Obserwacja SN 2016gkg (23.09.2016)/ Credits - Siding Spring Observatory, Steve FutcherArgentyński astronom-amator zarejestrował wyjątkowe zjawisko: pierwsze światło widzialne supernowej. Zjawisko otrzymało oznaczenie SN 2016gkg. Analiza tej supernowej została właśnie opublikowana na łamach Nature.

Supernowe to jedne z najbardziej energetycznych zjawisk we Wszechświecie. W momencie „zapłonu” jasność pojedynczej supernowej może przewyższyć jasność całej galaktyki, w której doszło do tego zjawiska. To dzięki supernowym we Wszechświecie znajduje się więcej pierwiastków cięższych od tlenu (a w szczególności od żelaza), ważnych także dla powstania planet oraz życia.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDziewiątego lutego doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2018 CN2. Minimalny dystans wyniósł około 96 tysięcy km.

Planetoida 2018 CN2 przeleciała obok Ziemi 9 lutego 2018, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 08:30 CET. W momencie tego zbliżenia dystans pomiędzy Ziemią a 2018 CN2 wyniósł około 96 tysięcy kilometrów. Odpowiada to 0,18 średniej odległości do Księżyca. Odkrycie 2018 CN2 nastąpiło już po przelocie obok Ziemi.

Ślad pozostawiony przez meteor
Meteor czelabiński - przelot superbolidu o średnicy około 17 metrów i masie wynoszącej do 10 tysięcy ton, obserwowany nad południowym Uralem 15 lutego 2013 roku około godziny 9:20 lokalnego czasu (4:20 CET). Po wejściu w atmosferę Ziemi bolid rozpadł się po 32,5 sekundach lotu na wysokości 29,7 kilometrów nad powierzchnią Ziemi nad obwodem czelabińskim. Przelot bolidu widziany był także z obwodów tiumeńskiego i swierdłowskiego oraz z przylegających regionów Kazachstanu.
Powstała w wyniku przelotu i eksplozji bolidu silna fala uderzeniowa spowodowała znaczne straty (uszkodzonych zostało ponad 7500 budynków), a także obrażenia u ponad tysiąca pięciuset osób.. Źródło: WikePediaW piątą rocznicę bolidu czelabińskiego nieopodal Ziemi przeleciał meteoroid 2018 CD3. Minimalny dystans wyniósł ok. 357 tysięcy kilometrów.

Meteoroid 2018 CD3 przeleciał obok Ziemi 15 lutego 2018, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 20:40 CET. W momencie tego zbliżenia dystans pomiędzy Ziemią a 2018 CD3 wyniósł około 357 tysięcy kilometrów. Odpowiada to 0,93 średniej odległości do Księżyca.

Instrument ESPRESSO uzyskał pierwsze światło z wszystkimi czterema Teleskopami Głównymi
Instrument ESPRESSO na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile po raz pierwszy połączył światło ze wszystkich czterech 8,2-metrowych Teleskopów Głównych. Łączenie światła z Teleskopów Głównych w ten sposób czyni VLT największym teleskopem optycznym spośród istniejących - pod względem powierzchni zbierającej światło. Rysunek pokazuje w uproszczonej formie w jaki sposób światło zbierane przez wszystkie cztery Teleskopy Główne wchodzące w skład VLT jest łączone przez instrument ESPRESSO znajdujący się pod platformą VLT.
Źródło:ESO/L. CalçadaInstrument ESPRESSO uzyskał pierwsze światło z wszystkimi czterema Teleskopami Głównymi

Instrument ESPRESSO na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile po raz pierwszy połączył światło z wszystkich czterech 8,2-metrowych Teleskopów Głównych. W ten sposób uczyniono VLT największym istniejącym teleskopem optycznym pod względem powierzchni zbierającej światło.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyW drugim tygodniu lutego obok Ziemi przemknęły dwie planetoidy. Wielkość obu jest porównywalna z bolidem czelabińskim.

Planetoida 2018 CC przeleciała obok Ziemi 6 lutego, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 21:10 CET. W momencie maksymalnego zbliżenia planetoida znalazła się w odległości około 188 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,49 średniego dystansu do Księżyca.

