Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

astroturystyka

100 lat IAU

IAU

Comet

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka





Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 31-1-2026 07:38:26

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

Stellarium Web

TheSkyLive

cobs,comets

Skytinel - sieć stacji bolidowych - SN15

Położenie JWST
Where is WEBB


ARTEMIS
ARTEMIS-1


Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
7582 planet

Astropogoda

Pogoda



sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne


III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Bliski przelot 2017 MF (20.06.2017)

planetoida,astroid Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego czerwca nastąpił bliski przelot planetoidy 2017 MF. Ten obiekt znajdzie się w odległości około 392 tysięcy kilometrów od Ziemi.

Moment największego zbliżenia 2017 MF do Ziemi nastąpił 20 czerwca około godziny 00:30 CEST. W momencie zbliżenia 2017 MF znalazł się w odległości około 392 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 1,02 średniego dystansu do Księżyca.

219 nowych kandydatów z danych Keplera!

Kepler,egzoplanets Nowe egzoplanety z nowego zestawu informacji Keplera / Credits - NASANASA opublikowała najnowszy zestaw danych z misji Kepler. Nowy zestaw zawiera 219 kandydatów, z których 10 to obiekty potencjalnie podobne do Ziemi.

Misja kosmicznego teleskopu Kepler doprowadziła do prawdziwej rewolucji w poszukiwaniach planet pozasłonecznych. To właśnie dzięki tej misji udało się wykryć większą ilość małych skalistych egzoplanet, w tym i tych które nie krążą zbyt blisko swych gwiazd.

ESO Astronomy Camp 2017 - konkurs dla polskich uczniów

slowaKluczowe Na zdjęciu: Uczestnicy ESO Astronomy Camp zorganizowanego w 2016 r. przez ESO i Sterrenlab w Astronomical Observatory of the Aosta Valley, w Saint Barthélemy. Fot.: L. Polo.Rusza tegoroczna edycja konkursu, którego laureaci pojadą na międzynarodowy obóz astronomiczny ESO Astronomy Camp we Włoszech, organizowany przez Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO). Konkurs dla polskich uczniów jest prowadzony przez Polskie Towarzystwo Astronomiczne (PTA). Zachęcamy do udziału!

Zmiany w Orionie

Orion,Gaia Gwiazdozbiór Oriona / Credits - ESA/Gaia/DPACDzięki danym z dwóch europejskich misji możliwe jest bardziej precyzyjne wyznaczenie ruchu gwiazd względem naszego Słońca. Pozwala to na symulację zmiany wyglądu konstelacji, takich jak Orion.

Orion jest jednym z najwyraźniejszych gwiazdozbiorów ziemskiego nieba. Główny kształt tego gwiazdozbioru zawdzięczamy układowi siedmiu jasnych gwiazd, z których dwie najjaśniejsze to Betelgeza i Rigel.

Dwa tańczące karły

slowaKluczowe OpisZdjeciaTa pozornie niespotykana seria kropek o różnym dystansie między nimi pokazuje rzeczywiście powolny walc dwóch brązowych karłów. Obraz jest stosem 12 zdjęć wykonanych w ciągu trzech lat za pomocą teleskopu kosmicznego Hubble'a NASA / ESA. Używając precyzyjnej astrometrii, astronomowie z Włoch prowadzili śledzenie obu elementów systemu, poruszając się po niebie i wokół siebie.

Kosmiczna demolka

slowaKluczowe OpisZdjeciaWzmocniony przez naturalne soczewki powiększające w przestrzeni, Hubble Space Telescope zdobył unikalne widoki makro najjaśniejszych w podczerwieni galaktyk wszechświata, które są aż 10000 razy jaśniejsza niż nasza Droga Mleczna.

