


| EPUP |
| 7582 planet |
Urania - Postępy Astronomii zaprasza na I Ogólnopolską Konferencję na temat Zanieczyszczenia Świetlnego.
Podczas pogodnej nocy w Bawarii pracownicy ESO uczestniczyli w filmowaniu odcinka ESOcast poświęconego nowej kompaktowej jednostce laserowej gwiazdy porównania, widocznej tutaj w akcji w Publicznym Obserwatorium Allgäu w Ottobeuren w Niemczech. Wykorzystując świecenie swoich telefonów komórkowych pracownicy wykorzystali fotografię o długim czasie ekspozycji do narysowania świetlnych liter ESO, stojąc przed obserwatorium. Tuż obok po lewej od pionowej wiązki lasera widoczna jest Droga Mleczna. Nisko nad horyzontem nad obserwatorium widać kropkowane ślady odległego samolotu. Laser ma silną wiązkę o mocy 20 watów, więc dla ochrony pilotów i pasażerów Deutsche Flugsicherung (urząd odpowiedzialny za kontrolę lotów w Niemczech) wyznaczył nad obserwatorium strefę zakazu lotów podczas nocnych obserwacji.
Zorza to jedno z najpiękniejszych zjawisk nocnego nieba. Mimo, że towarzyszy ludzkości od zawsze, to jednak wciąż nie została w pełni poznana. Przybliży nam ją sonda, która wleciała z zorzę nad Alaską.
Nowe zdjęcie z ESO pokazuje fragment obłoku pyłu i świecącego gazu nazwany Mgławicą Mewa (Seagull). Delikatne czerwone obłoki tworzą fragment „skrzydeł” niebieskiego ptaka. Zdjęcie ukazuje intrygującą mieszankę obłoków ciemnych i świecących na czerwono, rozmieszczonych pomiędzy jasnymi gwiazdami. To najnowsze zdjęcie zostało wykonane instrumentem Wide Field Imager na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESP w Obserwatorium ESO La Silla w Chile.
Wykorzystując radioteleskop CSIRO badacze dokonali pomiaru temperatury Wszechświata, odkrywając, iż jego ochłodzenie następuje zgodnie z teorią Wielkiego Wybuchu.
Przełom miesiąca stycznia i lutego to znamienny okres w kosmonautyce. Przypomina on nam o cenie jaką przychodzi zapłacić za zdobywanie nieznanych i niebezpiecznych obszarów. Na przestrzeni lat wielu z odważnych ludzi poświeciło życie dla odkryć i zdobyczy kosmicznych. Tym ludziom postanowiliśmy poświecić nasze spotkanie, a wszystko w rocznicę katastrof Challengera i Columbii, które przyniosły śmierć aż 14 kosmonautom.
W ostatnich dniach kilka wysokich rangą delegacji europejskich odwiedziło Obserwatorium ESO Paranal w północnym Chile, po szczycie Wspólnota Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów - Unia Europejska (CELAC-EU). Szczyt, który jest największy tego typu wydarzeniem zorganizowanym przez Chile, odbył się w Santiago w dniach 22-28 stycznia 2013 r. ESO otrzymało główną rolę podczas spotkania, co stało się doskonałą okazją do zaprezentowania przedstawicielom krajów członkowskich pracy i urządzeń organizacji.
Odwiecznym problemem astronomii są odległości w kosmosie. Najistotniejsza rolę w ich mierzeniu odgrywają świece standardowe, czyli obiekty pozwalające wyznaczać je. Jak się jednak okazuje czasami z tymi standardowymi świecami mamy więcej problemów niż by się z pozoru wydawało. A wszystko dlatego, że nic nie jest takie oczywiste gdy bada się najodleglejsze zakątki Wszechświata. Nas tym razem zainteresowały białe karły w układach wielokrotnych gwiazd, gdzie dochodzi do powstania supernowej 1a. Ten typ odgrywa obecnie wielka role w badaniu ekspansji przestrzeni kosmicznej. Co więc w nich jest takiego nietypowego?
Nowe zdjęcie z teleskopu Atacama Pathfinder Experiment (APEX) w Chile pokazuje piękny widok obłoków kosmicznego pyłu w obszarze Oriona. O ile te gęste obłoki międzygwiazdowe wydają się ciemne i nieprzezroczyste dla obserwacji w zakresie widzialnym, to kamera LABOCA na teleskopie APEX potrafi wykryć cieplną poświatę od pyłu i ukazać ukryte miejsca, w których powstają nowe gwiazdy. Jeden z ciemnych obłoków okazał się być czymś innym niż się wydawało.
Według najnowszych badań wykonanych przy wykorzystaniu kilku obserwatoriów, w tym teleskopu Chandra, niektóre z największych czarnych dziur we Wszechświecie mogą być w rzeczywistości większe niż pierwotnie zakładano. Te obiekty, nazywane supermasywnymi czarnymi dziurami, zlokalizowane są w centrach galaktyk, a ich masy wynoszą zazwyczaj od kilku milionów do kilku miliardów mas naszego Słońca.
Pokazy filmu poświęconego Janowi Heweliuszowi, promocja opowiadającej o nim książki, spacer po miejscach związanych z jego postacią – to tylko niektóre atrakcje zaplanowane w ramach obchodów 402. rocznicy urodzin związanego z Gdańskiem astronoma.
Choć urodziny Heweliusza wypadają 28 stycznia, upamiętniające rocznicę imprezy odbywać się będą przez cały rozpoczynający się właśnie tydzień.
Najczęściej na zajęciach Sekcji sami uczymy się astronomii poznając wiele tajemnic Wszechświata oraz ucząc się techniki jego badania. Ale od czasu do czasu organizujemy takie spotkania, na których dzielmy się naszą wiedzą i doświadczeniem z innymi. Tym razem w ramach zajęć feryjnych w Centrum Kultury zorganizowaliśmy niecodzienne zajęcia pod hasłem Zimowa Przygoda z Astronomią, na których spotkaliśmy się z młodzieżą spędzająca zimowe ferie w Żaganiu.
Poznając Wszechświat prędzej czy później przychodzi nam się zmierzyć ze sposobami szukania ogólnych reguł rządzących światem materii kosmicznej. Nie inaczej jest w świecie galaktyk. Od kiedy E. Hubble odkrył galaktyki jako obiekty podobne i całkiem różne do Drogi Mlecznej starano się je usystematyzować, by znaleźć jakiś ukryty w tym schemat. My tym razem podjęliśmy się poznania choćby zarysu tych starań astronomów.