Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

astroturystyka

100 lat IAU

IAU

Comet

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka





Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 31-1-2026 15:28:36

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

Stellarium Web

TheSkyLive

cobs,comets

Skytinel - sieć stacji bolidowych - SN15

Położenie JWST
Where is WEBB


ARTEMIS
ARTEMIS-1


Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
7582 planet

Astropogoda

Pogoda



sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne


III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

XXX Seminarium PKiM

PKiMPracownia Komet i Meteorów oraz Polska Sieć Bolidowa (Polish Fireball Network) zaprasza wszystkich miłośników astronomii na XXX Seminarium PKiM, które odbędzie się 7 marca 2015 roku w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika w Warszawie.

Zbliżenie WISE 0720-0846 na 0,8 roku świetlnego

slowaKluczowe Wizja artystyczna układu WISE 0720−0846 podczas przelotu niedaleko Słońca (jasna gwiazda w tle) / Credits - Michael Osadciw/University of RochesterZaledwie 70 tysięcy lat temu do Układu Słonecznego zbliżył się układ podwójny WISE 0720−0846. Minimalna odległość wyniosła zaledwie 0,8 roku świetlnego.

Aktualnie najbliższą gwiazdą od Słońca jest Proxima Centauri, znajdująca się około 4,24 roku świetlnego od nas. Astronomowie uważają, że co kilkaset tysięcy lat jakaś gwiazda zbliża się do Słońca znacznie bliżej, docierając do granicy Obłoku Oorta.

Jerzy Speil nie żyje

Jerzy Speil nie żyje Jerzy Speil 1949-2015 (© Dariusz Gdesz)Jerzy Speil nie żyje. Był pracownikiem Obserwatorium Geofizycznego Polskiej Akademii Nauk w Książu od momentu jego założenia w 1971 roku. Członek PTMA Katowice. Członek naszego forum PTMA. Autor szeregu krótkich publikacji popularnonaukowych w miesięczniku PTMA "Urania" i w dwumiesięczniku "Urania-Postępy Astronomii".

Gdy Ziemia się kręci

ziemia, wiruje Mieszkańcy Polski poruszają się z ogromną prędkością, ponad 930 km/h - wynika z wykresu stworzonego przez amerykańskiego geologa Setha Kadisha. Jednak dużo szybsi są mieszkańcy krajów równikowych - osiągają prędkość 1670 km. Naukowiec wykonał wizualizację prędkości, jaką osiąga dany punkt na powierzchni naszej planety w związku z ruchem obrotowym Ziemi. Na pewne rzeczy nie zwracamy uwagi lub naszej uwadze one po prostu umykają. Inne aby dostrzec trzeba całej sztuki patrzenia. Jak widać życie potrafi być przewrotne. A to, że jesteśmy w XXI wieku determinuje jeszcze wszystkiego, z naszą wiedzą włącznie. I mimo, iż latamy w kosmos na wycieczki, niektórzy, to jeszcze nie jedne kwiatki przyjdzie nam usłyszeć. A więc o co chodzi z tym wirowaniem Ziemi?

Ceres z odległości 83 tysięcy kilometrów

slowaKluczowe Ceres z odległości 83 tysięcy kilometrów / Credits - NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDADwunastego lutego sonda Dawn dokonała obserwacji Ceres z odległości 83 tysięcy kilometrów. Uzyskano obrazy o znacznie wyższej jakości niż z teleskopu Hubble.

Ceres jest największym obiektem w Pasie Planetoid. Jest to także pierwszy mały obiekt niebędący kometą, który został wykryty przez astronomów – stało się to 1 stycznia 1801 roku. Od tego czasu Ceres była celem wielu różnych programów obserwacyjnych, w tym wykorzystujących kosmiczny teleskop Hubble, jednak nigdy żadna misja nie przeleciała blisko tego obiektu, od 2006 roku o statusie planety karłowatej.