ALMA znalazła składnik życia wokół niemowlęcej gwiazdy podobnej do Słońca

slowaKluczowe ALMA wykryła izocyjanian metylu wokół młodej gwiazdy podobnej do Słońca
ALMA obserwowała gwiazdy podobne do Słońca na bardzo wczesnym etapie ich formowania się i znalazła ślady izocyjanianu metylu ? chemicznego składnika budulcowego dla życia. Jest to pierwsza w historii detekcja tej molekuły prebiotycznej wokół protogwiazdy typu słonecznego, podobnej do takiej, z której wyewoluował Układ Słoneczny. Odkrycie może pomóc astronomom w zrozumieniu w jaki sposób powstało życie na Ziemi.
Zdjęcie pokazuje spektakularny obszar gwiazdotwórczy, w którym znaleziono izocyjanian metylu. W ramce pokazano chemiczną strukturę molekuły.
Źródło:ESO/Digitized Sky Survey 2/L. Calçada
ALMA obserwowała gwiazdy takie jak Słońce, w bardzo wczesnym stadium ich formowania się i odnalazła ślady izocyjanianu metylu ? chemicznego składnika życia. Jest to pierwsza w historii detekcja tej molekuły prebiotycznej w pobliżu protogwiazd typu słonecznego, takich z których wyewoluował nasz Układ Słoneczny. Odkrycie może pomóc astronomom w zrozumieniu w jaki sposób powstało życie na Ziemi.

Jasna kometa w 2023 roku?

C/2017 K2 (PANSTARRS) Słaby ślad komety C/2017 K2 (PANSTARRS) / Credits - iTelescope-T24Czy w 2023 roku na niebie będziemy obserwować jasną kometę? Niedawno odkryty obiekt nosi oznaczenie C/2017 K2 (PANSTARRS).

Kometa C/2017 K2 (PANSTARRS) została odkryta 21 maja tego roku. W momencie odkrycia kometa miała jasność zaledwie ok. +19 magnitudo. Jednakże, wówczas obiekt znajdował się aż 16 jednostek astronomicznych od Słońca. Dla porównania ? Uran krąży w odległości około 19-20 jednostek astronomicznych od naszej Dziennej Gwiazdy. Oznacza to, że C/2017 K2 (PANSTARRS) została odkryta w zimnej otchłani zewnętrznego Układu Słonecznego, tam, gdzie zwykle komety są nieaktywne i znacznie słabsze. Warto tu przypomnieć, że wyjątkowo jasna kometa C/1995 O1 Hale-Bopp została odkryta w odległości 7,2 jednostki astronomicznej.

Kwantowa rewolucja polskich fizyków

Kwantowa rewolucja polskich fizyków Dr hab. Magdalena Stobińska z Uniwersytetu WarszawskiegoDr hab. Magdalena Stobińska z Uniwersytetu Warszawskiego zaprezentowała na łamach prestiżowego czasopisma Physical Review Letters nową metodę kwantowego sterowania cząstkami światła (fotonami). Praca ta jest zwieńczeniem projektu europejskiego Marie Curie Career Integration Grant zrealizowanego przez nią na Uniwersytecie Gdańskim w latach 2012-2016. Zdaniem wielu naukowców, metoda ta może pomóc zrewolucjonizować m.in. sektor informatyczny, wprowadzając skuteczniejsze zabezpieczenia danych, czy też przyspieszać procesy generowania kodów losowych, wykorzystywanych np. w sektorze bankowym. Tematyka ta będzie kontynuowana przez dr hab. M. Stobińską w Warszawie, w ramach jej nowego projektu First Team Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej.

Niesamowite nagranie z Jowisza

Jowisz,Juno Artystyczna wizja sondy Juno w pobliżu Jowisza / Credits: NASANa niedzielny poranek zapraszamy do obejrzenia niesamowitego nagrania z sondy Juno krążącej wokół Jowisza.

Misja Juno (Jupiter Near-polar Orbiter) jest drugą sondą w historii, która weszła na orbitę największej planety naszego Układu Słonecznego. Start z Ziemi nastąpił w 2011 roku, zaś po trwającym pięć lat locie, w 2016 Juno weszła na orbitę Jowisza.

Piąta Ogólnopolska Konferencja na temat Zanieczyszczenia Światłem (X.2017)

OKZŚ 5. Ogólnopolska Konferencja na temat Zanieczyszczenia Światłem / Credits - OKZŚW dniach 19-20 października 2017 w Warszawie odbędzie się piąta Ogólnopolska Konferencja na temat Zanieczyszczenia Światłem.

Celem organizowanej cyklicznie Ogólnopolskiej Konferencji na temat Zanieczyszczenia Światłem (OKZŚ) jest szerzenie informacji o problemie, jakim jest niewłaściwa emisja antropogenicznego światła nocą. Konferencja pełni równocześnie rolę najważniejszego w Polsce forum wymiany doświadczeń w zakresie badań naukowych nad zanieczyszczeniem świetlnym.

