Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

astroturystyka

100 lat IAU

IAU

Comet

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka





Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 31-1-2026 10:52:54

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

Stellarium Web

TheSkyLive

cobs,comets

Skytinel - sieć stacji bolidowych - SN15

Położenie JWST
Where is WEBB


ARTEMIS
ARTEMIS-1


Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
7582 planet

Astropogoda

Pogoda



sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne


III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Wewnątrz kosmicznego pieca

slowaKluczowe Finding Chart for the Fornax Galaxy Cluster
The Fornax Galaxy Cluster is one of the closest of such groupings beyond our Local Group of galaxies. This new VLT Survey Telescope image shows the central part of the cluster in great detail. The brightest galaxies are labelled.
Źródło:ESO. Acknowledgement: Aniello Grado and Luca Limatola
Teleskop VST sfotografował Gromadę w Piecu

Nowe zdjęcie z teleskopu VLT Survey Telescope (VST) w należącym do ESO Obserwatorium Paranal w Chile pokazuje widowiskowe nagromadzenie galaktyk znane jako Gromada w Piecu, widoczna w gwiazdozbiorze Pieca na niebie półkuli południowej. Gromada obejmuje całą menażerię galaktyk we wszystkich kształtach i rozmiarach, z których niektóre skrywają sekrety.

IASC kampania PanStarrs

IASC Przykładowe zdjęcia z obecnego projektu IASC PanStarrsOd 31 marca rozpoczęła się nowa kampania poszukiwania planetoid. Projekt IASC (The International Astronomical Search Collaboration) jest projektem w dużej części edukacyjnym i skierowanym do młodzieży w różnym wieku i początkujących miłośników astronomii. Polega on na analizie przekazywanych pakietów zdjęć wykonanych w pewnych odstępach czasu z wykorzystaniem dedykowanego programu Astrometrica. To znacząco ułatwia realizacje działań przez młodych naukowców-odkrywców. Dzięki projektowi można zasmakować w byciu naukowcem, a przy okazji odkryć rzeczywiste nowe obiekty układu słonecznego.

Świat zdrowo zafalował

Fot. LIGO Laboratory,fale grawitacyjne Fot. LIGO LaboratoryZ prof. Tomaszem Bulikiem z Obserwatorium Astronomicznego Wydziału Fizyki UW, członkiem zespołu LIGO/VIRGO, o odkryciu fal grawitacyjnych rozmawia Przemek Berg

Czy istnieje jakieś prawdopodobieństwo, że to, co odkryto w interferometrach LIGO w USA i co zelektryzowało nie tylko środowiska naukowe, ale też światową opinię publiczną, to nie są fale grawitacyjne?

Prawdopodobieństwo to jest niezwykle małe. Obliczono, że przypadkowe zaobserwowanie silnego sygnału w dwóch interferometrach LIGO jednocześnie i pomyłkowe uznanie go za falę grawitacyjną może się wydarzyć raz na 200 tys. lat. Czyli raczej należy sądzić, że po raz pierwszy zidentyfikowano falę grawitacyjną, zwłaszcza że kształt zarejestrowanego sygnału jest zaskakująco zbieżny z oczekiwaniami naukowców.

Najbardziej szczegółowy obraz dysku protoplanetarnego od ALMA

slowaKluczowe ALMA image of the planet-forming disc around the young, Sun-like star TW Hydrae
ALMA image of the planet-forming disc around the young, Sun-like star TW Hydrae. The inset image (upper right) zooms in on the gap nearest to the star, which is at the same distance as the Earth is from the Sun, suggesting an infant version of our home planet could be emerging from the dust and gas. The additional concentric light and dark features represent other planet-forming regions farther out in the disc.
Źródło:S. Andrews (Harvard-Smithsonian CfA), ALMA (ESO/NAOJ/NRAO)
Dowód na powstawanie planet wokół młodej gwiazdy, na orbicie podobnej do ziemskiej

Nowe zdjęcie z Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) pokazuje najdokładniejszy jak dotąd obraz dysku, w którym powstają planety, otaczającego pobliską, podobną do Słońca gwiazdę TW Hydrae. Ukazuje interesującą przerwę w odległości od gwiazdy takiej samej, jak dystans Ziemi od Słońca, co może oznaczać, że powstaje tam niemowlęca wersja naszej rodzimej planety, albo nieco masywniejszej superziemi.