Własności siedmiu planet TRAPPIST-1
Infografika prezentuje w tej samej skali główne własności siedmiu planet TRAPPIST-1 oraz czterech najbardziej wewnętrznych planet Układu Słonecznego.
Źródło:NASA/JPL-Caltech/R. Hurt, T. Pyle (IPAC)Nowe badania pokazują, że wszystkie siedem planet krążących wokół ultrachłodnego karła TRAPPIST-1 jest zbudowanych głównie ze skał, a część z nich może posiadać więcej wody niż Ziemia. Gęstości planet, które są teraz znane bardziej dokładnie niż do tej pory, sugerują, iż niektóre z nich mogą mieć do 5 procent masy w formie wody — około 250 razy więcej niż mają ziemskie oceany. Gorętsze planety bliżej swojej gwiazdy macierzystej przypuszczalnie mają gęste atmosfery z para wodną, a te bardziej odległe mogą mieć lodowe powierzchnie. Pod względem rozmiaru, gęstości i ilości promieniowania, które otrzymuje od gwiazdy, czwarta planeta jest najbardziej podobna do Ziemi. Wydaje się, że jest to najbardziej skalista planeta spośród wszystkich siedmiu i potencjalnie może posiadać ciekłą wodę.

Mała gromada Gaia 1 - na lewo od przesłoniętego Syriusza / Credits - H. KaiserDzięki sondzie kosmicznej Gaia udało się odkryć małą gromadę otwartą, którą dotychczas przesłaniał blask Syriusza.

Europejskie obserwatorium Gaia zostało wyniesione w przestrzeń kosmiczną w grudniu 2013 roku. Sonda obserwuje niebo z punktu L2 układu Ziemia – Słońce. Głównym celem tej misji jest precyzyjny pomiar pozycji gwiazd. We wrześniu 2016 roku opublikowano pierwszy katalog danych astrometrycznych z ponad miliarda gwiazd. Drugi katalog danych zostanie opublikowany w kwietniu tego roku.

Załoga misji STS-107 / Credits - NASAMija właśnie 15 lat od katastrofy promu Columbia. Była to druga i ostatnia tragedia ery wahadłowców.

Pierwszego lutego 2003 roku prom Columbia wracał na Ziemię po długiej misji orbitalnej STS-107. Na pokładzie Columbii znajdowała się siedmioosobowa załoga, w tym pierwszy astronauta z Izraela. O godzinie 14:59 CET, na zaledwie 17 minut przed planowanym lądowaniem na Florydzie, nastąpiła ostatnia komunikacja z promem:

OpisZdjeciaNa tym spektakularnym obrazie szerokiego pola wije się ciemny obłok kosmicznego pyłu, rozświetlony przez błyszczące światło Star formation region Lupus 3
A dark cloud of cosmic dust snakes across this spectacular wide field image, illuminated by the brilliant light of new stars. This dense cloud is a star-forming region called Lupus 3, where dazzlingly hot stars are born from collapsing masses of gas and dust. This image was created from images taken using the VLT Survey Telescope and the MPG/ESO 2.2-metre telescope and is the most detailed image taken so far of this region.
Źródło: ESO/R. Colombarinowych gwiazd. Gęsty obłok jest obszarem gwiazdotwórczym o nazwie Lupus 3, w którym oślepiającą gorące gwiazdy rodzą się z zapadających się mas gazu i pyłu. Zdjęcie opracowano z fotografii wykonanych teleskopem VLT Survey Telescope (VST) i 2,2-metrowym teleskopem MPG/ESO. Jest najbardziej szczegółowym obrazem tego obszaru na niebie.

Skalista super-Ziemia, w całości skuta lodem - możliwy wygląd Wolf 1061d? / Credits - NASA, Ames, JPL-CaltechOd początku roku poinformowano o odkryciu już siedmiu nowych egzoplanet.

Pierwsze planety pozasłoneczne, o których istnieniu poinformowano już w 2018 roku, otrzymały oznaczenia HD 238914 b i TYC 3318-01333-1 b oraz K2-138b, K2-138c, K2-138d, K2-138e i K2-138f. Pięć z tych egzoplanet krąży wokół jednej gwiazdy w układzie K2-138.