Dziwny przypadek brakującego brązowego karła

Nowy instrument SPHERE pokazał swoje możliwości

ESO Instrument SPHERE krótko po zainstalowaniu na VLT Unit Telescope 3. Sam instrument jest czarnym pudełkiem widocznym na platformie po jednej ze stron teleskopu.
Źródło: ESO/J. Girard
Nowy instrument SPHERE, pracujący na należący do ESO teleskopie VLT, został wykorzystany do poszukiwań brązowego karła, które spodziewano się na orbicie wokół nietypowej gwiazdy podwójnej V471 Tauri. SPHERE dał astronomom najlepszy widok na otoczenie tego intrygującego obiektu. Jednak nic ta mnie znaleziono. Zaskakująca absencja przewidywanego z dużym prawdopodobieństwem brązowego karła oznacza, że tradycyjne wytłumaczenie dziwnego zachowania V471 Tauri jest błędne. Ten nieoczekiwany rezultat został opisany w pierwszym artykule opartym o dane ze SPHERE.

Z miłością do gwiazd

sekcja,astronomiczna,żagań,obserwacje,kometa,jowisz,mars,wenus Aparat sam ans sfotografował - Walentynkowe spotkanie pod gwiazdami - obserwacje komety C/2014 Loejoy Q2Nie był to dzień jak każdy. Nie była to też sobota jak każda inna. Niebo czyste jak … bez chmur. Zapowiadał się lekki przymrozek. Wiadomo co będziemy robić na zajęciach. A do tego czeka nas spotkanie z dawno niewidzianym kolegą i przyjacielem Sekcji. Na spotkanie przyjeżdża Damian i zapraszamy go na obserwacje. Na miejsce zajęć wybieramy nasze wymarzone miejsce na obserwatorium astronomiczne – Stalag (żaganianie wiedzą gdzie to jest).

Gorący Jowisz Kepler-447b

egzoplaneta Gazowy gigant / Credits - K. Kanawka, kosmonauta.netAstronomowie potwierdzili istnienie „gorącego Jowisza” o oznaczeniu Kepler-447b.

Duża część wszystkich wykrytych planet pozasłonecznych to tzw. „gorące Jowisze”. Są to masywne gazowe giganty, krążące bardzo blisko swoich gwiazd macierzystych. Okres obrotu tych planet wokół swoich gwiazd zazwyczaj jest liczony w zakresie od kilkunastu godzin do kilkunastu dni. Wiele z nich charakteryzuje się masą porównywalną lub większą od Jowisza.

Space Days Poland 2015

Scorpio Robot w czasie prób terenowych. To już pewne - Konferencja Space Days Poland oraz druga edycja zawodów European Rover Challenge odbędą się w województwie świętokrzyskim! Zawody łazików marsjańskich oraz towarzyszące temu przedsięwzięciu spotkania naukowe i biznesowe są ważnym punktem na mapie wydarzeń sektora kosmicznego w Polsce.

Astronarium

Astronarium 2 marca 2015 r. premiera nowego programu o astronomii w Telewizji Polskiej. "Astronarium" 2 marca 2015 r. premiera nowego programu o astronomii w Telewizji Polskiej. "Astronarium" będzie emitowane w poniedziałki o godz. 17.00. Program powstaje we współpracy z Polskim Towarzystwem Astronomicznym oraz "Uranią".

Słońce widziane przez satelitę SDO

Takie zjawiska od pięciu lat możemy podziwiać dzięki wystrzelonemu 11 lutego 2010 roku przez NASA satelicie Solar Dynamics Observatory

SDO,5 lat Słońce widziane przez SDO. Fot. NASAGigantyczne chmury materii słonecznej wyrzucane w kosmos, ogromne pętle plazmy wyginanej przez pole magnetyczne, słoneczne plamy rosnące i kurczące się na rozpalonej powierzchni gwiazdy. Takie zjawiska od pięciu lat możemy podziwiać dzięki wystrzelonemu 11 lutego 2010 roku przez NASA satelicie Solar Dynamics Observatory, który częściej niż co sekundę robi zdjęcie Słońca. Wykonał ich już ponad 200 milionów, przesłał 2600 terabajtów danych.

