Po wielu bojach i staraniach udało nam się doprowadzić do końca produkcje naszej Sekcyjnej koszulki. Dzięki firmie z Zielonej Góry mogliśmy zrealizować niewielkie jak na takie projekty zamówienie. 20 sztuk, a zanosi się na niewielki dodruk, zaspokaja na jakiś czas nasze potrzeby. Niektórzy zamówili nawet dwie sztuki, na wypadek potrzeby wymiany na świeżą, he he …

Tym sposobem nasza grupa jak przystało na wspólna pasję ma swoje logo i plecy pełne gwiazd zawsze przy sobie. Czarny kolor naszego stroju symbolizuje marzenie o prawdziwie ciemnym niebie. Orion jako najpiękniejszy gwiazdozbiór nieba, znalazł swoje miejsce wśród naszej asocjacji na plecach, a logo symbolizuje wrota do gwiazd, ot i cała filozofia naszego stroju. Wspólne zdjęcie pozwala objąć skalę naszego zadowolenia. Fajnie jest zrobić cos co działa jak sobie to zamierzyliśmy.

Chyba od pierwszego dnia misji księżycowej trwają dyskusje nad prawdziwością tego co pokazano szerokiej publiczności i pokazuje się do dzisiaj. Dzięki LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) mamy okazję pokazać że teorie spisku w tym miejscu nie mają racji bytu. Nie jest to pierwszy przypadek, gdy LRO przybliża nam miejsca lądowania misji Apollo i innych sond księżycowych. Przy okazji mamy okazję zapoznać się z odkryciami jakich dokonuje misja LRO. Wyjątkowa jakość robionych zdjęć daje możliwość obserwowania niezwykłych miejsc na powierzchni Srebrnego Globu.

Należąca do NASA sonda LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) wykonała zdjęcie przedstawiające rejon lądowania załogowej misji księżycowej - Apollo 17. Zdjęcie pochodzi już z niskiej, już tylko 50 kilometrowej orbity docelowej, co umożliwiło wydobycie znacznie większej ilości detali niż poprzednio - widoczny jest dolny stopień lądownika pozostawiony na powierzchni, miejsce gdzie 'zaparkowano' LRV (pojazd księżycowy), miejsce rozstawienia instrumentów ALSEP (Apollo Lunar Surface Experiment Package) a nawet... cień flagi pozostawionej na powierzchni Srebrnego Globu!

Ponownie przekazujemy zainteresowanym najnowsze informacje związane ze zbliżająca się konferencją w Opolu. Jest już dostępny wstępny program konferencji. Nadal można wysyłać swoje zgłoszenia udziału, rezerwację noclegów i wyżywienia.

Program zapowiada się ciekawie. Celem konferencji jest przedstawienie i omówienie prac naukowych wykonanych przy użyciu małych teleskopów. Chcemy przedstawić możliwości uzyskiwania wartościowych naukowo wyników obserwacyjnych przy użyciu takich narzędzi badawczych. Dobra informacja o istniejącym oprzyrządowaniu i prowadzonych obserwacjach ułatwi organizowanie przyszłych kampanii obserwacyjnych.

Biorąc pod uwagę skalę rozbudowy w Polsce obserwatoriów astronomicznych powstających przy szkołach oraz w projekcie AstroBaza, cele konferencji sa nam bardziej bliskie niż by się wydawało. Warto przecież wykorzystać takie rozbudowane zaplecze do realizacji badań naukowych oraz wdrażania młodzieży w prace naukowo-badawcze.

Wydawnictwo Pruszyński i Spółka przygotowały kolejną gratkę dla fanów kosmonautyki i kolekcjonerów. Oto historia największej przygody ludzkości, historia podboju kosmosu. Z kolejnymi numerami wydań Wiedzy i Życia, będzie można nabyć wraz z przewodnikami przedstawiającymi całą naszą drogę ku gwiazdom.