Moment przelotu 2018 BF3 nastąpił 19 stycznia z maksymalnym zbliżeniem około godziny 04:00 CET. W momencie zbliżenia 2018 BF3 znalazł się w odległości około 242 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,64 średniej odległości do Księżyca.Dziewiętnastego stycznia doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2018 BF3 obok Ziemi. Minimalny dystans wyniósł około 242 tysiące kilometrów.

Stefan i Mateusz przeglądający zdjęcia w ramach projektu IASC 2018Właśnie jesteśmy na półmetku kolejnej kampanii poszukiwania planetoid The International Astronomical Search Collaboration (IASC), w której uczestniczą nasi miłośnicy astronomii z sekcji astronomicznej Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu. Tym samym miło nam przekazać, że w ramach tego projektu odkryli oni już drugą planetoidę w tym roku i już 14 w ramach swojego uczestnictwa w projekcie IASC. W tym roku uczestniczy w tym projekcie edukacyjno-naukowym 10 zespołów z całej Polski i ogromna wręcz liczba z całego świata. Zespoły odkrywców to uczniowie szkół podstawowych, średnich i studenci oraz nieliczne stowarzyszenia i kluby naukowe z Indii, Pakistanu, Peru, USA czy też właśnie z Polski. Nasz zespół odkrył, jak na razie, największą liczbę tych małych ciał niebieskich z Układu Słonecznego spośród tegorocznych polskich uczestników.

The ExTrA telescopes at La Silla
The ExTrA telescopes are sited at ESO’s La Silla Observatory in Chile. They will be used to search for and study Earth-sized planets orbiting nearby red dwarf stars. ExTrA’s novel design allows for much improved sensitivity compared to previous searches.
This nighttime view shows the three ExTra domes in the foreground and many of the other telescopes at ESO’s La Silla Observatory behind.
Źródło: ESO/Emmanuela RimbaudNowe narodowe urządzenie w należącym do ESO Obserwatorium La Silla wykonało pierwsze obserwacje. Teleskopy ExTrA będą poszukiwać i badać planety o rozmiarach Ziemi krążące wokół pobliskich czerwonych karłów. Nowatorski projekt ExTrA pozwala na znaczną poprawę czułości w porównaniu do wcześniejszych poszukiwań. Astronomowie uzyskali nowe potężne narzędzie pomagający w poszukiwaniach światów nadających się potencjalnie do zamieszkania.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyOsiemnastego i dziewiętnastego stycznia doszło do przelotu dwóch meteoroidów obok Ziemi. Obiekty otrzymały oznaczenia 2018 BC i 2018 BD.

Do przelotu 2018 BD doszło 18 stycznia, z maksymalnym zbliżeniem do naszej planety około godziny 16:40 CET. W momencie przelotu 2018 BD znalazła się w odległości zaledwie 38,5 tysiąca kilometrów od naszej planety, czyli 0,1 średniego dystansu Ziemi do Księżyca. Średnicę 2018 BD oszacowano na zaledwie 3 metry.

Royal Observatory Greenwich, razem z Insight Investment oraz BBC Sky at Night Magazine, ogłosiły kluczowe daty dla konkursu Insight Astronomy Photographer of the Year 2018 —corocznego globalnego poszukiwania najpiękniejszych i najbardziej spektakularnych wizji kosmosu, niezależnie od tego czy są to niesamowite zdjęcia olbrzymich galaktyk odległych o miliony lat świetlnych, czy dramatyczne obrazy nocnego nieba znacznie bliższego naszemu domowi. Credit: Royal Observatory GreenwichInsight Astronomy Photographer of the Year to największy na świecie konkurs dla osób zajmujących się astrofotografią. Właśnie rozpoczęto przyjmowanie zgłoszeń do tegorocznej edycji, startować mogą także Polacy. Do wygrania jest 10 tysięcy funtów brytyjskich.

