20 lat od przelotu C/1995 O1 Hale-BoppMija właśnie 20 lat od okresu najlepszej widoczności komety C/1995 O1 Hale-Bopp.

Historia jednej z najjaśniejszych komet ostatnich lat zaczyna się 23 lipca 1995 roku. Wówczas dwóch amerykańskich astronomów amatorów ? Alan Hale i Thomas Bopp niezależnie od siebie zaobserwowało nową kometę. W momencie odkrycia obiekt miał jasność +10,5 magnitudo. Kometa otrzymała oznaczenie C/1995 O1. Zgodnie z tradycją, do tego oznaczenia dodano nazwiska odkrywców i tak kometa została nazwana ?Hale-Bopp?.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDrugiego kwietnia nastąpi bliski przelot planetoidy 2017 FU102 obok Ziemi. Minimalny dystans wyniesie ok. 219 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 FU102 do Ziemi nastąpi 2 kwietnia marca około godziny 22:20 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 FU102 znajdzie się w odległości około 219 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 0,57 średniego dystansu do Księżyca.

Teleskop VLT dostrzegł nowy sposób powstawania gwiazd

Artist?s impression of stars born in winds from supermassive black holes
Artist?s impression of a galaxy forming stars within powerful outflows of material blasted out from supermassive black holes at its core. Results from ESO?s Very Large Telescope are the first confirmed observations of stars forming in this kind of extreme environment. The discovery has many consequences for understanding galaxy properties and evolution.
Źródło:ESO/M. KornmesserObserwacje przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT ukazały gwiazdy formujące się wewnątrz potężnych wypływów materii wyrzucanych z supermasywnych czarnych dziur w centrach galaktyk. Są to pierwsze potwierdzone obserwacje gwiazd powstających w tego typu ekstremalnym otoczeniu. Odkrycie ma liczne konsekwencje dla zrozumienia własności i ewolucji galaktyk. Wyniki opublikowano w czasopiśmie ?Nature?.

Zdjęcie klifu Aswan wykonane 26 grudnia 2015 roku z odległości 77,05 km od jądra komety 67P. Biała strzałka wskazuje jasny klif Aswan z odkrytym lodem wodnym. Źródło: ESA/Rosetta/MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/SSO/INTA//UPM/DASP/IDAOsuwiska ziemi nie są czymś charakterystycznym wyłącznie dla Ziemi ? potwierdzili to naukowcy przedstawiając przy tym najnowsze zdjęcia z sondy Rosetta.

W 2015 roku sonda Rosetta zaobserwowała i sfotografowała potężne osunięcie się zbocza na powierzchni komety w głębi i pustce przestrzeni kosmicznej ? donoszą w najnowszym wydaniu periodyku Nature Astronomy. Osunięcie się klifu spowodowało powstanie 2000 ton gruzu z czego 99% zatrzymało się u podnóża klifu. Reszta została wyrzucona w przestrzeń kosmiczną w spektakularnym dżecie pyłu.

Graficzna prezentacja śmieci na LEO i GEO / Credits - NASAIlość "kosmicznych śmieci" na orbicie stale rośnie. Na początku 2017 roku wokół Ziemi krążyła rekordowa ilość obiektów różnego rodzaju.

Nieczynne satelity, górne stopnie rakiet, osłony i przypadkowo uwolnione części oraz różnej wielkości szczątki łącznie określa się jako "śmieci kosmiczne". Wielkość tych obiektów jest różna: od kilku milimetrów (np. oderwane elementy izolacji) aż po kilkanaście metrów (górne stopnie rakiet i całe satelity). Prawie każdy "śmieć" jest zagrożeniem dla innych obiektów i aktualnie praktycznie każdego roku dochodzi do kolizji.

Możliwy wygląd pierścieni w układzie KIC 10403228 / Credits - Aizawa et al.Analiza danych zebranych z teleskopu Kepler pozwala na wyznaczenie egzoplanet, wokół których mogą krążyć pierścienie. Jednym z kandydatów jest KIC 10403228.

Kosmiczny teleskop Kepler zmienił nasze postrzeganie planet pozasłonecznych. Dziś już jest pewne, że we Wszechświecie znajduje się dużo obiektów planetarnych, w tym również tych małych, bez wątpienia skalistych. Co więcej, wiadomo także, że układy planetarne przybierają różne kształty: stosunkowo mało z nich ma parametry, takie jak odległości czy wielkości planet, zbliżone do naszego Układu Słonecznego.

Bliskie przeloty 2017 FM1 i 2017 FN1 (20.03.2017)Dwudziestego marca nastąpiły dwa bliskie przeloty meteoroidów obok Ziemi.

