynie na spekulacje. Jedni twierdzą, że jesteśmy na tropie nieznanego zjawiska, inni sądzą, że sygnał jest dziełem inteligentnej cywilizacji, choć niekoniecznie... kosmitów.

Studniówka Plutona

Sto dni do przelotu New Horizons obok Plutona

slowaKluczowe Artystyczna wizja sondy New Horizons przelatującej obok Plutona / Credits - JPL, NASAJuż za 100 dni dojdzie do przelotu sondy New Horizons obok Plutona. Sonda od 4 kwietnia realizuje drugą fazę obserwacji naukowych.

Misja sondy New Horizons (NH) to bardzo ciekawa wyprawa ku słabo poznanym obrzeżom Układu Słonecznego. Głównym celem misji NH jest planeta karłowata 134340 Pluton (do 2006 uznawana na pełnoprawną planetę). Start sondy NH nastąpił 19 stycznia 2006 roku. Przelot obok Plutona nastąpi 14 lipca 2015 roku. Sondę zbudowało wspólnie kilka amerykańskich firm, instytutów naukowych oraz uniwersytetów.

Kłopoty Rosetty zażegnane

Zbliżenie sondy Rosetta do 67P w dniu 14 lutego 2015 / Credits – ESA Zbliżenie sondy Rosetta do 67P w dniu 14 lutego 2015 / Credits – ESAOstatnie zbliżenie sondy Rosetta do komety zakończyło się awaryjnym wyłączeniem.

Zbliżenie sondy Rosetta do komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko z 29 marca zakończyło się awaryjnym wyłączeniem statku. Sytuacja jest opanowana i 2 kwietnia ESA podała, że sonda została odsunięta od komety na odległość 400 kilometrów.

Skąd się wzięło życie w kosmosie?

OGLE,Szymon Kozłowski dr Szymon Kozłowski - projekt OGLEDr Szymon Kozłowski z Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego opowiada czy na innych planetach mogło wykształcić się życie.

Dobrą passę polskich astrofizyków rozpoczął na początku lat 90. XX wieku prof. Aleksander Wolszczan, który odkrył pierwsze planety poza Układem Słonecznym, krążące wokół gwiazdy PSR B1257+12 niecały tysiąc lat świetlnych od Ziemi. To odkrycie dokonane zostało przypadkiem, bo prof. Wolszczan nie poszukiwał planet krążących wokół innych gwiazd, ale chciał badać właściwości pulsarów.

PFC poszuka fal grawitacyjnych

PFC poszuka fal grawitacyjnych PFC wykorzysta radioteleskopy Arecibo i Green Bank do detekcji fal grawitacyjnych Projekt PFC otrzymał prawie 15 mln USD na poszukiwania fal grawitacyjnych.

Amerykańska Narodowa Fundacja Rozwoju Nauki (National Science Foundation) postanowiła przeznaczyć 14,5 mln USD, w postaci 5-letniego grantu, dla Północnoamerykańskiego Obserwatorium Fal Grawitacyjnych (North American Nanohertz Observatory for Gravitational Waves) na rozwój i działalność centrum naukowego PFC (Physics Frontier Centre), dedykowanego wykrywaniu fal grawitacyjnych z powierzchni Ziemi.

Obóz Szkoleniowo-Obserwacyjny

Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii,PTMA Polskie Towarzystwo Miłośników AstronomiiObóz Szkoleniowo-Obserwacyjny PTMA 2015

Oddział Krakowski Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii zaprasza na Obóz Szkoleniowo-Obserwacyjny OSOP 2015.

Obóz odbędzie się w dn. 5-14 sierpnia 2015 r. w schronisku "Równica" koło Ustronia (Beskid Śląski).

Niebo w kwietniu 2015r.

kalendarz astronomiczny,2015 Niebo w kwietniu 2015r. - kartka z AstrokalnedarzaKwiecień tego roku zapowiada się ciekawie. Przyjdzie nam obserwować plejadę planet, pożegnać zimowe gwiazdozbiory i przywitać Trójkąt Wiosennego - Regulus, Spika i Arktur.

Pięć nowych gazowych gigantów

Gazowy gigant Gazowy gigant / Credits - K. Kanawka, Kosmonauta.net26 marca potwierdzono istnienie pięciu gazowych egzoplanet w trzech układach planetarnych.

Nowe planety pozasłoneczne otrzymały oznaczenia: HD 1666 b, HD 1605 b, HD 1605 c, HD 67087 b i HD 67087 c. Jest to zatem pięć egzoplanet w trzech układach planetarnych.