Czas zbierania całej kolekcji będzie znacznie krótszy, od szlaku jaki mieliśmy do przejścia nim sięgnęliśmy gwiazd, a przecież to dopiero początek. Teraz otwierają się przed nami kolejne niezwykłe drzwi do tajemnic tak wielkich, że aż zapiera dech. Poświęcenie w tym kolejnym etapie naszej podróży przez bezmiar oceanu Wszechświata wymaga nie mniejszego wysiłku i poświęcenia jak na początku tej drogi, ale dzisiaj już wiemy że warto było spróbować.

Czerwiec wszystkim wiąże się z początkiem lata i wakacji. Na niebie w tym przepięknym miesiącu znajdziemy wiele ciekawych wydarzeń wartych obserwowania w czasie letnich nocy. Nadal od zmierzchu będzie królował Saturn, ale trzeba się nim szybko cieszyć, bo jego wysokość nad horyzontem stopniowo maleje i jakość obserwacji będzie coraz gorsza, a dostrzeżenie szczegółów w pierścieniach i atmosferze coraz trudniejsze.

Nad ranem za to coraz wyżej wznosi się Jowisz, kolejny olbrzym naszego Układu Słonecznego, któremu warto poświecić więcej uwagi, jako że i czas wolny od szkolnych zamętów na to pozwala. Na niebie piękny rój meteorów nie zmąconych jasnym światłem Księżyca pozwoli na prowadzenie obserwacji wszystkim wytrwałym obserwatorom. Obserwacje Meteorów zawsze kształtują charakter obserwatora. Przy tej okazji warto zadać sobie trud odszukania wspaniałej komety C/2009 P1 (Garradd), której widoczność coraz bardziej się poprawia, a z pełną jej okazałością wysoko na niebie zapoznamy się w sierpniu.

24 kwietnia 2011. Sojuz TMA-20 z trzyosobową załogą ląduje w Kazachstanie. Zakończyła się trwająca 159 dni misja.

O 4:27 naszego czasu w Kazachstanie wylądowała kapsuła załogowa statku Sojuz TMA-20. 159-dniowy pobyt na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej zakończyła trzyosobowa załoga.

Statek wystartował 15 grudnia 2010 roku z Bajkonuru. Lotem dowodził Rosjanin Dmitrij Kondratjew, a pomagali mu Włoch Paolo Nespoli i Amerykanka Catherine Coleman. 17 grudnia Sojuz TMA-20 zacumował do MSK.

W dniu dzisiejszym po raz pierwszy wykonano zdjęcia słońca nową heliokamerą. Za sprawą rozbudowy Centrum o dział astronomii firma Uniwersał zamontowała nowa kopułę automatycznego obserwatorium astronomicznego. Od razu Słońce przywitało nowe obserwatorium erupcjami swojej materii. Widowiskowy dzień.

Obserwatorium jest połączone siecią komputerową z centrum zwiedzania w CNK, dzięki czemu każdy będzie miał możliwość, zwiedzając ekspozycje, zobaczyć co dzieje się na naszej gwieździe.

12 tys. zł zapłacił Uniwersytet Śląski za 65-gramowy meteoryt, który 30 kwietnia tego roku spadł w Sołtmanach pod Giżyckiem. Liczącą kilka miliardów lat materię kosmiczną będzie można oglądać w muzeum uniwersyteckim w Sosnowcu. Jak twierdzą naukowcy meteoryt jest unikatowy, ponieważ można go badać w niedługim czasie po upadku na Ziemię. Meteoryt został zakupiony przez Uniwersytet Śląski 13 maja, a już następnego dnia został sklasyfikowany przez prof. Łukasza Karwowskiego z katedry geochemii, mineralogii i petrografii Wydziału Nauk o Ziemi. - Jest to chondryt zwyczajny klasy L5-6. Takie meteoryty spotyka się na świecie, jednak nie spadają codziennie z nieba. Ostatni upadek takiego meteorytu zaobserwowany został 17 lat temu - wyjaśniał prof. Karwowski.

O pogodzie chcemy wiedzieć jak najwięcej. I choć prognozy stale nas zaskakują swoją nieskutecznością, to o ironio pogoda na innych ciałach niebieskich pozwala nam lepiej poznać mechanizmy nią rządzące i jeszcze lepiej przewidywać pogodę na Ziemi.