Uderzenie małego obiektu w Jowisza? (17.03.2016)

slowaKluczowe Uderzenie małego obiektu w Jowisza – 10 września 2012 / Credits – Andrew EwingSiedemnastego marca w Jowisza mógł uderzyć mały obiekt. Zjawisko zostało uchwycone przez astronoma-amatora.

Do zjawiska doszło 17 marca 2016 roku o 01:16 CET. Uchwycił je astronom amator obserwujący Jowisza z Austrii. Do obserwacji został wykorzystany teleskop typu Newton o aperturze 20 cm, wyposażony w detektor CCD do obserwacji planetarnych. Szczegóły można zobaczyć na poniższym nagraniu.

Ślad dawnego jeziora na Plutonie?

Pluton,jezioro Ślad dawnego plutońskiego jeziora ciekłego azotu? / Credits - NASA/JHUAPL/SwRICzy w dawnej przeszłości na powierzchni Plutona znajdowało się jezioro cieczy? Jedno z najnowszych zdjęć z New Horizons właśnie to sugeruje.

Czternastego lipca 2015 roku sonda New Horizons (NH) przeleciała obok Plutona. Oczom naukowców ukazała się niesamowita planeta karłowata, o bardzo niejednorodnej powierzchni, świadcząca o różnych okresach aktywności geologicznej.

Dziki rejon Grupy Lokalnej

Wolf-Lundmark-Melotte The WLM galaxy on the edge of the Local Group
This image, captured by ESO’s OmegaCAM on the VLT Survey Telescope, shows a lonely galaxy known as Wolf-Lundmark-Melotte, or WLM for short. Although considered part of our Local Group of dozens of galaxies, WLM stands alone at the group’s outer edges as one of its most remote members. In fact, the galaxy is so small and secluded that it may never have interacted with any other Local Group galaxy — or perhaps even any other galaxy in the history of the Universe.
Źródło:ESO Acknowledgement: VST/Omegacam Local Group Survey
Scena zarejestrowana kamerą OmegaCAM na teleskopie VST pokazuje samotną galaktykę o nazwie Wolf-Lundmark-Melotte, albo w skrócie WLM. Chociaż jest uważana za część naszej Grupy Lokalnej, składającej się z dziesiątek galaktyk, to WLM położona jest samotnie na zewnętrznych obrzeżach grupy jako jedna z najodleglejszych członkiń. Galaktyka ta jest tak mała i odosobniona, że być może nigdy nie oddziaływała z innymi galaktykami Grupy Lokalnej, a może nawet z jakąkolwiek inną galaktyką w trakcie całej historii Wszechświata.

Osiem nowych egzoplanet (marzec 2016)

slowaKluczowe Gazowy gigant / Credits - K. Kanawka, kosmonauta.netW marcu poinformowano o istnieniu ośmiu, wcześniej nieznanych, planet pozasłonecznych. Są to gazowe giganty.

Nowo odkryte obiekty otrzymały oznaczenia WASP-157 b, HATS-17 b, HATS-11 b, HATS-12 b, OGLE-2014-BLG-0257L b, HIP 74890 b, HIP 8541 b i EPIC 318 b. Wszystkie te planety pozasłoneczne są gazowymi gigantami. Masy tych egzoplanet zawierają się w zakresie od 0,57 (WASP-157 b) aż do 36 mas Jowisza (OGLE-2014-BLG-0257L b). W przypadku OGLE-2014-BLG-0257L b jest możliwe, że obiekt jest raczej brązowym karłem niż obiektem planetarnym.