Bliski przelot 2015 CH13

(11.02.2015)

Bliski przelot 2015 CH13 Rejon Ziemi często jest odwiedzany przez niewielkie obiekty kosmiczne.Jedenastego lutego doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2015 CH13. Minimalny dystans wyniósł około 280 tysięcy kilometrów.

Moment przelotu 2015 CH13 nastąpił 11 lutego z maksymalnym zbliżeniem około godziny 07:15 CET. Minimalny dystans pomiędzy tym meteoroidem a Ziemią wyniósł około 280 tysięcy kilometrów, czyli 0,73 średniej odległości do Księżyca.

Podwójne jądro Ziemi

Podwójne jądro Ziemi Podwójne jądro Ziemi
Wikimedia Commons
Naukowcy mają nową teorię na temat tego, z czego zbudowane jest wewnętrzne jądro naszej planety. Badania naukowców z Chin i USA wskazują, że w środku wewnętrznego jądra naszej planety znajduje się jeszcze inny, odrębny obszar. Badacze uważają, że ​​struktura kryształów żelaza w samym środku jądra Ziemi jest inna od tych, które znajdują się w zewnętrznych obszarach. Odkrycie opisano w czasopiśmie "Nature Geoscience".

Trzy super-Ziemie w układzie EPIC 201367065

Teleskop Kepler,egzoplanety,super ziemia Obserwacje różnych obszarów nieba za pomocą teleskopu Kepler w ramach misji K2 / Credits - NASAW styczniu doniesiono o istnieniu układu planetarnego EPIC 201367065, w którym wykryto trzy małe egzoplanety typu „super-Ziemia”.

Odkrycie egzoplanet w układzie EPIC 201367065 zawdzięczamy kosmicznemu teleskopowi Kepler. To odkrycie nastąpiło już podczas fazy K2 misji Kepler, trwającej od maja 2014 roku. Faza K2 została wymuszona częściową awarią precyzyjnego systemu orientacji teleskopu.

Spotkanie Sekcji Astronomicznej

astrokalendarz,2015 Tegoroczne wydanie astrokalendarzaOstatnie dwa tygodnie upłynęły Sekcji w atmosferze wytężonej pracy. W pierwszej kolejności ruszyło dostarczenie do odbiorców naszego kalendarza astronomicznego na 2015r. w tym roku wydanie w ilości bibliofilskiej – 50 egz. Pozwala to zaopatrzyć najbardziej zainteresowanych tym wydaniem. Ale na rynku pojawiło się co najmniej kilka projektów tego typu więc zawsze jakiś trafi do rąk miłośników nieba. Tuż za kalendarzem wre praca nad planetarium. Chcemy zdążyć z zakończeniem projektu na Noc Planetariów w marcu br. Brak dobrej pogody do obserwacji sprzyja pracom, ale odkłada najlepsze warunki do obserwacji na mniej korzystny czas. Przyszły tydzień ma szansę mieć trochę pogodnych nocy.

Gwiezdne partnerstwo, które zakończy się katastrofą

Znaleziono pierwszą parę dążących do zderzenia gwiazd, która stanie się supernową

ESO This artist’s impression shows the central part of the planetary nebula Henize 2-428. The core of this unique object consists of two white dwarf stars, each with a mass a little less than that of the Sun. They are expected to slowly draw closer to each other and merge in around 700 million years. This event will create a dazzling supernova of Type Ia and destroy both stars.
Źródło:ESO/L. Calçada
Astronomowie wykorzystali instrumenty ESO oraz teleskopy na Wyspach Kanaryjskich do zidentyfikowania dwóch zaskakująco masywnych gwiazd w sercu mgławicy planetarnej Henize 2-428. Ponieważ obie gwiazdy okrążają się nawzajem, prawdopodobnie z upływem czasu będą zacieśniać orbitę, a gdy za 700 milionów lat zderzą się, będą zawierać wystarczająco dużo materii, aby wybuchnąć w gigantycznej eksplozji supernowej. Wyniki badań opublikowano 9 lutego 2015 r. w internetowym wydaniu czasopisma „Nature”.