Nowe wyjaśnienie spadków jasności KIC 8462852

KIC,8462852 Możliwe wyjaśnienie spadków jasności KIC 8462852 / Credits - Ballesteros et alCzy za spadki jasności KIC 8462852 odpowiada duży gazowy gigant, pierścienie oraz planetoidy trojańskie?

W połowie października 2015 roku świat obiegła informacja o "dziwnej" charakterystyce zmian jasności u gwiazdy KIC 8462852. Ich niezwykłość polega na nieregularności. Typowy tranzyt egzoplanety lub kilku egzoplanet wprowadza dość łatwo zauważalną regularność spadków jasności gwiazdy. W przypadku KIC 8462852 sytuacja była inna: seria głębokich nieregularnych spadków była trudna do wyjaśnienia. Pojawiły się różne wyjaśnienia: od komet aż po "ślad obcej cywilizacji". Do dziś jednak nie udało się wyjaśnić charakterystyki spadków jasności tej gwiazdy.

Bliski przelot 2017 KQ27 (06.06.2017)

2017 KQ27 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidySzóstego czerwca nastąpi bliski przelot planetoidy 2017 KQ27. Ten obiekt znajdzie się w odległości około 392 tysięcy kilometrów od Ziemi.

Moment największego zbliżenia 2017 KQ27 do Ziemi nastąpi 6 czerwca około godziny 16:30 CEST. W momencie zbliżenia 2017 KQ27 znajdzie się w odległości około 392 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 1,02 średniego dystansu do Księżyca.

ALMA bada dysk wokół gwiazdy Fomalhaut

Fomalhaut,ALMA ALMA bada dysk wokół gwiazdy FomalhautFomalhautjest jedną z najjaśniejszych gwiazd na niebie. Z odległością blisko 25 lat świetlnych można powiedzieć, że położona jest szczególnie blisko nas i można ją dostrzec jasno świecącą w konstelacji Ryby Południowej. Niniejszy obraz z Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) pokazuje gwiazdę Fomalhaut (w centrum) otoczoną przez pyłowy dysk - to pierwszy raz, gdy taką scenę udało się uchwycić w tak dużej rozdzielczości i czułości w zakresie fal milimetrowych.

Odlano zwierciadło wtórne dla ELT

slowaKluczowe ELT secondary mirror blank successfully cast
Opening of the ELT M2 ZERODUR? blank mould containing the still very hot ZERODUR? glass at first annealing at the SCHOTT 4-metre blank annealing facility in Mainz, Germany in May 2017. The completed mirror will be 4.2 metres in diameter and weigh 3.5 tonnes. It will be the largest secondary mirror ever employed on a telescope and also the largest convex mirror ever produced.

Źródło: SCHOTT/ESO
Największe wyprodukowane zwierciadło wypukłe

Odlewanie wtórnego lustra dla Ekstremalnie Wielkiego Teleskopu (ELT) zostało ukończone w firmie SCHOTT w Mainz w Niemczech. Po ostatecznym ukończeniu zwierciadło będzie mieć 4,2 metra i będzie ważyć 3,5 tony. Będzie największym lustrem wtórnym spośród zamontowanych na teleskopach, a także największym zwierciadłem wypukłym kiedykolwiek wyprodukowanym.

Kepleriada 2017

Kepleriada,Żagań,Kepler Kepleriada - w tym wielkim święcie nauki odbywa się Rajd Szlakiem Keplera przygotowywany przez Sekcję AstronomicznąTo hasło przyciąga wszystkich ceniących naukę i dobra zabawę. Przed laty było to zaledwie kameralne spotkanie na Wieży Braniborskiej w Zielonej Górze. Później ambitny konkurs międzyszkolny z astronomii, fizyki, matematyki. Dzisiaj, za sprawą miłośników nauk, licznych mecenasów wspierających tą inicjatywę popularyzacji nauk ścisłych, Kepleriada stała się wielkim jak na nasze warunki festiwalem nauki. Z roku na rok ambicje realizatorów rosną. Ich pasja pokazywania tajemnic świata daje upust właśnie tego dnia.