7 polskich zespołów w finale University Rover Challenge

URC Stowarzyszenie The Mars SocietyStowarzyszenie The Mars Society ogłosiło wyniki kolejnego etapu konkursu URC. Do finału zakwalifikowało się 30 najlepszych zespołów. Wśród nich znalazło się aż 7 ekip z Polski, które w dniach 2-4 czerwca będą rywalizować na pustyni Utah w Stanach Zjednoczonych. Jednocześnie trwa wciąż rekrutacja do europejskiej edycji zawodów – European Rover Challenge, które we wrześniu odbędą się w Polsce, w woj. podkarpackim.

Odkryto nieoczekiwane zmiany w jasnych plamach na Ceres

slowaKluczowe The bright spots on Ceres imaged by the Dawn spacecraft.
This image taken from NASA’s Dawn spacecraft in orbit around the dwarf planet Ceres shows the very bright patches of material in the crater Occator and elsewhere. New observations using the HARPS spectrograph on the ESO 3.6-metre telescope at La Silla in Chile have revealed unexpected daily changes on these spots, suggesting that they change under the influence of sunlight.
Źródło:NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA
Obserwacje wykonane za pomocą spektrografu HARPS w Obserwatorium La Silla w Chile ujawniły nieoczekiwane zmiany w jasnych plamach na planecie karłowatej Ceres. Mimo, iż Ceres obserwowana z Ziemi wydaje się niewiele więcej niż punktem światła, bardzo staranne badania pokazały nie tylko zmiany spodziewane ze względu na rotację Ceres, ale okazało się także, że plamy jaśnieją podczas dnia i wykazują inne zmienności. Obserwacje sugerują, że materia w plamach jest lotna i paruje gdy uzyska ciepło od światła słonecznego.

Sondy ExoMars 2016 wyruszyły w kierunku Czerwonej Planety

EDM,ExoMars Odłączenie EDM od sondy ExoMars 2016 - wizualizacja / Credit: ESAO 10:32 czasu polskiego z kosmodromu Bajkonur wystartowała rakieta nośna Proton-M. Rakieta wyniosła dwie sondy programu ExoMars 2016: Trace Gas Orbiter oraz lądownik Schiaparelli.

Misja ExoMars2016 to jeden z najbardziej ambitnych projektów kosmicznych Europejskiej Agencji Kosmicznej w jakich kiedykolwiek uczestniczyły polskie podmioty: Creotech Instruments S.A. oraz VIGO System S.A.

Nauka, czyli po co to komu

MindCuber for LEGO MINDSTORMS NXT KOnstrukcja naszego Lego układacza kostki RubicaNaukowcem nie można zostać. Ani po studiach, ani po szkole średniej czy gimnazjum. Naukowcem po prostu się rodzimy. I od urodzenia cały czas poznajemy otaczający nas świat przez jego odkrywanie aż do momentu gdy dorośniemy. I choć wśród całego społeczeństwa jest stosunkowo niewielu dorosłych naukowców, co znaczy, że część z nas nie dorasta, to jednak w każdym z nas pozostaje coś z naszego naukowego dzieciństwa. Wystarczy wtedy, że popatrzymy przez teleskop a iskra odkrywcy budzi się w nas ponownie. Warto jej nie zgasić. Życie nabiera wtedy intensywnych barw.

Najostrzejszy obraz dysku pyłowego wokół starzejącej się gwiazdy

VLTI znalazł dyski wokół starzejących się gwiazd, podobne do istniejących wokół młodych obiektów

IRAS 08544-4431 The dusty ring around the aging double star IRAS 08544-4431.
The Very Large Telescope Interferometer at ESO’s Paranal Observatory in Chile has obtained the sharpest view ever of the dusty disc around the close pair of aging stars IRAS 08544-4431. For the first time such discs can be compared to the discs around young stars — and they look surprisingly similar. It is even possible that a disc appearing at the end of a star’s life might also create a second generation of planets.The inset shows the VLTI reconstructed image, with the brighter central star removed. The background view shows the surroundings of this star in the constellation of Vela (The Sails).
Źródło:ESO/Digitized Sky Survey 2
Acknowledgement: Davide De Martin
Very Large Telescope Interferometer w Obserwatorium Paranal w Chile uzyskał najostrzejszy jak dotąd obraz dysku pyłowego wokół starzejącej się gwiazdy. Po raz pierwszy można było porównać tego typu struktury do dysków istniejących wokół młodych gwiazd i okazało się, ze wyglądają zaskakująco podobnie. Być może nawet dysk pojawiający się pod koniec życia gwiazdy jest w stanie wytworzyć drugą generację planet.