Do przelotu 2017 FN1 doszło 20 marca z maksymalnym zbliżeniem o godzinie 22:02 CET. Wówczas minimalny dystans wyniósł 62 tysiące kilometrów, czyli około 0,19 średniej odległości do Księżyca. Wielkość tego meteoroidu oszacowano na zaledwie 3 metry.

Dziewiętnastego marca doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017FSDziewiętnastego marca doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017FS. Minimalny dystans wyniósł około 108 tysięcy kilometrów.

Laureaci konkursu "Odkryjmy Tajemnice Wszechświata" organizowanego po raz 8 w Zielonej Górze przez Instytut Astronomii im. profesora Janusza Gila Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zespół Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz Centrum Nauki Keplera Planetarium WenusW dniu wczorajszym (20 marca 2017r.), w pierwszym dniu wiosny astronomicznej, członkowie sekcji astronomicznej Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu wzięli udział w konkursie astronomicznym "Odkryjmy Tajemnice Wszechświata" w Planetarium Wenus w Zielonej Górze. Organizatorem konkursu byli: Instytut Astronomii im. profesora Janusza Gila Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zespół Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz Centrum Nauki Keplera Planetarium Wenus. Konkurs odbył się w Planetarium Wenus w Zielonej Górze, gdzie u wejścia wszystkich uczestników witał Johannes Kepler.

Comparison of rotating disc galaxies in the distant Universe and the present day
Schematic representation of rotating disc galaxies in the distant Universe and the present day. Observations with ESO's Very Large Telescope suggest that such massive star-forming disc galaxies in the early Universe were less influenced by dark matter. As a result the outer parts of distant galaxies rotate more slowly than comparable regions of galaxies in the local Universe. Their rotations curves, rather than being flat, drop with increasing radius.
Źródło: ESOObserwacje odległych galaktyk przy pomocy VLT sugerują, że dominowała w nich zwykła materia

Nowe obserwacje wskazują, że masywne, gwiazdotwórcze galaktyki ze szczytowej epoki powstawania galaktyk, 10 miliardów lat temu, były zdominowane przez materię barionową (czyli ?zwykłą?). Kontrastuje to z dzisiejszymi galaktykami, w których efekty od tajemniczej ciemnej materii wydają się znacznie większe. Ten zaskakujący rezultat został uzyskany przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT. Sugeruje, że ciemna materia była mniej wpływowa we wczesnym Wszechświecie niż obecnie. Badania naukowe zaprezentowano w czterech publikacjach, z których jedną zamieszczono dzisiaj w czasopiśmie ?Nature?.

Supernowa typu 1a czyli gwiazdy jak naleśniki stały się świecami standardowymi we współczesnej astronomii18 lat temu odkryto, że ekspansja Wszechświata przyśpiesza. Ma być za to odpowiedzialna magiczna ciemna energia. Pięć lat temu przyznano za to dokonanie Nagrodę Nobla. Ale obecnie pojawiają się wątpliwości.

Obraz TRAPPIST-1 z teleskopu Kepler / Credits - NASA Ames/G. BarentsenKosmiczny teleskop Kepler wykonał obserwacje układu TRAPPIST-1. Dane z tych obserwacji są dostępne dla każdego.

Dwudziestego drugiego lutego NASA przedstawiła najnowsze wyniki badań układu planetarnego TRAPPIST-1. Okazuje się, że wokół tego małego czerwonego karła krąży aż siedem egzoplanet.

Księżyc Pan / Credits - NASA, ESASonda Cassini przesłała zdjęcia małego księżyca Pan, który ma bardzo wyjątkowy kształt.

Pan to drugi najbliższy księżyc Saturna, krążący w odległości około 133600 km od tej planety. Jest to bardzo mały nieregularny obiekt, o wymiarach zaledwie ok. 35x31x21 km. Gęstość Pana to około 0,42 g na cm3, co sugeruje, że jest to porowaty obiekt złożony głównie (lub nawet prawie w całości) z lodu. Ten księżyc został odkryty niedawno ? w 1990 roku podczas analizy zdjęć wykonanych przez sondę Voyager 2 z przelotu z 1981 roku. Pan krąży wewnątrz przerwy Encke?go, która znajduje się wewnątrz pierścienia A układu pierścieni Saturna. Ta przerwa ma około 330 km szerokości.