G2 przetrwał spotkanie z czarną dziurą

Najlepszy obraz pyłowego obłoku przechodzącego w pobliżu czarnej dziury w centrum Galaktyki

slowaKluczowe Pyłowy obłok G2 przechodzi w pobliżu supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej
Złożenie obrazów pokazuje ruch pyłowego obłoku G2 w momencie gdy zbliża się, a następnie przechodzi obok supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej.
Nowe obserwacje z teleskopu VLT, należącego do ESO, pokazują, że najprawdopodobniej obłok przetrwał swoje spotkanie z czarną dziurą i pozostał zwartym obiektem, nie rozciągniętym w istotnym sposób.
Zaznaczono pozycje obłoku w latach 2006, 2010, 2012 oraz w lutym i wrześniu 2014 r. (od lewej do prawej). Plamom nadano kolory wskazujące ruch obłoku, czerwony oznacza obiekt oddalający się, a niebieski zbliżający się. Krzyżykiem oznaczono pozycję supermasywnej czarnej dziury.
Źródło: ESO/A. Eckart
Obserwacje VLT potwierdzają, że G2 przetrwał zbliżenie i jest zwartym obiektem

Najlepsze jak dotąd obserwacje zapylonego obłoku gazu G2 potwierdzają, że dokonał on największego zbliżenia do supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej w maju 2014 r. i udało mu się przetrwać. Najnowsze wyniki z należącego do ESO teleskopu VLT pokazują, że obiekt nie wydaje się w istotny sposób rozciągnięty i że jest bardzo zwarty. Najprawdopodobniej jest to młoda gwiazda z masywnym jądrem, która ciągle akreuje materię. Czarna dziura nie wykazała jeszcze na razie zwiększonej aktywności po tym przejściu.

Czy Ceres jest aktywna?

Ceres,Dawn Ceres z 46 tysięcy km, 19 lutego 2015 / Credits - NASAOstatnie obserwacje sondy Dawn przed fazą naukową misji zdają się sugerować aktywność Ceres.

Szóstego marca sonda Dawn o godzinie 13:29 CET została przechwycona przez pole grawitacyjne Ceres. Nie było to jeszcze “pełne” wejście na orbitę tej planety karłowatej, ale od tego czasu Dawn przebywa w pobliżu Ceres. Dopiero od około połowy kwietnia Dawn będzie krążyć wokół Ceres po kołowej orbicie, która z czasem ma być obniżana. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, w listopadzie Dawn będzie orbitować na wysokości zaledwie około 375 km nad powierzchnią Ceres.

Sięgajmy gwiazd! 3,5 mln zł na obserwatoria astronomiczne

Sięgajmy gwiazd! 3,5 mln zł na obserwatoria astronomiczne Sięgajmy gwiazd! 3,5 mln zł na obserwatoria astronomiczneJak zachęcić lubuskich uczniów do nauk ścisłych, jak pobudzić wyobraźnię dzieci i młodzieży? 24 marca br. zarząd województwa przyjął uchwałę o ogłoszeniu konkursu w ramach LRPO na lata 2007-2013 w zakresie rozwoju i modernizacji infrastruktury społecznej. Wsparcie będą mogły otrzymać projekty, popularyzujące nauki ścisłe wśród dzieci i młodzieży, polegające na tworzeniu na terenie województwa lubuskiego obserwatoriów astronomicznych. Kwota środków przeznaczona na konkurs wynosi 3,5 mln zł. Nabór ruszy 27 marca br.

Zderzenie gwiazd wyjaśnieniem zagadkowej eksplozji z XVII wieku

Obserwacje APEX wyjaśniły tajemnicę Nova Vulpeculae 1670

nowa 1670 Gwiazda nowa z 1670 narysowana przez Jana Heweliusza
This chart of the position of a nova (marked in red) that appeared in the year 1670 was recorded by the famous astronomer Hevelius and was published by the Royal Society in England in their journal Philosophical Transactions.
New observations made with APEX and other telescopes have now revealed that the star that European astronomers saw was not a nova, but a much rarer, violent breed of stellar collision. It was spectacular enough to be easily seen with the naked eye during its first outburst, but the traces it left were so faint that very careful analysis using submillimetre telescopes was needed before the mystery could finally be unravelled more than 340 years later.
Źródło: Royal Society
Nowe obserwacje wykonane za pomocą teleskopu APEX wskazują, że gwiazda, którą europejscy astronomowie dostrzegli na niebie w 1670 roku nie była wybuchem gwiazdy nowej, ale znacznie rzadszym, gwałtownym zderzeniem gwiazd. Była wystarczająco spektakularna, aby ją łatwo dostrzec nieuzbrojonym okiem podczas swojego pierwszego wybuchu, ale ślady, które pozostawiła są tak słabe, że dopiero dokładne obserwacje przy pomocy teleskopów submilimetrowych 340 lat później pozwoliły ostatecznie rozwiązać zagadkę. Wyniki badań ukażą się 23 marca 2015 r. w internetowym wydaniu czasopisma „Nature”.
34,583,976 unikalne wizyty