W zderzeniach jąder atomowych tworzą się "ogniste smugi"

slowaKluczowe ragmenty skrajnie gorącej materii, wytworzonej w zderzeniu ciężkich jąder atomowych w akceleratorze SPS w europejskim ośrodku CERN, oddalają się od siebie z dużymi prędkościami formując smugi wzdłuż kierunku zderzenia. Źródło: IFJ PAN, Iwona Sputowska Przy wielkich energiach zderzenie masywnych jąder atomowych w akceleratorze generuje setki, a nawet tysiące cząstek, wchodzących między sobą w liczne interakcje. W Instytucie Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie wykazano, że przebieg tego złożonego procesu można przedstawić za pomocą zaskakująco prostego modelu: ekstremalnie gorąca materia oddala się od miejsca kolizji rozciągając się wzdłuż pierwotnego toru lotu w smugi, przy czym im smuga bardziej odległa od osi zderzenia, tym większa jej prędkość.

Bliski przelot 2017 JQ1 (04.05.2017)

2017 JQ1 rzestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyCzwartego maja doszło do przelotu planetoidy 2017 JQ1 koło Ziemi. Minimalny dystans do naszej planety wyniósł około 169 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 JQ1 do Ziemi nastąpił 4 maja około godziny 03:15 CEST. W momencie tego zbliżenia 2017 JQ1 znalazł się w odległości około 169 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,44 średniego dystansu do Księżyca.

VISTA spogląda przez zapyloną zasłonę Małego Obłoku Magellana

slowaKluczowe VISTA's view of the Small Magellanic Cloud
The Small Magellanic Cloud (SMC) galaxy is a striking feature of the southern sky even to the unaided eye. But visible-light telescopes cannot get a really clear view of what is in the galaxy because of obscuring clouds of interstellar dust. VISTA's infrared capabilities have now allowed astronomers to see the myriad of stars in this neighbouring galaxy much more clearly than ever before. The result is this record-breaking image - the biggest infrared image ever taken of the Small Magellanic Cloud - with the whole frame filled with millions of stars.
As well as the SMC itself this very wide-field image reveals many background galaxies and several star clusters, including the very bright 47 Tucanae globular cluster at the right of the picture.
Źródło:ESO/VISTA VMC
Mały Obłok Magellana to galaktyka widoczna na niebie południowym nawet gołym okiem. Ale teleskopy pracujące w zakresie widzialnym nie są w stanie uzyskać odpowiednio dobrego widoku wnętrza galaktyki z powodu przesłaniania przez obłoki międzygwiazdowego pyłu. Zdolność teleskopu VISTA do obserwacji w zakresie podczerwonym pozwoliły astronomom na dostrzeżenie miriadów gwiazd w tej pobliskiej galaktyce znacznie lepiej niż to było możliwe wcześniej. Efektem jest rekordowe zdjęcie - największa podczerwona fotografia Małego Obłoku Magellana - w całości wypełnione milionami gwiazd.

Spotkanie z Królem planet

Jowisz,Jupiter,astrofotografia Efekty polowania RGB na Jowisza 9 kwietnia 2017r.Wiosnę tego roku na niebie uświetnił Jowisz, największy gazowy olbrzym w naszym układzie słonecznym. To prawdziwy gigant w świecie naszych planet. Gdyby był tylko nieco większy zaświeciłby jako druga gwiazda obok naszego Słońca. W jego wnętrzu naukowcy przewidują fascynujące zjawiska. A my amatorzy astronomii zachwycamy się jego obliczem. Dzięki temu, że 7 kwietnia znajdował się w tzw. opozycji mieliśmy najlepsze warunki do obserwacji fantastycznych zjawisk w świecie chmur Jowisza. W czasie opozycji planeta znajduje się prawie najbliżej Ziemi. Do tego wschodzi ona zaraz po zachodzie Słońca i jest na niebie przez całą noc cały czas gotowa zaspokajać nasza ciekawość.

Cassini pomiędzy Saturnem a pierścieniami

Cassini,Saturn Obrazy z pierwszego przelotu sondy Cassini blisko Saturna / Credits - NASASonda Cassini wykonała pierwszy bliski przelot pomiędzy Saturnem a pierścieniami tej planety. To początek "Wielkiego Finału" tej misji.

Na początku kwietnia 2017 NASA ogłosiła oficjalny plan zakończenia misji Cassini. Ta sonda krąży wokół Saturna od 2004 roku i z uwagi na kończące się paliwo oraz księżyce Tytan i Enceladus zadecydowano o zniszczeniu pojazdu w atmosferze tej planety. Spłonięcie sondy Cassini nastąpi 15 września 2017.

Kosmiczne Teleskopy - jak będzie wyglądać przyszłość po JWST?

