| EPUP |
| 7582 planet |
Naukowcy od lat zastanawiają się jak takie złożone struktury biologiczne zdążyły powstać na ziemi a z niech życie w postaci takiej jaką znamy. Wszelkie symulacji wskazują, że jest zbyt krótki czas by takie zjawisko mogło zajść całkowicie spontanicznie. Czy więc jest jakaś siła sprawcza, która dokonała tego za nas, czy jednak wszystko działa jak w szwajcarskim zegarku i dzieje się zgonie z prawami natury, których może nie znamy? A może znamy, tylko nie do końca w tę naszą wiedzę wierzymy?
Do końca wakacji zostało jeszcze sporo czasu, ale propozycji na nadchodzący rok szkolny przybywa z każdym dniem. I tak już od września czeka na nas konkurs organizowany przez ESA. Konkurs dla młodzieży, ale i dorośli będą mogli się wspólnie z nimi wykazać. Do wyboru są cztery niezwykłe zadania. Wszystkie związane z domena badań równie niezwykłego orbitalnego laboratorium wysokich energii.
Kilka dni temu media doniosły o serii wybuchów na Słońcu związanych z aktywnymi obszarami w rejonach plam słonecznych. Plamy, jak na niezwykły niż aktywności, przyozdobiły tarczę naszej gwiazdy niezwykłymi kształtami i swoją liczbą przyciągnęły uwagę sporej ilości obserwatorów. Ale nie to najbardziej przykuło uwagę wszystkich. Takie wybuchy już nie raz były przyczyną poważnych problemów rozwiniętej technologii człowieka.
Czyli komu i po co ciemne niebo?
Amerykańska agencja kosmiczna NASA wystrzeliła sondę kosmiczną Juno, która po trwającym 5 lat locie ma dotrzeć w lipcu 2016 r. do Jowisza i przeprowadzić po raz pierwszy kompleksowe badania tej największej planety Układu Słonecznego.
Najsłynniejsza mgławica nieba, M42 znowu przyciąga uwagę badaczy. Tym razem ... tlenem w swojej strukturze. Już niejednokrotnie naukowcy wykazywali swoimi badaniami, że kosmos jest niezwykle bogaty w różnego rodzaju substancje od wody czy tlenu począwszy, a na aminokwasach skończywszy. Mgławice uważane są za najlepsze kolebki takich złożonych związków chemicznych, które mogły stać się zaczątkami życia w tworzących się w nich układach planetarnych.
Korzystając z danych z teleskopu do przeglądów w podczerwieni VISTA w Obserwatorium ESO Paranal, międzynarodowy zespół astronomów odkrył w Drodze Mlecznej 96 nowych gromad otwartych zakrytych przez pył. Te niewielkie i słabe obiekty były niewidoczne dla poprzednich przeglądów, ale nie ukryły się przed czułymi podczerwonymi detektorami największego na świecie teleskopu do przeglądów nieba, który może patrzeć przez pył. To pierwszy raz, gdy tak wiele małych i słabych gromad zostało odkrytych za jednym razem.
Pogoda na początku miesiąca utrudnia zrealizowanie ambitniejszych planów obserwacyjnych. Mamy nadzieję, że na sierpniowe Perseidy już się wypogodzi na tyle by podziwiać widok "spadających gwiazd".
Czytelnicy Uranii, szczególnie ci wieloletni, numer 4 tego roku biorą do rąk z wyjątkowym smutkiem. Pierwsza strona tekstu wydania jak zwykle skierowana przez Andrzeja Woszczyka do drogich czytelników, już po raz ostatni zawiera słowa tego wybitnego człowieka. Wszyscy miłośnicy astronomii od alt wiązaliśmy go z naszym działaniem, tym bardziej, że to właśnie między innymi on przyczynił się do uratowania Uranii przez wycofaniem z druku. Będziemy mu za to zawsze wdzięczni, jak i za wiele innych rzeczy, które uczynił dla popularyzacji astronomii i dla samej astronomii.
Sierpień upłynie nam pod znakiem dwóch najważniejszych wydarzeń: kometa roku C/2009 P1 (Garradd) oraz Perseidy 2011. Każdego roku wyczekujemy nan nie z niecierpliwością, bo liczymy na wielki deszcz z ich strony. Czy tak będzie tym razem, jeszcze nie wiemy, ale najważniejsze co musi nam dopisać to pogoda, z którą w sierpniu bywa krucho. Szczególnie wtedy jest z nią krucho, jak czekamy na ważne wydarzenie typu zaćmienie, maksimum roju czy zbliżenie wyjątkowego obiektu do Ziemi.
Europejskie Obserwatorium Południowe ESO zaprezentowało zdjęcie grupy trzech galaktyk w gwiazdozbiorze Lwa. Fotografia demonstruje możliwości nowego teleskopu do wykonywania przeglądów nieba, nazwanego VST.
Astronomowie korzystający z kosmicznego teleskopu WISE i naziemnego Teleskopu Kanadyjsko-Francusko-Hawajskiego na Hawajach odkryli pierwszą planetoidę trojańską Ziemi. Krąży ona wokół Słońca zgodnie z ruchem orbitalnym Ziemi.
Szukając odpowiedzi na pytanie czym jest ciemna materia naukowcy ścierają się z kolejnymi problemami nie tylko teoretycznymi. Abstrahując od fizycznej natury ciemnej materii problemem jest samo zobaczenie jej. Widzimy jedynie skutki jej oddziaływania, a i te nie są dla nas oczywiste. Jak więc wykorzystać tę oczywistą jej właściwość by zbadać jej naturę?