Artist’s impression of the black hole binary system in NGC 3201
Astronomers using ESO’s MUSE instrument on the Very Large Telescope in Chile have discovered a star in the cluster NGC 3201 that is behaving very strangely. It appears to be orbiting an invisible black hole with about four times the mass of the Sun — the first such inactive stellar-mass black hole found in a globular cluster. This important discovery impacts on our understanding of the formation of these star clusters, black holes, and the origins of gravitational wave events.This artist’s impression shows how the star and its massive but invisible black hole companion may look, in the rich heart of the globular star cluster.

Źródło:ESO/L. Calçada/spaceengine.orgAstronomowie używający należącego do ESO instrumentu MUSE na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) w Chile odkryli gwiazdę w gromadzie NGC 3201, która zachowuje się bardzo dziwnie. Wydaje się krążyć po orbicie wokół niewidzialnej czarnej dziury o masie około czterech mas Słońca — to pierwsza taka nieaktywna czarna dziura o masie gwiazdowej odkryta w gromadzie kulistej i pierwsza znaleziona przez bezpośrednie wykrycie jej oddziaływania grawitacyjnego. To ważne odkrycie wpłynie na nasze zrozumienie powstawania gromad gwiazd, czarnych dziur i pochodzenie zdarzeń fal grawitacyjnych.

2014 JO25 przeleciała w odległości 1,8 miliona kilometrów od Ziemi 19 kwietnia 2017 roku. Czy to już bardzo blisko? W każdym razie odległość ta wynosi tyle, co 4,6 średnich odległości pomiędzy Ziemią a Księżycem. Daje to największe zbliżenie do Ziemi spośród wszystkich znanych planetoid o rozmiarach przekraczających 600 metrów po roku 2004, gdy asteroida 4179 Toutatis minęła nas o około cztery odległości od Księżyca.
Źródło: Urania-PADrugiego stycznia 2018 nastąpił pierwszy bliski przelot planetoidy obok Ziemi. Minimalna odległość podczas przelotu do naszej planety wyniosła ok. 296 tysięcy kilometrów. Obiekt o oznaczeniu 2018 AH okazał się być stosunkowo dużą planetoidą.

Dziewięć lat Kosmonauta.net!. Świętujemy! / Credits - PexelsMija właśnie dziewięć lat od czasu publikacji pierwszego artykułu na Kosmonauta.net.

Od początku stycznia 2009 roku zespół Kosmonauta.net dostarcza Wam informacji i analiz dotyczących sektora kosmicznego. Staramy się nie tylko informować o tym, co się dzieje przy ważnych programach najbardziej znanych agencji kosmicznych, ale także o działalności kosmicznej w Polsce. Jest to ważna kwestia, gdyż w ciągu dziewięciu ostatnich lat powstał w Polsce zalążek sektora kosmicznego – przede wszystkim dzięki wejściu do Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA).

Możliwe wyjaśnienie spadków jasności KIC 8462852 - dysk pyłowy wokół gwiazdy / Credits - NASA/JPL-CaltechNowa publikacja naukowa dotycząca KIC 8462852 sugeruje, że pył jest najbardziej podobną przyczyną nietypowych spadków jasności tej gwiazdy.

W połowie października 2015 roku świat obiegła informacja o “dziwnej” charakterystyce zmian jasności u gwiazdy KIC 8462852. Ich niezwykłość polega na nieregularności i dużej wartości spadków. Media z całego świata podchwyciły ten temat, często skupiając się na najmniej prawdopodobnej odpowiedzi na tę zagadkę – możliwości istnienia sztucznej struktury oplatającej gwiazdę, stworzonej przez obcą cywilizację.

Porównanie wielkości małych gwiazd ze Słońcem oraz Jowiszem / Credits - NASA's Goddard Space Flight CenterPod koniec zeszłego roku zespół Backyard Worlds poinformował o odkryciu siedmiu brązowych karłów.

Backyard Worlds: Planet 9 to jeden z projektów typu “citizen science”, w którym może wziąć udział każdy zainteresowany internauta. Zadaniem jest przeszukiwanie zdjęć wykonanych przez kosmiczny teleskop WISE w poszukiwaniu ciemnych i chłodnych obiektów. Backyard Worlds jest realizowany w ramach programu Zooniverse.