WFIRST Wizualizacja Kosmicznego Obserwatorium WFIRST (NASA)W najbliższej przyszłości Teleskop Hubble będzie musiał zmierzyć się z nowym instrumentem badawczym jakim niewątpliwie stanie się Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. I choć to nowe obserwatorium nie znalazło się jeszcze na orbicie, to NASA rozpoczęła pracę nad kolejnym teleskopem kosmicznym, bliższym w założeniach Teleskopowi Hubble.

Bliski przelot 2017 HV2

2017 HV2 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego czwartego kwietnia doszło do przelotu meteoroidu 2017 HV2. Minimalny dystans wyniósł około 127 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 HV2 do Ziemi nastąpił 24 kwietnia około godziny 00:05 CEST. W momencie tego zbliżenia 2017 HV2 znalazł się w odległości około 127 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,33 średniego dystansu do Księżyca.

Breakthrough Listen - pierwsze wyniki

Breakthrough Listen,UFO,SETI Pierwsze wyniki w ramach Breakthrough Listen / Credits - Breakthrough InitiativesOpublikowano pierwsze wyniki poszukiwania obcych cywilizacji w ramach programu Breakthrough Listen. Udało się zarejestrować 11 ciekawych sygnałów, które skierowano do dalszej analizy.
W lipcu 2015 informowaliśmy o rozpoczęciu programu o nazwie Breakthrough Initiatives. Inicjatywa ma na celu poszukiwanie obcych cywilizacji we Wszechświecie, w ramach której przeprowadzone będą dwa projekty: Breakthrough Listen oraz Breakthrough Message.

Pierwsi kandydaci na "Planetę 9"

9 planeta Czy jesteśmy blisko odnalezienia Dziewiątej Planety Układu Słonecznego? / Źródło: CaltechW ramach jednego z programów realizowanych w ramach Zooniverse udało się wykryć czterech kandydatów na "Planetą 9".

W styczniu 2016 roku świat zelektryzowała informacja o możliwym istnieniu nieznanej jeszcze dużej planety w naszym Układzie Słonecznym. Ten obiekt, nazwany "Planetą 9", miałby oddziaływać na pewną ilość ciał poza pasem Kuipera, kształtując ich ekscentryczne orbity.

Bliski przelot 2017 HJ (15.04.2017)

2017 HJ Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyPiętnastego kwietnia doszło do przelotu planetoidy 2017 HJ. Minimalny dystans wyniósł około 135 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 HJ do Ziemi nastąpił 15 kwietnia około godziny 07:40 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 HJ znalazł się w odległości około 135 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,35 średniego dystansu do Księżyca.

Czerwony karzeł z superziemią

Znaleziono tranzytującą skalistą superziemię w ekosferze spokojnego czerwonego karła
Nowe odkrycie egzoplanety mogącej być najlepszą kandydatką do poszukiwania oznak życia


slowaKluczowe Artist?s impression of the super-Earth exoplanet LHS 1140b
This artist?s impression shows the exoplanet LHS 1140b, which orbits a red dwarf star 40 light-years from Earth and may be the new holder of the title ?best place to look for signs of life beyond the Solar System?. Using ESO?s HARPS instrument at La Silla, and other telescopes around the world, an international team of astronomers discovered this super-Earth orbiting in the habitable zone around the faint star LHS 1140. This world is a little larger and much more massive than the Earth and has likely retained most of its atmosphere.
Źródło: ESO/spaceengine.org
Planeta pozasłoneczna krążąca wokół czerwonego karła odległego o 40 lat świetlnych od Ziemi może być nową kandydatką do miana ?najlepszego miejsca do poszukiwania życia poza Układem Słonecznym?. Przy pomocy należącego do ESO instrumentu HARPS w Obserwatorium La Silla, a także innych teleskopów na całym świecie, międzynarodowy zespół astronomów odkrył ?superziemię? na orbicie przebiegające jw ekosferze wokół słabej gwiazdy LHS 1140. Ten świat jest nieco większy i znacznie masywniejszy od Ziemi oraz prawdopodobnie zachował większość swojej atmosfery. To, razem z faktem przechodzenia na tle swojej gwiazdy macierzystej, czyni go jednym z najciekawszych celów dla przyszłych badań atmosfer egzoplanet. Wyniki ukażą się 20 kwietnia 2017 r. w najnowszym numerze czasopisma ?Nature?.