Terminale Intelsat z antenami z metamateriałów

metamateriał Przykład budowy metamateriału / Credit: Glenn Research CentreIntelsat ogłosił, że jego nowe satelity będą współpracowały z terminalami z antenami wykorzystującymi metamateriały.

Intelsat S.A., jeden z największych operatorów satelitarnych na świecie, ogłosił, że terminale do łączności z jego satelitami EpicNG, będa wykorzystywały metametriały – rodzaj złożonych materiałów o właściwościach elektrooptycznych niewystępujących w naturze.

New Horizons: Są pierwsze zdjęcia Plutona

Pierwsze zdjęcie Plutona i Charon Pierwsze zdjęcie Plutona i Charona zrobione przez sondę New Horizons NASASonda New Horizons nadesłała pierwsze zdjęcia Plutona i jego największego księżyca Charona.

Na zdjęciu widoczne są tylko dwie białe plamy, ale według NASA już należy mówić o sukcesie. Fotografie Plutona i Charona są bardzo niewyraźne, jednak trudno się temu dziwić. Sonda jest oddalona od tych obiektów aż o 200 mln km! Na razie niewiele można z nich wyczytać. Ważne jednak, że udało się potwierdzić, że sonda jest odpowiednio ustawiona i przygotowana do historycznego spotkania z Plutonem.

Gigantyczne pierścienie wokół J1407b

J1407b Wizja pierścieni wokół J1407b przesłaniających gwiazdę układu / Credits - Rob MillerWokół egzoplanety J1407b krążą gigantyczne pierścienie, około 200 razy większe od tych wokół Saturna.

VISTA patrzy dokładnie przez Drogę Mleczną

Podczerwone zdjęcie Mgławicy Trójlistna Koniczyna ujawniło położone dużo dalej nowe gwiazdy zmienne

ESO VISTA views the Trifid Nebula and reveals hidden variable stars.
This small extract from the VISTA VVV survey of the central parts of the Milky Way shows the famous Trifid Nebula to the right of centre. It appears as faint and ghostly at these infrared wavelengths when compared to the familiar view at visible wavelengths. This transparency has brought its own benefits — many previously hidden background objects can now be seen clearly. Among these are two newly discovered Cepheid variable stars, the first ever spotted on the far side of the galaxy near its central plane.
Źródło:ESO/VVV consortium/D. Minniti
Najnowsze zdjęcie uzyskane teleskopem VISTA do przeglądów nieba ukazało słynną Mgławicę Trójlistna Koniczyna w nowym, upiornym świetle. Obserwują w podczerwieni, astronomowie mogą spoglądać przez wypełnione pyłem centralne części Drogi Mlecznej i dostrzec wiele ukrytych do tej pory obiektów. W zaledwie niewielkim fragmencie jednego z przeglądów VISTA, odkryli dwie nieznane i bardzo odległe cefeidy, które są położone prawie dokładnie za Mgławicą Trójlistna Koniczyna. To pierwsze gwiazdy tego rodzaju położone w centralnej płaszczyźnie Drogi Mlecznej poza zgrubieniem galaktycznym.

Niebo w lutym 2015r.

luty,zjawiska,astronomiczne Niebo w lutym 2015 upłynie pod znakiem JowiszaNajbliższy miesiąc upłynie pod znakiem Jowisza. Będzie on królował na niebie przez praktycznie całą noc. Zbliżając się do opozycji która nastąpi 6 lutego oraz zaraz po niej warunki do jego obserwacji będą najlepsze w tym roku. Sprzyjać będzie ciemne niebo, ale zimowa pogoda już mniej. częste zachmurzenia mogą pokrzyżować niejedne plany obserwacyjne. Warto jednak wykorzystać każdy dogodny czas, bo niebo zimowa często daje nam niezwykła stabilność powietrza, co skutkuje zdecydowanie wyraźniejszym obrazem w teleskopie niż w innych porach roku.

Resztki z Falcona nad Rosją

Wiemy już co wybuchło na niebie nad Syberią

drugi człon falcona,rosja,syberia Smuga pozostała po spaleniu się drugiego członu rakiety Falcon-9. Fot. ors.an / Instagram.Wiemy już czym był obiekt, który kilkukrotnie wybuchł, powodując donośny huk, a następnie rozpadł się na niebie nad Błagowieszczeńskiem w Rosji. Mieszkańcy sądzili, że był to meteor, jakich w ostatnim czasie było wiele. Ale rozwiązanie zagadki jest inne.