2014 JO25 przeleciała w odległości 1,8 miliona kilometrów od Ziemi 19 kwietnia 2017 roku. Czy to już bardzo blisko? W każdym razie odległość ta wynosi tyle, co 4,6 średnich odległości pomiędzy Ziemią a Księżycem. Daje to największe zbliżenie do Ziemi spośród wszystkich znanych planetoid o rozmiarach przekraczających 600 metrów po roku 2004, gdy asteroida 4179 Toutatis minęła nas o około cztery odległości od Księżyca.
Źródło: Urania-PATrzydziestego grudnia nieopodal Ziemi przemknął meteoroid 2017 YE7. Minimalny dystans w trakcie tego przelotu wyniósł około 308 tysięcy kilometrów.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidy.Osiemnastego grudnia doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 YJ1 obok Ziemi. Dziesięć dni później w pobliżu naszej planet przemknęła planetoida 2017 YZ4.

Możliwy wygląd układu 2014 MU69 na podstawie danych z trzech kampanii obserwacyjnych tej planetoidy / Credits - NASA/JHUAPL/SwRI/James Tuttle KeaneObserwacje planetoidy 2014 MU69 sugerują, że może to być podwójny obiekt, dookoła którego krąży mały księżyc.

Na przełomie 2018 i 2019 roku czeka nas niezwykły przelot – zbliżenie sondy New Horizons (NH) do planetoidy 2014 MU69. Ten obiekt Pasa Kuipera wybrano jako cel po przelocie NH obok Plutona, co nastąpiło 14 lipca 2015 roku.

Czyli gwiazdy z bliska ....

The surface of the red giant star π1 Gruis from PIONIER on the VLT
Astronomers using ESO’s Very Large Telescope have directly observed granulation patterns on the surface of a star outside the Solar System — the ageing red giant π1 Gruis. This remarkable new image from the PIONIER instrument reveals the convective cells that make up the surface of this huge star. Each cell covers more than a quarter of the star’s diameter and measures about 120 million kilometres across.
Źródło:ESOAstronomowie wykorzystali należący do ESO teleskop VLT do pierwszych bezpośrednich obserwacji granulacji na powierzchni gwiazdy poza Układem Słonecznym – starzejącego się czerwonego olbrzyma π1 Gruis. Nowe zdjęcie z instrumentu PIONIER ukazuje komórki konwekcyjne tworzące powierzchnię tej gigantycznej gwiazdy o średnicy 350 razy większej niż rozmiary Słońca. Każda komórka pokrywa ponad jedną czwartą średnicy gwiazdy i mierzy około 120 milionów kilometrów. Nowe wyniki zostaną opublikowane w tym tygodniu w czasopiśmie „Nature”.

Konstrukcja animowanego bałwanka - wykonana na zajęciach sekcji astronomicznej Centrum Kultury w ŻaganiuTo już tradycja, że przed świętami uczestnicy zajęć w sekcji astronomicznej przygotowują w ramach warsztatów elektroniczne atrakcje świąteczne. Nie inaczej było w tym roku. Wykonane własnymi rękoma prace nie tylko uatrakcyjnią ozdoby świąteczne w naszych domach, ale również przyniosą wiele satysfakcji wykonawcom.

Sztuczna inteligencja Google’a została astronomem. We współpracy z NASA odkryła już dwie egzoplanety

Porównanie planet Kepler-90 z naszym układem słonecznym.Kosmiczny Teleskop Keplera dostarczył nam dane z ponad 150 tys. gwiazd. Przejrzenie tego wszystkiego było do niedawna niemożliwe. Ale od czego jest sztuczna inteligencja?

Wiecie ile planet znajdujących się poza naszym Układem Słonecznym odkryliśmy dzięki Kosmicznemu Teleskopowi Keplera? Ponad 2,5 tysiąca. Przed umieszczeniem go na orbicie wokółsłonecznej 7 marca 2009 r., byliśmy w stanie zobaczyć zaledwie 326 planet.

OpisZdjeciaDzięki danym z orbitera Juno udało się poszerzyć wiedzę na temat Wielkiej Czerwonej Plamy Jowisza.