Taki temat przewodni jest w kolejnym numerze Kosmosu nr 18. Dowiemy się tam jaka jest historia Wielkiej Czerwonej Plamy na Jowiszu i gdzie jeszcze tego typu zjawiska atmosferyczne są obserwowane. W badaniach plam a atmosferach planet duży wkład mają miłośnicy astronomii. Kosmiczna pogoda związana jest ściśle z naszą gwiazdą. Ale co od czego zależy poznamy w artykule Krzysztofa Czarta pod tym samym tytułem.

Ta sobota była niezwykle pracowita. Nasz teleskop doczekał się pierwszego w swoim życiu czyszczenia, a to za sprawą ostatnich pokazów nieba, w czasie których doszło do znacznego zapylenia jego powierzchni. Jest to bowiem czas kwitnienia sosny i pylenia traw, co daje efekt w postaci grubej warstwy pyłu na powierzchni odbijającej światło.

Dla wszystkich było to pierwsze w życiu takie doświadczenie, ale jako, że jeden z nas ma już za sobą kilka takich czyszczeń, to mogliśmy być spokojni. Zrodził się z tego pomysł poradnika, jak to dobrze zrobić. Każdego miłośnika czeka ten problem prędzej czy później. Gruba warstwa kurzu powoduje, że wilgoć skleja go jeszcze mocniej i dochodzi do uszkodzeń powierzchni lustrzanej.

Z niecierpliwością wszyscy czytelnicy czekali na kolejny numer naszego pisma, tym razem już trzeciego numeru Uranii Postępów Astronomii. Wydanie tego numeru dotarło do czytelników z niezwykłym skarbem w postaci diamentu – płyty multimedialnej z nagraniami dźwięków kosmosu.

Często zastanawialiśmy się jak brzmią odgłosy odległego Jowisza, Saturna, Słońca i jeszcze dalszych obiektów. Pierwszym słuchaczem muzyki planet były sondy Pionier i Voyager. Gdy w chodziły w obszary pól magnetycznych olbrzymów w instrumentach dało się słyszeć wręcz uderzenie pola.

W kosmosie znajdują się jeszcze silniejsze dźwięki. Ale jak je usłyszeć w tak pustej przestrzeni kosmosu? Z pomocą przyszli naukowcy i muzycy. Przesunięcie częstotliwości drgań dało możliwość usłyszenia tego co niesłyszalne. Teraz mamy możliwość odbierać muzykę w naszym radiu, ale nie jest to słynna Trójka, tylko kanał X.

Majowe Słońce zaprosiło nas tej soboty na spotkanie z naszymi mieszkańcami na terenie Muzeum Obozów Jenieckich, gdzie organizowana była noc w muzeum. Jako, że w skład Muzeum wchodzi znana już wszystkim Izba Keplera, naturalnym było, że nie mogło nas tam zabraknąć. Do tego, niebo na Stalagu jest wyjątkowe pod każdym względem i nie sposób było odpuścić sobie takiej okazji.

Dzień Keplera i nauki. Tak w skrócie można ująć to co działo się we wtorek 10 maja 211r. w Żaganiu. A wszystko z powodu Johannesa Keplera, który mieszkała w naszym mieście przez dwa ostatnie lata swojego życia. O dokonaniach Keplera, o jego odkryciach, wie każdy uczeń szkoły podstawowej. A ponieważ odkrycia tego astronoma i matematyka w jednym dokonały diametralnych zmian w postrzeganiu rzeczywistości, oraz fakt, że poświęcił temu całe swoje życie, nakłada na nas obowiązek kontynuowania jego idei.

Do rąk czytelników trafił kolejny, już 17 numer KOSMOSU Tajemnic Wszechświata. Tym razem tematem przewodnim jest nasza Galaktyka, czyli droga mleczna. Dowiemy się o tajemniczych strumieniach gwiazd odkrytych przez Benjamina Apthorp Gould. Największą zagadka tej struktury okazuje się jej powstanie. O wyjątkowości tej struktury pisze Krzysztof Czart.