Poznawanie komety przez sondę Rosetta

Rosetta,67P Regiony wyróżnione na powierzchni komety 67P dzięki obserwacjom sondy Rosetta / Credit: ESA/Rosetta/MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/SSO/INTA/UPM/DASP/IDASonda Rosetta ukazała szereg niezwykłych właściwości powierzchni komety 67P.

Obserwacje prowadzone przez sondę Rosetta pokazują szereg niezwykłych właściwości powierzchni komety, które – wraz z licznymi procesami wpływającymi na aktywność – tworzą złożony obraz jej ewolucji.

Trzy rozbłyski klasy M

30 stycznia obszary aktywne 2268 i 2277 wyemitowały trzy rozbłyski dolnych stanów klasy M.

rozbłyski klasy M Faza maksymalna rozbłysku klasy M2.4 z 30 stycznia / Credits - NASA, SDO
Od 27 do 30 stycznia obserwowaliśmy nieco wyższą aktywność słoneczną w formie emisji rozbłysków dolnych stanów klasy M. Najbardziej aktywnym dniem był 30 stycznia, gdy grupy 2268 i 2277 wyemitowały łącznie 3 rozbłyski dolnych stanów klasy M. Aktualnie 2268 znajduje się przy zachodniej krawędzi tarczy słonecznej a 2277 zbliża się do centrum tarczy.

Odkrycie potężnych kosmicznych akceleratorów cząstek w Wielkim Obłoku Magellana

Hess,Magellan Obraz nieba z widoczną Drogą Mleczną oraz Obłokami Magelana i powiększenie obserwowanego w podczerwieni Wielkiego Obłoku Magellana z mapą emisji gamma uzyskaną przez obserwatorium H.E.S.S. (Milky Way image: © H.E.S.S. Collaboration, optical: SkyView, A. Mellinger; LMC image: © H.E.S.S. Collaboration, http://dirty.as.arizona.edu/~kgordon/research/mc/mc.html, Hα: R. Kennicutt, J.E. Gaustad et al. (2001), optical (B-band): G. Bothun).Obserwatorium H.E.S.S. odkryło trzy wyjątkowo jasne źródła promieniowania gamma w sąsiedniej galaktyce. Jak donosi artykuł w najnowszym numerze magazynu „Science”, obserwatorium H.E.S.S. (High Energy Stereoscopic System) odkryło trzy nowe źródła wysokoenergetycznego promieniowania gamma w Wielkim Obłoku Magellana – bliskiej galaktyce karłowatej stowarzyszonej z naszą galaktyką. Są to trzy obiekty różnych typów: mgławica wiatru pulsarowego, pozostałość po supernowej, oraz tzw. superbąbel – powłoka kulista ośrednicy 270 lat świetlnych, „wydmuchana” przez masywne gwiazdy i supernowe. Tym samym po raz pierwszy w historii odkryto gwiazdowe źródła promieniowania gamma o tak wysokiej energii w innej galaktyce. Ponadto, superbąbel reprezentuje nową klasę źródeł wysokoenergetycznego promieniowania gamma, nieobserwowaną w naszej galaktyce.

Nowy towarzysz Ziemi

slowaKluczowe Choć planetoida 2014 OL339 krąży po orbicie eliptycznej, jej okres obiegu wokół Słońca jest niemal równy okresowi obiegu Ziemi. ShutterstockW zeszłym roku media obiegła wiadomość, ze nasza planeta ma nowy księżyc. Mimo że chwytliwe tytuły były mocno naciągane, odkryty przez Farida Chara z Uniwersytetu Chilijskiego w Antofagaście wcześniej niezauważony kompan Ziemi to obiekt wart uwagi.

Kepler odkrył prastarą replikę Układu Słonecznego

Kepler-444 Prastary układ słoneczny Peter Devine and Tiago Campante/University of BirminghamPrastary układ słoneczny podobny do naszego został odkryty przez naukowców za pomocą Kosmicznego Teleskopu Keplera.