Inwestycja w sektor kosmiczny gwarancją rozwoju gospodarki krajowej

Związek Pracodawców Sektora Kosmicznego Związek Pracodawców Sektora KosmicznegoRynek technologii satelitarnych i kosmicznych w Polsce rozwija się bardzo dynamicznie i warto w niego inwestować. To główna teza międzynarodowego Forum Sektora Kosmicznego, w którym uczestniczyli przedstawiciele przemysłu, nauki i administracji rządowej.

Europejskie Zawody Łazików Marsjańskich

Europejskie Zawody Łazików Marsjańskich częścią światowej ligi robotycznej

Europejskie Zawody Łazików Marsjańskich Drużyna Cud Team z Poznania podczas jednego z zadań, ocenianego przez jurorów.Rozszerzona formuła, warsztaty mentoringowe oraz powołanie światowej ligi robotycznej to wyróżniki trzeciej edycji European Rover Challenge. Wydarzenie, będące największą imprezą robotyczno-kosmiczną w Europie, odbędzie się w dniach 10-13 września 2016 r. w Centrum Wystawienniczo-Kongresowym w Jasionce (województwo podkarpackie).

Trzeci mały obiekt w układzie Kepler-167

Kepler-167 Możliwy wygląd Kepler-167d - jałowy skalisty glob, z rozgrzaną powierzchnią / Credits - K. Kanawka, kosmonauta.netAnaliza danych z kosmicznego teleskopu Kepler pozwoliła na wykrycie dwóch egzoplanet w układzie Kepler-167. Jedno z odkryć to mała skalista planeta.

W 2014 roku doniesiono o odkryciu dwóch planetarnych obiektów krążących w układzie Kepler-167. Te egzoplanety otrzymały oznaczenia Kepler-167b i Kepler-167c. Te obiekty są małe, o masach zaledwie 3,3 i 2,8 raza masa Ziemi. Są to z pewnością skaliste egzoplanety.

Dwa lata później astronomowie donieśli o odkryciu dwóch nieznanych wcześniej egzoplanet w tym układzie. Nowe obiekty otrzymały oznaczenia Kepler-167d i Kepler-167e. Są to bardzo ciekawe odkrycia z uwagi na parametry takie jak promień i masa.

Bliski przelot 2016 DK2 (26.02.2016)

2016 DK2 Każdego roku notujemy kilkadziesiąt obiektów przelatujących w pobliżu naszej planety. Cześć z nich zapewne umyka naszym obserwacjom.Dwudziestego szóstego lutego nastąpił bliski przelot meteoroidu 2016 DK2. Minimalny dystans wyniósł ok. 319 tysięcy kilometrów.

Kraina zakopanych olbrzymów

ESO The sky around the star formation region RCW 106
In this huge image of part of the southern constellation of Norma (The Carpenter’s Square) wisps of crimson gas are illuminated by rare, massive stars that have only recently ignited and are still buried deep in thick dust clouds. These scorching-hot, very young stars are only fleeting characters on the cosmic stage and their origins remain mysterious. The vast nebula where these giants were born, known as RCW 106, is captured here in fine detail by ESO’s VLT Survey Telescope (VST), at the Paranal Observatory in Chile. The brightest part appears just above the centre of the image.
Many other interesting objects are also captured in this wide-field image. For example the filaments to the right of the image are the remnants of an ancient supernova (SNR G332.4-00.4, also known as RCW 103), and the glowing red filaments at the lower left surround an unusual and very hot star (RCW 104, surrounding the Wolf–Rayet star WR 75). Patches of dark obscuring dust are also visible across the entire cosmic landscape.
Źródło:ESO
Na tym nowym, olbrzymim zdjęciu, obłoki czerwonego gazu są rozświetlane przez rzadkie, masywne gwiazdy, które dopiero niedawno zapłonęły i ciągle są zakopane głęboko w grubych obłokach pyłu. Te gorące niczym skwar i bardzo młode gwiazdy są jedynie ulotnymi postaciami na kosmicznej scenie, a ich pochodzenie pozostaje tajemnicą. Rozległa mgławica, której narodziły się te olbrzymy, a także jej bogate i fascynujące otoczenie, zostały uchwycone w szczegółach przez należący do ESO teleskop VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium Paranal w Chile.