Najdalszy obiekt zaobserwowany przez ALMA

Artist?s impression of the remote dusty galaxy A2744_YD4
This artist?s impression shows what the very distant young galaxy A2744_YD4 might look like. Observations using ALMA have shown that this galaxy, seen when the Universe was just 4% of its current age, is rich in dust. Such dust was produced by an earlier generation of stars and these observations provide insights into the birth and explosive deaths of the very first stars in the Universe.
Źródło: ESO/M. KornmesserAstronomowie użyli ALMA do wykrycia olbrzymiej masy świecącego gwiezdnego pyłu w galaktyce z okresu gdy Wszechświat miał zaledwie cztery procent swojego obecnego wieku. Galaktyka ta jest obserwowana krótko po jej uformowaniu się i jest najdalszą galaktyką, w której wykryto pył. Są to także obserwacje najbardziej odległego tlenu we Wszechświecie. Wyniki dostarczają nowego spojrzenia na narodziny i wybuchową śmierć pierwszych gwiazd.

NEO (Near-Earth Objects) ? obiekty bliskie Ziemi ? planetoidy, komety i duże meteoroidy, których orbity znajdują się blisko (odległość peryhelium < 1,3 j.a.) orbity Ziemi i które mogą w związku z tym stanowić niebezpieczeństwo dla ZiemiPiątego marca doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 DS109. Minimalny dystans wyniósł około 354 tysiące kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 DS109 do Ziemi nastąpił 5 marca o godzinie 15:28 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 DS109 znalazł się w odległości około 354 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 0,92 średniego dystansu do Księżyca.

Obóz astronomiczny 2017Jeśli interesujesz się naukami ścisłymi, w szczególności astronomią, oraz właśnie kończysz naukę w gimnazjum, to Klub Astronomiczny Almukantarat ma dla Ciebie propozycję na ciekawe spędzenie wakacji ? obóz astronomiczny. Odbędzie się on w dniach 23 lipca ? 5 sierpnia w szkoleniowym ośrodku harcerskim ?Nadwarciański Gród? w Załęczu Wielkim, gdzie od ponad 30 lat miłośnicy astronomii z całej Polski dzielą się pasją z młodszymi kolegami. Z pewnością będzie to wydarzenie jedyne w swoim rodzaju.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDrugiego marca doszło do bardzo bliskiego przelotu meteoroidu 2017 EA. Minimalny dystans wyniósł zaledwie 19 tysięcy kilometrów.

Moment przelotu meteoroidu 2017 EA nastąpił 2 marca o godzinie 15:04 CET. Minimalny dystans podczas tego przelotu wyniósł zaledwie 19 tysięcy kilometrów. Jest to 0,05 średniej odległości do Księżyca.

The edge-on galaxy NGC 1055
This colourful image from ESO?s Very Large Telescope shows NGC 1055 in the constellation of Cetus (The Sea Monster). This large galaxy is thought to be up to 15 percent larger in diameter than the Milky Way. NGC 1055 appears to lack the whirling arms characteristic of a spiral, as it is seen edge-on. However, it displays odd twists in its structure that were probably caused by an interaction with a large neighbouring galaxy.
Źródło: ESOTen kolory pas gwiazd, gazu i pyłu to galaktyka spiralna o nazwie NGC 1055. Została sfotografowana przez należący do ESO teleskop VLT. Uważa się, iż ta duża galaktyka ma do 15% większą średnicę niż Droga Mleczna. NGC 1055 wydaje się nie mieć ramion spiralnych charakterystycznych dla tego typu galaktyk, ponieważ patrzymy na jej krawędź. Wykazuje dodatkowo dziwne zawirowania w swojej strukturze, które prawdopodobnie zostały spowodowane interakcjami z dużą sąsiadującą galaktyką.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego trzeciego lutego doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017 DG16. Minimalny dystans do Ziemi wyniósł około 138 tysięcy kilometrów. Dwa dni później meteoroid 2017 DR34 przemknął w odległości 223 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 DG16 do Ziemi nastąpił 23 lutego o godzinie 22:10 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 DG16 znalazł się w odległości około 138 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 0,36 średniego dystansu do Księżyca.

Zdjęcie pozostałości po SN 1987A wykonano przez HST w styczniu 2017 roku / Credits - NASA, ESA, R. Kirshner (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics and Gordon and Betty Moore Foundation), and M. Mutchler and R. Avila (STScI)Dwudziestego czwartego lutego minęło trzydzieści lat od czasów supernowej SN 1987A.

Supernowe to jedne z najbardziej energetycznych zjawisk we Wszechświecie. W momencie ?zapłonu? jasność pojedynczej supernowej może przewyższyć jasność całej galaktyki, w której się znajduje. Supernowe są zjawiskami, dzięki którym we Wszechświecie znajduje się więcej pierwiastków cięższych od tlenu (a w szczególności od żelaza), ważne także dla powstania planet oraz życia.