Wakacje,wakacje ... czas wielkiej laby i choć pogoda jak na razie nie sprzyja zwiedzaniu naturalnego nieba, to w sukurs przychodzi nam technologia. Zapewne nie jeden z wakacjowiczów przebywa, lub przebywał, albo nawet będzie bawił w jednym z największych kurortów nadbałtyckich, w Międzyzdrojach. Pytanie brzmi co może sprowadzać do tego miasta miłośników nieba? Ale okazuje się, że można tu spędzić czas pod niezwykłym, nowoczesnym sztucznym niebem, a po seansie odwiedzić gabinet fizyki praktycznej na wesoło.
Za oknem kapie deszcz, a nam się gwiazd chce. Sięgamy do komputera i mamy nadzieję, że choć namiastkę tego pięknego nieba dostaniemy. Przy okazji warto pokusić się o przypomnienie lub wręcz naukę szlaków gwiezdnych. Wszak to podstawowa wiedza każdego astronoma.
Po prostu się nie da. Do tej pory nikt się nad tym nie zastanawiał aż do teraz.
Kolonia Plutona rośnie jak na drożdżach, chciałoby się powiedzieć. Oto przybył mu kolejny czwarty już księżyc. Teraz na tych peryferiach układu nie będzie im samotnie. Może się okazać, że peryferia naszego domu są bardzo gęsto "zaludnione". A zbliżająca się sonda New Horizons, która minęła Urana za cztery lata minie Plutona i Charona.
Pogoda jest jaka jest. Każdy wie. Ale i tak warto czasami zadrzeć głwoe do góry bo dzieją się tam rzeczy niezwykłe, jak zwykle zresztą.
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu poinformował o śmierci profesora Andrzeja Woszczyka. Zasłużony polski astronom zmarł 17 lipca o godzinie 20:15 w Bydgoszczy w wieku 76 lat. Upamiętnia go planetoida o numerze 14832.
Kiedy spoglądamy na gwiaździste niebo każdy z nas dojrzy na nim, po pewnym czasie, zaszyfrowane kształty. Ta oczywista właściwość naszego umysłu dała się poznać już w starożytności co poskutkowało dzisiejszymi gwiazdozbiorami w ilości 88 na całym niebie. Ich kształty zmieniały na się na przestrzeni dziejów, ale zasadniczy skutek pozostawał ten sam – łatwość w orientowaniu się w tym gwiezdnym galimatiasie.
Dawn Jest elementem projektu Discovery realizowanego przez NASA.
Magiczna liczba 22 obecnego numeru Kosmosu, która jest w rękach czytelników na wakacyjnych szlakach, porusza jeden z najistotniejszych problemów pobytu życia w przestrzeni kosmicznej. Temat kiedyś będący tabu, dzisiaj możliwie, że na jego temat możemy choć podyskutować. Chodzi oczywiście o to skąd się biorą dzieci, bo choć na Ziemi mogą znajdować się w kapuście lub może przynosić je bocian, to w kosmosie nie mamy co na to liczyć. Nikt za nas tego nie zrobi.
W nakładzie 1400 egzemplarzy wydany został drugi w tym roku numer Vademecum. Kwartalnik miłośników astronomii wydawany jest przez Prywatne Wydawnictwo Naukowe "VEGA".
Gwiazdy zmienne to najwspanialsze wyzwanie dla miłośnika astronomii. Każdy poważniej zajmujący się Uranią winien zasmakować doświadczeń z gwiazdami od tej strony. Bo jest to jedna z podstawowych właściwości gwiazd. W zasadzie nie ma gwiazd stałych, niezmiennych. Nawet nasze Słońce pokazuje nam swoją zmienność, a zmienności odległych gwiazd na poziomie naszego Słońca n ie bylibyśmy w stanie mierzyć. Jak się więc zmienność gwiazd? O tym donosi nam piąty już numer Proximy, elektronicznego wydania stałych obserwatorów niestałych gwiazd.
Z napięciem żegnaliśmy startującego Atlantisa. Tym bardziej towarzyszył nam niepokój, że tuż przed startem nastąpiła usterka. Wszyscy wstrzymali oddech gdy silniki odrywały prom od platformy. Z zapartym tchem śledziliśmy wspinający się na orbitę statek kosmiczny. Wszyscy pamiętali pamiętny lot na zgubę kosmonautów, dlatego z radością przyjęliśmy szczęśliwe wejście misji STS-135 na orbitę.
Obozy organizowane przez Pracownię Komet i Meteorów to już u nas tradycja. Tradycja tak świetna, że nie sposób z niej nie skorzystać. Polecamy ten jeden z nielicznych w kraju, propozycji dla młodzieży i nie tylko, bo w tych spotkaniach uczestniczą wszyscy zainteresowani a wiek nie ma tu żadnego znaczenia. To dla tych, którzy mają jakieś opory.
Obecny numer Cerqlorza otwiera kolizja meteorytu z polskim gospodarstwem agroturystycznym. A tak na poważnie to analiza aktywności Lirydów. Po szczegóły odsyłamy do czasopisma. Przy okazji dowiemy się co nieco szczegółów o marsjańskich łazikach w polskim wydaniu. Autorzy prezentują jak dołączyć do obserwacji video przez stacje bolidowe. dowiemy się jak zmieniły się czasy, gdy głównym narzędziem to były ludzkie oczy. świat się zmienił i ten typ obserwacji tez. Z lektury pisma zobaczymy, że miłośnicy tych obserwacji są w stanie wyciągnąć z nich ogromną ilość naukowych wiadomości. a wszystko za sprawa wspólnej pracy wielu ludzi z terenu całego kraju.