Paszcza bestii

ESO VLT image of the cometary globule CG4.
Like the gaping mouth of a gigantic celestial creature, the cometary globule CG4 glows menacingly in this image from ESO’s Very Large Telescope. Although it looks huge and bright in this image it is actually a faint nebula and not easy to observe. The exact nature of CG4 remains a mystery. Źródło:ESO
VLT sfotografował globulę kometarną CG4

Niczym rozdziawiona paszcza gigantycznego kosmicznego stworzenia, na nowym zdjęciu z teleskopu VLT groźnie widnieje globula kometarna CG4. Chociaż wydaje się duża i jasna, tak naprawdę jest słabą mgławicą, którą miłośnicy astronomii mogą dostrzec jedynie z wielkim trudem. Natura CG4 ciągle pozostaje tajemnicą.

Asteroida z własnym księżycem

slowaKluczowe Asteroida 2004 BL86 z własnym satelitą. NASA/JPL-CaltechNASA informuje, że asteroida 2004 BL86, która wczoraj przeleciała w pobliżu naszej planety posiada własny księżyc.

Najnowsze zdjęcia zrobione podczas przelotu 2004 BL86 pokazują, że asteroida posiada własnego, naturalnego satelitę w odległości. Zdjęcia wykonano przy użyciu 70-metrowego radioteleskopu systemu Deep Space Network w Goldstone w Kalifornii. Widać na nich, że wokół asteroidy o promieniu 325 metrów krąży księżyc o promieniu 70 metrów. Zdaniem naukowców część planetoid, których wielkość przekracza 200 metrów, tworzy złożone podwójne lub potrójne układy.

SN 185 - pierwsza supernowa zapisana w historii

 RCW 86 Kompozytowy obraz RCW 86. Kolor czerwony i żółty odpowiada obserwacjom w podczerwieni z teleskopów Spitzer i WISE, zaś kolory niebieskie i zielone to obserwacje rentgenowskie z obserwatoriów Chandra i XMM / Credits - NASA, ESA, CaltechRóżne obserwatoria astronomiczne monitorują zmiany w mgławicy RCW 86 powstałej z supernowej SN 185. Jest to prawdopodobnie pierwsza supernowa, której pojawienie zostało zapisane przez astronomów.

W 185 roku naszej ery chińscy astronomowie zauważyli na niebie „gwiazdę gościa” o dużej jasności. Ta nowa, nieznana wcześniej gwiazda pojawiła się nieopodal Alfy Centauri, jednej z najjaśniejszych gwiazd nocnego nieba. Starożytni chińscy astronomowie obserwowali tę dziwną, jasną gwiazdę przez około osiem miesięcy, zanim jej jasność opadła poniżej możliwości obserwacyjnych ludzkiego oka. Być może także astronomowie ze starożytnego Rzymu obserwowali tę gwiazdę – nie ma co do tego pewności.

Zmarł dr Henryk Chrupała

Henryk Chrupała W wieku 77 lat zmarł dr Henryk ChrupałaW wieku 77 lat zmarł dr Henryk Chrupała, wieloletni dyrektor planetarium i członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii.

Zagadkowe błyski gamma z czarnej dziury

NASA Wizja artystyczna czarnej dziury w środku IC 310 / Credits - NASANaukowcy z Instytutu Maxa Plancka badają zagadkowe błyski gamma, pochodzące z czarnej dziury galaktyki IC 310.

W sercu aktywnej, odległej o 260 milionów lat świetlnych galaktyki IC 310 znajduje się masywna czarna dziura. Jej promień (liczony jako przestrzeń do „horyzontu zdarzeń”) jest liczony na około 450 milionów kilometrów – około 3 razy więcej niż wynosi odległość Ziemi od Słońca. Naukowcy wykryli bardzo duże zmiany jasności centrum tej galaktyki, w czasie zaledwie pięciu minut. Zmiany zachodzą m.in. na paśmie gamma.
34,584,036 unikalne wizyty