Obraz krateru Ernutet, z wyraźniej zaznaczonymi czerwonymi obszarami / Credits - NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDASonda Dawn odkryła związki organiczne na powierzchni Ceres.

Wystrzelona w 2007 roku sonda ma na celu zbadanie największych obiektów w pasie planetoid między Marsem a Jowiszem, a mianowicie ? największego obiektu tam się znajdującego ? planety karłowatej Ceres oraz planetoidy Westa. Zadaniem sondy jest określenie parametrów dotyczących rozmiaru, kształtu, składu oraz charakterystyki ich wnętrz (jąder). Dodatkowo misja znalazła ostatnio związki budujące życie na Ziemi.

W wyjątkowo bogatym systemie planetarnym znaleziono planety wielkości Ziemi i z przyjemną temperaturą

Artystyczne wizualizacje planet w systemie TRAPPIST-1 i skalistych planet Układu Słonecznego
Infografika prezentuje artystyczne ilustracje możliwego wyglądu siedmiu planet krążących wokół gwiazdy TRAPPIST-1 ? uwzględniając możliwość występowania oceanów wody ? a także zdjęcia skalistych planet w naszym Układzie Słonecznym. Dla porównania podano także informacje o rozmiarach i okresach orbitalnych dla wszystkich planet. Wszystkie planety w układzie TRAPPIST-1 mają mniej więcej rozmiar Ziemi.
Źródło: NASAAstronomowie znaleźli system z siedmioma planetami wielkości Ziemi, położony zaledwie 40 lat świetlnych od nas. Do okrycia użyto teleskopów naziemnych i kosmicznych, w tym - należącego do ESO - Bardzo Dużego Teleskopu (VLT). Wszystkie planety wykryto, gdy przechodziły przed swoją gwiazdą, ultrachłodnym karłem znanym jako TRAPPIST-1. Według publikacji, która ukaże się dzisiaj w czasopiśmie ?Nature?, trzy planety są położone w ekosferze i mogą posiadać oceany wody na swoich powierzchniach, co zwiększa szanse na to, iż ten system planetarny może być siedliskiem dla życia. Układ ma także największą liczbę planet wielkości Ziemi, spośród znalezionych do tej pory, a także największą liczbę światów mogących posiadać ciekłą wodę na powierzchni.

Zbliża się koniec 2-go cyklu europejskiego konkursu kosmicznego ODYSSEUS II31 marca br. kończy się możliwość rejestracji i składania projektów w Europejskim Konkursie Kosmicznym Odysseus II. W związku z tym jeszcze raz zachęcamy wszystkich młodych miłośników astronomii i badań kosmicznych do wzięcia w nim udziału.

Wizja artystyczna przedstawiająca planetę krążącą wokół gwiazdy GJ 411. Źródło: Ricardo RamirezUpubliczniono dane, które oferują wszystkim zainteresowanym unikalny dostęp do jednego z największych na świecie programów poszukiwania egzoplanet.

Międzynarodowy zespół astronomów opublikował największy w historii zbiór danych obserwacyjnych, który można wykorzystać do poszukiwań planet pozasłonecznych. Obserwacje prowadzono z wykorzystaniem metody prędkości radialnych. Badacze udowodnili wartość danych w poszukiwaniu planet pozasłonecznych wykrywając w nich ponad 100 potencjalnych egzoplanet ? w tym także planetę krążącą wokół czwartej najbliższej gwiazdy od Słońca znajdującej się w odległości 8,1 lat świetlnych.

Robot kroczący jak maszyna bojowa z Gwiezdnych WojenCzasami niebo zasnują chmury. Taki klimat i to nic dziwnego. Nasi koledzy z Zielonej Góry patrzą wtedy w gwiazdy w Turcji za pomocą zdalnego teleskopu. W Żaganiu za to przechodzimy do nieco innych obszarów zainteresowań. Zastanawiając się jak sobie ulżyć w codziennym życiu a szczególnie pracy marzyłem już jako dziecko aby mieć swojego robota. Mógłby za mnie chodzić do pracy, a ja miałbym czas na inne fajne sprawy. Co prawda koncepcja robotów pracujących za człowieka wygląda obecnie nieco inaczej i nie zawsze jesteśmy z tego zadowoleni. Ale pomysł sam w sobie jest ciekawy. Jak więc dzisiaj mają się roboty?

Zdjęcie satelity Fobos z kamery CaSSIS sondy Trace Gas Orbiter / Źródło: ESA/Roscosmos/CaSSIS ? CC BY-SA IGO 3.0Wysłany w celu badania Marsa nowy orbiter Europejskiej Agencji Kosmicznej przemieszczany jest w kierunku roboczej orbity.