Biały karzeł rozrywający planetoidę

WD 1145+017 Rozrywanie WD 1145+017 b / Credits - Mark A. Garlick / Harvard-Smithsonian Center for AstrophysicsAstronomowie odkryli mały skalisty obiekt rozrywany przez białego karła WD 1145+017

Białe karły to etap pozostałości po gwiazdach – po ustaniu reakcji termojądrowych. Takie obiekty, posiadające zwykle średnicę rzędu planety skalistej, mają masę do około 1,4 masy Słońca.

Kosmiczne meduzy

slowaKluczowe OpisZdjeciaOkazuje się, że meduzy można znaleźć nie tylko w morzu, ale i na sferze niebieskiej. Przed paru laty astronomowie zaobserwowali galaktyki spiralne, które ciągnąc za sobą błękitne wici gazu i młodych gwiazd, przypominają właśnie te egzotyczne parzydełkowce. Dalsze obserwacje tych intrygujących galaktyk dostarczyły obecnie informacji o tym, skąd się one biorą.

Zbliżenie dwóch komet do Ziemi (21-22.03.2016)

slowaKluczowe OpisZdjeciaDwudziestego pierwszego i dwudziestego drugiego marca dojdzie do dość bliskiego przelotu dwóch komet obok Ziemi. Takie zbliżenia są dość rzadkie.

Pierwsza z tych dwóch komet to 252P/LINEAR, odkryta w kwietniu 2000 roku. O jej zbliżeniu do Ziemi wiadomo było od dawna. Przelot obok naszej planety nastąpi 21 marca z minimalnym dystansem około 5,3 mln kilometrów. Jest to około 13,8 razy większa odległość niż średni dystans pomiędzy Ziemią a Księżycem.

Ukończono ATLASGAL - przegląd Drogi Mlecznej

slowaKluczowe The southern plane of the Milky Way from the ATLASGAL survey
This image of the Milky Way has been released to mark the completion of the APEX Telescope Large Area Survey of the Galaxy (ATLASGAL). The APEX telescope in Chile has mapped the full area of the Galactic Plane visible from the southern hemisphere for the first time at submillimetre wavelengths — between infrared light and radio waves — and in finer detail than recent space-based surveys.
The APEX data, at a wavelength of 0.87 millimetres, shows up in red and the background blue image was imaged at shorter infrared wavelengths by the NASA Spitzer Space Telescope as part of the GLIMPSE survey. The fainter extended red structures come from complementary observations made by ESA's Planck satellite.
In this case the image has been cut into three pieces for convenience.
Źródło:ESO/APEX/ATLASGAL consortium/NASA/GLIMPSE consortium/ESA/Planck
Aby uczcić ukończenie przeglądu nieba APEX Telescope Large Area Survey of the Galaxy (ATLASGAL), opublikowano nowy, spektakularny obraz Drogi Mlecznej. Teleskop APEX w Chile wykonał mapę całego obszary płaszczyzny Galaktyki widocznego z południowej półkuli. Dokonał tego po raz pierwszy na falach submilimetrowych – pomiędzy zakresem podczerwonym, a falami radiowymi – i dokładniej niż najnowsze przeglądy za pomocą instrumentów pracujących w przestrzeni kosmicznej. Pionierski 12-metrowy teleskop APEX pozwala astronomom na badania zimnego Wszechświata: gazu i pyłu o temperaturze zaledwie kilkudziesięciu stopni powyżej zera absolutnego.