Pod takim hasłem spędziliśmy sobotnie spotkanie Sekcji Astronomicznej, na które równie licznie przybyli nasi przyjaciele z Hufca w Żaganiu. Spotkanie przeznaczone było w części na ostatni instruktaż do wtorkowej Kepleriady. Dla nas to wielkie święto. Prawdziwy dzień nauki połączonej z zabawą i ciekawymi spotkaniami.

Głównym zamierzeniem Sekcji w czasie tego dnia będzie Rajd Szlakiem Keplera. Tym razem odbywający się pod hasłem Odyseja Między Planetarna. Szlak rajdu wiedzie przez osiem planet Układu Słonecznego na których przyjdzie uczestnikom wykonać przeróżne zadania. W sumie postaramy się uczyć przez zabawę. Trzeba się będzie wykazać kondycją, bo szlak ma kilka kilometrów długości, ale nie liczy się czas tylko jakość wykonanych zadań. I na tym warto się tu skupić. Zadania rajdu operują na wiedzy związanej z Keplerem. I nawet jeśli ktoś czegoś nie wie, to właśnie tu będzie miał okazje to poznać. W sumie wszystko jest bardzo proste i wystarczy tylko ruszyć głową, co w dobie XXI wieku bywa czasami dość trudne.

W maju wystąpią dobre warunki do obserwacji planetoidy Westy, którą będzie można dostrzec nawet 'gołym okiem'.

Westa była czwartą z kolei odkrytą planetoidą i po raz pierwszy dojrzał ją niemiecki astronom Heinrich Wilhelm Olbers w marcu 1807 roku. Obecnie wiemy, że jest to ciało o średnicy około 530 kilometrów, poruszające się po prawie kołowej orbicie o promieniu 2.4 jednostki astronomicznej, której pełen obieg zajmuje 1325 dni.

W astronomii barwa to nie tylko piękno, to przede wszystkim informacja. Wszyscy jednak przyznamy, że astrofotografowie to niezwykli artyści obiektywu. To dzięki fotografii niezwykłych obiektów kosmicznych wszyscy darzymy te obrazy tak wielkim podziwem.

Dzięki barwie astronomowie dowiadują się z czego zbudowane są gwiazdy, obłoki, galaktyki, oraz jak szybko się poruszają i w jakim stanie się znajdują. Barwa w tej gałęzi nauki nie się ogromna ilość informacji, trzeba ja tylko umieć odczytać. Dzisiaj jest to już ogromna dziedzina wiedzy.

Atlas nieba wydany pod patronatem portalu Astronomia.pl cieszy się na tyle dużą popularnością, że wydawca zdecydował się na ponowne wznowienie nakładu. Książka nosi tytuł 'Atlas nieba. Gwiazdy, planety, Wszechświat', a wydawcą jest Wydawnictwo Arkady. Dzięki portalowi i wydawnictwu do rąk miłośników trafi kolejna edycja przepięknego wydania poświęconego astronomii. Pozycja jest nie tylko piękna ale i bardzo dobrze opracowana.

W maju noce robią się coraz krótsze. Nadchodzi pora białych nocy w naszych szerokościach, co oznacza, że nie będzie zmierzchu astronomicznego. Nie znaczy to jednak, że atrakcyjność obserwacyjna nocy majowych znacząco spadnie. Przede wszystkim będzie cieplej, a to pozwoli nam obserwować całą noc bez przerw na rozgrzewanie się. A nad ranem czeka na nas sznur planet. Za to wieczorem króluje piękny Saturn i jego pierścienie. Dwa roje meteorów dadzą tez możliwości do pięknych obserwacji „spadających gwiazd”. W Żaganiu zapraszamy na Festyn Astronomiczny w dniu 10 maja 2011r. od godz. 10:00. Uświetni on coroczną Kepleriadę. Będzie wiele wspaniałej zabawy i obserwacji astronomicznych. W tym roku nowym elementem jest zjazd teleskopów. Każdy kto ma jakiś sprzęt obserwacyjny jest oczywiście zaproszony. Pozostali zaproszeni są do zwiedzenia tej ekspozycji i zarażenia się od miłośników astronomii ich pasją.