Sonda ExoMars Trace Gas Orbiter przybyła do układu marsjańskiego w październiku zeszłego roku. Jej celem jest zebranie informacji dotyczących śladowych gazów w atmosferze, m.in. o metanie, które mogłyby stanowić wskazówkę odnośnie aktywności biologicznej lub geologicznej na Marsie. Misja potrwa przynajmniej kilka lat.

PR Image heic1703a
Comet falling into white dwarf (artist's impression) Naukowcy korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble?a po raz pierwszy w historii zaobserwowali masywny obiekt podobny do komety rozrywany i rozpraszany w atmosferze białego karła.

Międzynarodowy zespół astronomów obserwował białego karła WD 1425+540 znajdującego się około 170 lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Wolarza. Podczas badań atmosfery białego karła za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble?a i teleskopów znajdujących się w Obserwatorium W. M. Kecka, zespół odkrył dowody wskazujące na opadanie na gwiazdę obiektu przypominającego masywną kometę. W trakcie opadania obiekt ten był pływowo rozrywany przez białego karła.

Logo projektu IASCW dniu dzisiejszym otrzymaliśmy potwierdzanie, że członkowie Sekcji Astronomicznej Centrum Kultury w Żaganiu, odkryli siedem planetoid w Układzie Słonecznym w ramach projektu International Astronomical Search Collaboration (IASC).

OpisZdjeciaCentrum Astronomiczne im. Mikolaja Kopernika z siedzibą w Warszawie już teraz zaprasza na "Wiosenne Spotkania z astronomią - cykl wykładów popularnonaukowych z astronomii. Przy sprzyjającej pogodzie możliwe także obserwacje teleskopem optycznym!

Miejsce: Warszawa, ul. Bartycka 18

Prosimy zwrócic uwagę na zmianę godziny rozpoczynania wykładów. Teraz zaczynają się one o godzinie 18:00.

The Cat?s Paw and Lobster Nebulae.
This spectacular image from the VLT Survey Telescope shows the Cat?s Paw Nebula (NGC 6334, upper right) and the Lobster Nebula (NGC 6357, lower left). These dramatic objects are regions of active star formation where the hot young stars are causing the surrounding hydrogen gas to glow red. The very rich field of view also includes dark clouds of dust. With around two billion pixels this is one of the largest images ever released by ESO. A zoomable version of this giant image is available here.
Note that the circular features in the image around bright stars are not real, they are due to reflections within the optics of the telescope and camera.
Źródło: ESOOd dawna astronomowie badają świecące kosmiczne obłoki gazu i pyłu skatalogowane jako NGC 6334 i NGC 6357. Nowe, gigantyczne zdjęcie z należącego do ESO teleskopu VST jest tylko najnowszym. Zdjęcie ma około dwa miliardy pikseli i jest jedną z największych fotografii kiedykolwiek opublikowanych przez ESO. Sugestywne kształty obłoków są powodem łatwych do zapamiętania nazw: Mgławica Kocia Łapa oraz Mgławica Homar.

W pobliżu Ziemi przelatuje spora liczba małych planetoid.Trzydziestego pierwszego stycznia doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 BJ30. Obiekt o średnicy porównywalnej z bolidem czelabińskim przemknął w odległości około 396 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 BJ30 do Ziemi nastąpił 31 stycznia o godzinie 03:35 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 BJ30 znalazł się w odległości około 396 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 1,03 średniego dystansu do Księżyca.

Zdjęcie z zajęć sekcji astronomicznej Centrum Kultury w Żaganiu, których celem było poznanie możliwości fotografowania nieba nocnego nieruchomym aparatem.Czas zimy to najlepszy czas na obserwacje astronomiczne z terenu naszego kraju. Długie i ciemne noce sprzyjają miłośnikom astronomii w ich bezkrwawych polowaniach. Tym razem sekcja astronomiczna wybrała się w plener by wykonać ćwiczenia z zakresu fotografii obiektów kosmicznych za pomocą najprostszej metody ? nieruchomego aparatu. Gwiazdy są na tyle słabo świecącymi obiektami na niebie, że aby je sfotografować musimy długo naświetlać każdy kadr fotografii. Aby w tym czasie nie poruszyć aparatem fotografowie montują je na statywach fotograficznych. Czy w ten sposób da się zarejestrować gwiazdy i mgławice? Tak, ale są tego różne ograniczenia i trzeba spełnić kilka wymagań aby osiągnąć cel. Właśnie takie zadanie stało w sobotę przed amatorami astronomii w Żaganiu.