Pierwsze obrazy 2014 JO25

2014 JO25 Obrazy 2014 JO25 / Credits - NASA/JPL-Caltech/GSSRPlanetoida 2014 JO25 okazała się być dość zaskakującym i większym obiektem niż się tego spodziewano.

Planetoida 2014 JO25 została odkryta w maju 2014 roku przez program o nazwie Catalina Sky Survey. Dziewiętnastego kwietnia 2014 JO25 zbliżyła się do Ziemi na odległość około 1,8 miliona kilometrów. Jest to mniej więcej 4,6 razy większa odległość niż dystans pomiędzy naszą planetą a Księżycem. Średnio w takiej przestrzeni przelatuje tygodniowo nawet do siedmiu (wykrytych) meteoroidów czy planetoid. Są to zwykle małe obiekty, o średnicy do kilkunastu metrów. 2014 JO25 jest znacznie większa ? przed przelotem szacowano średnicę tej planetoidy na około 650 metrów.

Przelot planetoidy 2014 JO25

JO25 Przelot 2014 JO25 / Credits - JPL, NASAJuż za dwa dni dojdzie do dość bliskiego przelotu planetoidy 2014 JO25 obok Ziemi. Przelot nastąpi w odległości około 4,6 raza większej niż dystans do Księżyca.

Planetoida 2014 JO25 została odkryta w maju 2014 roku przez program o nazwie Catalina Sky Survey. Dalsze obserwacje w ramach NEOWISE sugerują, że 2014 JO25 ma średnicę około 650 metrów i ma dwa razy wyższe albedo od Księżyca.

New Horizons w połowie drogi ku 2014 MU69

2014 MU69,News Horizons Wycinek nieba z zaznaczonym obszarem, w którym przebywa 2014 MU69. Obserwacje ze stycznia 2017, z odległości 877 milionów kilometrów / Credits - NASA/JHUAPL/SWRISonda New Horizons jest właśnie w połowie drogi ku 2014 MU69. Przelot nastąpi 1 stycznia 2019.
Czternastego lipca 2015 roku sonda New Horizons (NH) przeleciała w pobliżu planety karłowatej Pluton. Był to pierwszy przelot obok tego obiektu i symboliczny koniec pierwszej fazy eksploracji Układu Słonecznego.

Oczom naukowców ukazał się niespodziewany widok: ślady ciągłej aktywności i w wielu miejscach młoda (w geologicznym sensie) powierzchnia Plutona. Przesył danych z tego przelot zakończył się dopiero pod koniec października 2016.

ALMA obserwuje dramatyczne gwiezdne fajerwerki

ESO,ALMA,Orion Nebula ALMA and VLT views of an explosion in Orion
Stellar explosions are most often associated with supernovae, the spectacular deaths of stars. But new ALMA observations of the Orion Nebula complex provide insights into explosions at the other end of the stellar life cycle, star birth. Astronomers captured these dramatic images of the remains of a 500-year-old explosion as they explored the firework-like debris from the birth of a group of massive stars, demonstrating that star formation can be a violent and explosive process too.
The colours in the ALMA data represent the relative Doppler shifting of the millimetre-wavelength light emitted by carbon monoxide gas. The blue colour in the ALMA data represents gas approaching at the highest speeds; the red colour is from gas moving toward us more slowly.
The background is an infrared image from the HAWK-I camera on ESO's Very Large Telescope. The ALMA data only cover the region marked by the box.
Źródło:ALMA (ESO/NAOJ/NRAO), J. Bally/H. Drass et al.
Gwiezdne wybuchy są najczęściej związane z supernowymi ? spektakularnymi śmierciami gwiazd. Ale nowe obserwacje ALMA dostarczyły wglądu w eksplozje na drugim końcu gwiezdnego cyklu życia, przy narodzinach gwiazd. Astronomowie uzyskali te dramatyczne obrazy gdy badali podobne do fajerwerków pozostałości z narodzin grupy masywnych gwiazd. Pokazuje to, że powstawanie gwiazd także może być gwałtownym i wybuchowym procesem.

Bliski przelot 2017 GM (04.04.2017)

slowaKluczowe Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyCzwartego kwietnia nastąpił bliski przelot meteoroidu 2017 GM obok Ziemi. Minimalny dystans wyniósł zaledwie 15 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 GM do Ziemi nastąpił 4 kwietnia około godziny 12:30 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 GM znalazł się w odległości zaledwie około 15 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,04 średniego dystansu do Księżyca.
34,580,061 unikalne wizyty