Majówkowe spotkania niosą zawsze wiele niespodzianek. Więcej wolnego czasu i dobra pogoda to podstawa świetnej zabawy i miłych nocy astronomicznych. Niestety dobra pogoda nie zawsze znaczy dobra pod względem astronomicznym.

W tym roku przygotowana majówka przez Centrum Kultury w swoim programie przewidziała prezentację Sekcji Szkoły Talentów, w której działamy. Jako, że nie występujemy na scenie jak śpiewacy czy tancerze, dlatego niedaleko sceny wystawiliśmy swój teleskop i prezentowaliśmy obraz Słońca. A było one wyjątkowo bogate w plamy i pochodnie. W miarę dobry seeing pozwalał na dostrzeżenie wielu szczegółów plam w tym umbre i preumbre. Dla wielu był to bardzo wyjątkowy widok. Dodatkowa informacja skąd one się biorą, że nie są to zanieczyszczenia na optyce i kto je pierwszy dostrzegł przez teleskop, były wspaniałym uzupełnieniem tych obserwacji. Przybywali licznie na nasze stoisko goście w tym tez i zagraniczni.

Numer 16 encyklopedii poświęcony jest najbardziej tajemniczym obiektom kosmicznym. Tak tajemniczym, że do dzisiaj nie udało nam się wyrwać im żadnej tajemnicy.

Mowa oczywiście o czarnych dziurach i wszelkich zjawiskach z nimi związanych z którymi mamy do czynienia w znanym nam kosmosie.

Czyli coś na wakacje.

Na dworze pogoda nastraja nieco wakacyjnymi nutami. Do tego zbliża się jeden z dłuższych weekendów w tym roku. Może warto wybrać się w Beskidy? Jest tu gratka dla astro amatorów, którzy lubią powędrować nieco po górach i nie boją się trudów 12km marszu w przepięknych okolicach na łonie natury.

Czyli jak wywrócono do góry nogami Model Standardowy.

To nad tym zastanawialiśmy się na ostatnim spotkaniu Sekcji Astronomicznej. Niepogoda astronomiczna pozwala nam zając się nieco bardziej rozbudowanymi problemami astrofizycznymi, a że naszą domeną ostatnimi czasy jest grawitacja i jej skutki w naszym świecie, to na nowy typ gwiazd przyszło.

Dlaczego grawitacja, ktoś może się zapytać? Bo to przez nią wszystkie te problemy. Od niej poszukiwania zaczął Kopernik i Kepler. A potem to już poszło samo. Lawina ruszyła. Okazało się, że dzięki zrozumieniu grawitacji, jesteśmy w stanie wyliczyć wiele rzeczy, a przez to zrozumieć, nie tylko jak to działa, ale przede wszystkim dlaczego tak to działa.

Dla wszystkich zainteresowanych przebiegiem Seminarium mamy miłą niespodziankę, w zasadzie to mają ją organizatorzy, którzy przygotowali komplet materiałów z przebiegu imprezy i udostępnili je w sieci w postaci video stream’ów. Seminarium odbyło się w styczniu tego roku. Ale materiały są nadal jak najbardziej warte prześledzenia. Jest to bowiem dowód na to jak mądrzy otaczają nas młodzi ludzie.

Często stajemy przed problemem poruszonym przez Beatę Dyduch, Halinę Klisiewicz, Waldemara Ogłozę – studentka fizyki, nauczyciel języka polskiego i astronom. Mieszanka wybuchowa? Nie koniecznie. Twórcze myślenie pozwoliło tym ludziom stworzyć niepowtarzalne i warte wszelkiego naśladowania warsztaty dla młodzieży szkolnej. Według mnie nie tylko, bo to co znajdziemy w tych materiałach może wykorzystać każdy nawet dla własnej pasji, zabawy i edukacji w jednym.