Osiemnaście nowych egzoplanet (luty 2016)

egzoplanety Osiemnaście nowych egzoplanet (luty 2016)W pierwszej połowie lutego poinformowano o istnieniu 18 nowych planet pozasłonecznych oraz 7 brązowych karłów. Wśród egzoplanet są trzy małe obiekty.

Do początku lutego tego roku poinformowano o istnieniu siedmiu nieznanych wcześniej planet pozasłonecznych. Te wszystkie obiekty to gazowe giganty.

W pierwszej połowie lutego pojawiły się informacje o odkryciach kolejnych osiemnastu egzoplanet. W większości są to gazowe giganty, ale trzy z nich to małe obiekty.

Spotkanie Pythona i Kostki Rubika

kostka rubika Choć słynna kostka nie jest dzisiaj tak popularna, to ma nadal swoich zagorzałych fanów. Za to furorę robią obrazy układane za jej pomocą.Raz w tygodniu w Żagańskim Pałacu Książęcym spotykają się miłośnicy astronomii by rozwijać swoje zainteresowania i pasje. A jako, że astronomia i nauki z nią związane tworzą bardzo szerokie perspektywy rozwoju zainteresowania rozwijane na spotkaniach są bardzo rozległe. Już od kilku zajęć trwa realizacja indywidualnych projektów zainicjowanych przez słuchaczy. Wśród nich są takie działania jak budowa planetarium czy konstruowanie robotów a wszystko okraszone dodatkowymi zagadnieniami z astronomii stanowiącymi kompendium wiedzy współczesnej nauki.

Cztery rozbłyski klasy M w cztery dni

SDO Trzy minuty po fazie maksymalnej rozbłysku klasy M1.8 z 13 lutego / Credits - NASA, SDOPomiędzy 12 a 15 lutego grupa plam o numerze 2497 wyemitowała łącznie cztery rozbłyski dolnych stanów klasy M.

Początek 2016 roku to okres niskiej aktywności słonecznej. Do 12 lutego nasza Dzienna Gwiazda wyemitowała zaledwie jeden rozbłysk klasy M (drugi stycznia, rozbłysk klasy M2.3). W międzyczasie obserwowano zazwyczaj słabo rozbudowane obszary aktywne, które rzadko emitowały rozbłyski klasy C.

Bliski przelot 2016 CM194

Bliski przelot 2016 CM194 (13.02.2016)

2016 CM194 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyTrzynastego lutego nastąpił bliski przelot planetoidy 2016 CM194. Minimalny dystans wyniósł około 77 tysięcy kilometrów.

Moment przelotu 2016 CM194 nastąpił 13 lutego z maksymalnym zbliżeniem około godziny 08:47 CET. Minimalny dystans pomiędzy tą planetoidą a Ziemią wyniósł około 77 tysięcy kilometrów, czyli 0,2 średniej odległości do Księżyca.

Śmierć od uderzenia meteorytu (?)

Natrampalli,Kamaraj Miejsce upadku meteorytu 6 lutego 2015 roku w mieście Vellore w Indiach.. Źródło: TVN-MeteoSzóstego lutego doszło do niecodziennego, tragicznego wydarzenia – wskutek domniemanego uderzenia meteorytu zginął człowiek. Jeżeli przypuszczenia te się potwierdzą, będzie to pierwszy taki przypadek w historii.

Do wypadku doszło w pobliżu miasta Natrampalli w południowych Indiach. Z relacji świadków wynika, że doszło do nagłej eksplozji, w wyniku której śmierć odniósł kierowca autobusu, znany jako Kamaraj, a trzy inne osoby zostały ranne. Początkowo podejrzewano podłożenie bomby, jednakże nie znaleziono nigdzie śladów substancji wybuchowych. Winowajcą okazał się mały kamień