Wielka Czerwona Plama (WCP) to największy huragan w Układzie Słonecznym. WCP istnieje już przynajmniej od początku XIX wieku, choć niektóre dawne zapiski astronomiczne sugerują, że ten huragan był mocno rozbudowany nawet w XVII wieku.

Gwiezdny żłobek kwitnie na obrazku
The OmegaCAM imager on ESO’s VLT Survey Telescope has captured this glittering view of the stellar nursery called Sharpless 29. Many astronomical phenomena can be seen in this giant image, including cosmic dust and gas clouds that reflect, absorb, and re-emit the light of hot young stars within the nebula.
Źródło: ESO/M. KornmesserKamera OmegaCAM na VLT Survey Telescope zarejestrowała lśniący obraz gwiezdnego żłobka o nazwie Sharpless 29. Na gigantycznej fotografii można dostrzec wiele astronomicznych zjawiska, w tym kosmiczny pył i obłoki gazu, które odbijają, absorbują i reemitują światło młodych, gorących gwiazd w mgławicy.

Googol jest większy niż liczba atomów w znanym nam Wszechświecie, oceniana na około 1080 (porównaj hasło widzialny Wszechświat).

Nazwa wyszukiwarki internetowej Google pochodzi od liczby googol. Szukając nazwy dla nowego przedsięwzięcia, Larry Page poprosił kolegę z pokoju Seana Andersona o wypisywanie typów na tablicy. Przy którejś z sesji padła nazwa Googolplex. Sean natychmiast sprawdził domenę w skróconej formie w internecie i zarejestrował. Popełnił jednak błąd, wpisując znane wszystkim google.com, a nie googol.com, która była już w tym czasie zarejestrowanaZakładając, że żyjemy ok 80 lat, mając miliard złotych moglibyśmy wydawać codziennie trochę ponad 34 tysiące złotych. CODZIENNIE![1]

Wielkie liczby tworzą mglistą zasłonę dla naszych wyobrażeń o sensie ich rozmiaru. Co tak naprawdę one określają? Kiedy się tak zastanowić, to wielkie liczby są stale wokół nas. Tylko czasem my ignorujemy ich znaczenie. A może nie do końca.

Wizualizacja układu KIC 9832227 / Credits - Molnar et al.Prezentujemy nowy zestaw informacji na temat zbliżającego się zjawiska – złączenia gwiazd w układzie KIC 9832227.

Spektrograf ESPRESSO uzyskał pierwsze światło na teleskopie VLT w Obserwatorium Paranal w Chile
This colourful image shows spectral data from the First Light of the ESPRESSO instrument on ESO's Very Large Telescope in Chile. The light from a star has been dispersed into its component colours. This view has been colourised to indicate how the wavelengths change across the image, but these are not exactly the colours that would be seen visually. Close inspection shows many dark spectral lines in the stellar spectra and also the regular double spots from a calibration light source. The dark gaps are features of how the data is taken, and are not real.
Źródło: ESO/ESPRESSO teamEchelle SPectrograph for Rocky Exoplanet and Stable Spectroscopic Observations (ESPRESSO) z sukcesem przeprowadził swoje pierwsze obserwacje. Jest zainstalowany na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile. Będzie szukał egzoplanet z niespotykaną dokładnością, poszukując maleńkich zmian w świetle ich gwiazd macierzystych. Po raz pierwszy instrument będzie w stanie połączyć światło od wszystkich czterech teleskopów VLT i uzyskać moc zbierającą odpowiadającą 16-metrowemu teleskopowi.

Efektywna metoda nauki matematyki"Konfucjusz mawiał "Powiedz mi, a zapomnę. Pokaż – zapamiętam. Pozwól wziąć udział, a… wzbudzisz we mnie pragnienie."

Naukowcy ze Stanów Zjednoczonych przeprowadzili i przeanalizowali ponad 100 eksperymentów i badań, które potwierdzają, tą starą jak świat obserwację (zob. "Improving Students’ Learning With Effective Learning Techniques Promising Directions From Cognitive and Educational Psychology",