Dzisiaj (15.04.2011r.) w Żagańskim Pałacu Książęcym odbyła się prezentacja książki pana Wiesława Urbana pt. „Obraz Jana Keplera w literaturze niemieckojęzycznej”. Na spotkanie przybyło wielu gości z Niemiec oraz z Polski. Zaproszone zostały także delegacje ze wszystkich żagańskich szkół. Prezentacji książki towarzyszyły wykłady o tematyce historyczno – astronomicznej oraz poczęstunek.

Wielka gradka dla fanów obserwacji Księżyca miała miejsce 11 lutego. Ci którzy mu poświęcają więcej uwagi mieli okazję obserwować uderzenie w jego powierzchnię. W wyniku czego można było na ciemnej stronie zobaczyć rozbłysk. Wynik najprawdopodobniej kolizji z meteorytem. Ze względu na skalę zjawiska obiekt musiał być sporych rozmiarów.

Nadchodzi czas dobrych obserwacji przelotów ISS. Dobrych bo mających miejsce wieczorem a nie o świcie, a to dla przygodnych obserwatorów jest istotne - i nie tylko dla nich. Wieczorne przeloty stacji nierzadko będą na tyle atrakcyjne, że będą miały przebieg od jednej strony horyzontu do drugiej poprzez Zenit - najwyższy punkt na sferze niebieskiej obserwatora. Zjawisko jest bardzo widowiskowe. Co prawda od czasu do czasu daje się zaobserwować przeloty satelitów w tym widowiskowe rozbłyski Iridium, ale ISS to zupełnie nowa jakość w tym zagadnieniu. Przypominamy, że można się pokusić o fotografię przelotu nawet najprostszymi aparatami fotograficznymi.

Na dachu kompleksu gmachów Centrum, 26 marca, stanęła kopuła Obserwatorium Astronomicznego. Nie jest to zwykłe rozwiązanie, z którymi mamy okazję spotkać się, już w ponad pięćdziesięciu miejscach polski, za sprawą firmy Uniwersał. Pan Jacek ze swoimi nieustraszonymi inżynierami nieba, podjął się już kolejnego tak wyjątkowego zadania – pierwsze z nich mamy okazję podziwiać w Opolu w Centrum Solaris. Obecne swoją skalą i rozmachem przyćmiewa wszystkie inne.

Czasami marzenia się spełniają. Tak było tej soboty – 9 marca 2011r. Na taki dzień czekaliśmy długo, bardzo długo. Dlatego już na samym początku zajęć do pracy ruszył teleskop. Słońce chyliło się już ku zachodowi, choć nadal było bardzo widno. Wysoko nad Pałacem wznosił się Księżyc. Obserwacje w takich warunkach przynoszą zawsze niezwykłe wrażenia. Przez całe zajęcia można było porównać warunki widoczności satelity w miarę zmiany warunków oświetlenia.

Prawdopodobna historia pochodzenia Trytona, księżyca Neptuna, otwiera piętnasty numer wydania Kosmosu. Autorka, Milena Ratajczak, przytacza właściwości tego niezwykłego księżyca, świadczące o jego pochodzeniu z Pasa Kuipera. Na dowód dostajemy porównanie z zdetronizowanym Plutonem. Tym bardziej wiele się wyjaśnia po przeczytaniu artykułu Pan Krzysztofa „Pas Kuipera”. Jak pokazują wyniki badań, takie obiekty znajdują się również wokół innych gwiazd. Podobnie zaskoczony był Galileusz po odkryciu Nowego Nieba – o czym piszę Paweł Maksym. Jak się okazało wstrząsnęło to nie tylko jego światem. Ten mini układ zadziwia nas do dzisiaj.

Coroczne święto lotnictwa i kosmonautyki będzie tym razem niezwykle obchodzone. Dokładnie 50 lat temu Jurij Gagarin odbył pierwszy lot człowieka w przestrzeni kosmicznej. Po okresie pól wieku grupa państw, która sięgnęła przestrzeni kosmicznej jest coraz liczniejsza. Jednak każda okupuje to osiągnięcie ogromnym wysiłkiem i licznymi katastrofami a nawet życiem człowieka.