Chwila gwiazdy w świetle reflektorów

eflection nebula IC 2631 Young star lights up reflection nebula IC 2631
A newly formed star lights up the surrounding cosmic clouds in this image from ESO’s La Silla Observatory in Chile. Dust particles in the vast clouds that surround the star HD 97300 diffuse its light, like a car headlight in enveloping fog, and create the reflection nebula IC 2631. Although HD 97300 is in the spotlight for now, the very dust that makes it so hard to miss heralds the birth of additional, potentially scene-stealing, future stars.
Źródło:ESO
Na zdjęciu z Obserwatorium La Silla w Chile, nowo utworzona gwiazda rozświetla otaczające ją kosmiczne obłoki. Cząstki pyłu w olbrzymim obłoku wokół gwiazdy HD 97300 rozmywają jej światło, niczym wiązki światła samochodowych reflektorów we mgle, tworząc mgławicę refleksyjną IC 2361. Chociaż HD 97300 znajduje się aktualnie w świetle reflektorów, mnóstwo pyłu powoduje, że ciężko przeoczyć oznaki narodzin kolejnych wchodzących na scenę przyszłych gwiazd.

Dalsze badania KIC 8462852

KIC 8462852 Możliwe wyjaśnienie tranzytów KIC 8462852 - komety krążące wokół gwiazdy / Credits - NASA/JPL-CaltechOd kilku miesięcy gwiazda KIC 8462852 pobudza wyobraźnię nie tylko naukowców. Jakie są najnowsze wyniki badań tej zaskakującej gwiazdy i jej otoczenia?

W połowie października 2015 roku świat obiegła informacja o "dziwnej" charakterystyce zmian jasności u gwiazdy KIC 8462852. Ich niezwykłość polega na nieregularności. Typowy tranzyt egzoplanety lub kilku egzoplanet wprowadza dość łatwo zauważalną regularność spadków jasności gwiazdy.

Wewnątrz 67P brak dużych jaskiń

67P/Czuriumow-Gierasimienko (67P) Róźne ujęcia komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko (67P) wykonane przez sondę Rosetta / Credits - ESA/Rosetta/NavCamKometa 67P, pomimo małej gęstości, nie ma wewnątrz rozległych otwartych przestrzeni. Jaka jest zatem struktura wewnętrzna tego obiektu?

Od sierpnia 2014 roku sonda Rosetta przebywa w pobliżu komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko (67P). Momentami Rosetta przebywała w odległości zaledwie ok 10 km od komety. Ponadto, w listopadzie 2014 roku doszło do lądowania próbnika Philae na powierzchni 67P. Te wszystkie operacje i pomiary mają także na celu wyjaśnienie natury powierzchni i wnętrza tej komety.

Pięć nowych gazowych gigantów (styczeń 2016)

slowaKluczowe Gazowy gigant dużym księżycem / Credits - kosmonauta.net, K. KanawkaPod koniec stycznia doniesiono o istnieniu pięciu nieznanych wcześniej gazowych gigantów. Najmniejszy z nich jest porównywalny z Neptunem.

Lodowaty latający spodek

ALMA odnalazła nieoczekiwanie zimne ziarna w dysku formującym planety

ESO The Flying Saucer protoplanetary disc around 2MASS J16281370-2431391
The young star 2MASS J16281370-2431391 lies in the spectacular Rho Ophiuchi star formation region, about 400 light-years from Earth. It is surrounded by a disc of gas and dust — such discs are called protoplanetary discs as they are the early stages in the creation of planetary systems. This particular disc is seen nearly edge-on, and its appearance in visible light pictures has led to its being nicknamed the Flying Saucer.
The main image shows part of the Rho Ophiuchi region and a much enlarged close-up infrared view of the Flying Saucer from the NASA/ESA Hubble Space Telescope is shown as an insert.
Źródło: Digitized Sky Survey 2/NASA/ESA
Astronomowie wykorzystali teleskopy ALMA i IRAM do wykonania po raz pierwszy bezpośredniego pomiaru temperatury dużych ziaren pyłu w zewnętrznych częściach dysku wokół młodej gwiazdy, w którym powstają planety. Dzięki zastosowaniu nowatorskiej techniki do obserwacji obiektu nazwanego nieoficjalnie Latającym Spodkiem, odkryli, że ziarna są znacznie chłodniejsze niż oczekiwano: -266 stopni Celsjusza. Ten zaskakujący reultat sugeruje, że modele tego typu dysków powinny zostać zrewidowane.
34,581,742 unikalne wizyty