Koniec instalacji luster JWST / Credits - NASADwudziestego dziewiątego stycznia zakończył się montaż luster kosmicznego teleskopu JWST.

Start James Webb Space Telescope (JWST), swoistego następcy teleskopu Hubble, planowany jest na październik 2018 roku. Ten teleskop ma operować z otoczenia punktu L2 układu Ziemia-Słońce w odległości około 1,5 miliona kilometrów od naszej planety. Minimalny czas trwania misji JWST to pięć lat.

30 lat od katastrofy promu Challenger. 73 sekundy lotuMija właśnie 30 lat od katastrofy promu Challenger. Był to pierwszy z dwóch tragicznych wypadków ery wahadłowców.

Rok 1986 zapowiadał się dla NASA nieprzeciętnie. Już 12 stycznia wystartował prom Columbia do misji STS-61-C. Lot zakończył się lądowaniem w bazie Edwards 18 stycznia. Była to pierwsza z planowanych aż 15 misji promów kosmicznych na 1986 rok. Miał to być zwiastun nowych czasów dla załogowych misji kosmicznych – dostęp na orbitę miał być coraz tańszy i powszechniejszy.

Galaktyka karłowata IC 1613
This image, captured with the OmegaCAM camera on ESO’s VLT Survey Telescope in Chile, shows an unusually clean small galaxy. IC 1613 contains very little cosmic dust, allowing astronomers to explore its contents with great clarity.
Źródło: ESOWiele galaktyk jest przepełnionych pyłem, a inne posiadają tylko sporadyczne ciemne pasma nieprzezroczystej kosmicznej sadzy kłębiące się wśród gazu i gwiazd. Jednak obiekt na niniejszym zdjęciu, wykonanym za pomocą kamery OmegaCAM na teleskopie VLT Survey Telescope (VST) w Chile, jest nietypowy – to małą galaktyka o nazwie IC 1613, istna czyścioszka! IC 1613 zawiera bardzo mało kosmicznego pyłu, co pozwala astronomom na dokładne badanie jej zawartości. To nie tylko kwestia wyglądu: czystość galaktyki jest kluczowa dla zrozumienia Wszechświata wokół nas.

Sonda Cassini nad pierścieniami Saturna
Źródło: NASAJeszcze do 26 lutego 2016 roku można przesłać prace do konkursu "Cassini Scientist for a Day" 2015. Konkurs przeznaczony jest dla uczniów w wieku od 10 do 18 lat włącznie. Jego celem jest napisanie krótkiego eseju zawierającego nie więcej niż 500 słów na temat jednego z trzech głównych obiektów, które sfotografowała sonda Cassini.

EgzoplanetaW trzecim tygodniu stycznia poinformowano o istnieniu dwóch gazowych gigantów krążących wokół gwiazdy HD 47366. To pierwsze planety pozasłoneczne odkryte w 2016 roku.

Nowe egzoplanety otrzymały oznaczenia HD 47366 b i HD 47366 c. Oba gazowe giganty krążą wokół tej samej gwiazdy – HD 47366. Jest to gwiazda typu widmowego K o masie około 80% wyższej od masy naszego Słońca.

Uran z sondy Voyager 2 / Credits - NASA/JPL-CaltechMija właśnie 30 lat od przelotu sondy Voyager 2 obok Urana. Obserwacje z bliska pozwoliły na wykrycie kilku ciekawych cech tego małego gazowego giganta.

Największe zbliżenie Voyagera 2 do Urana nastąpiło 24 stycznia 1986 roku. Minimalna odległość wyniosła 81500 kilometrów ponad zewnętrznymi warstwami chmur tego gazowego giganta.

Supernowa 2016P / Credits - Ratinga, Michał Żołnowski, Grzegorz DuszanowiczPolski zespół astronomów odkrył supernową w galaktyce NGC 5374.

Supernowe to jedne z najbardziej energetycznych zjawisk we Wszechświecie. W momencie “zapłonu” jasność pojedynczej supernowej może przewyższyć jasność całej galaktyki, w której się znajduje. Supernowe są zjawiskami, dzięki którym we Wszechświecie znajduje się więcej pierwiastków cięższych od tlenu (a w szczególności od żelaza), ważne także dla powstania planet oraz życia.

Nowy dowód na istnienie dziewiątej planety w Układzie Słonecznym

Sześć najbardziej odległych obiektów znanych nam obecnie w Układzie Słonecznym posiada orbity zrównane w jednym kierunku. W aspekcie rzeczywistości trójwymiarowej również zachodzi bardzo zbliżone nachylenie wszystkich obiektów względem płaszczyzny Układu Słonecznego. Równowagę tej sytuacji zapewniać może planeta o masie 10 Ziemi / Źródło: Caltech/R. Hurt (IPAC)Jest możliwe, że daleko od Słońca, w zewnętrznym Układzie Słonecznym znajduje się duża planeta wielkości Neptuna. Po przeprowadzeniu symulacji do takich wniosków doszli astronomowie z amerykańskiego uniwersytetu Caltech.

Czy daleko za orbitą Neptuna w Układzie Słonecznym może znajdować się jeszcze jeden obiekt spełniający warunki do określenia go planetą? Od dekad astronomowie poszukują takiego obiektu – dotychczas jednak bez dobrych rezultatów. Trzeba przyznać, że poprzeczka jest zawieszona bardzo wysoko i „daleko”. Na tyle wysoko, że misje obserwacyjne mogą nie zapewnić w tej sytuacji pierwszych poszlak.

logotyp Near Space Conference / Źródło: http://nearspace.pl16 kwietnia 2016 r. w Toruniu odbędzie się konferencja Near Space. Spotkanie przeznaczone jest dla uczniów, studentów, nauczycieli oraz sympatyków tematyki kosmicznej. Kosmonauta.net objął patronatem medialnym konferencję.

Żyjemy w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu, w epoce technologicznej. Doświadczamy eksploracji kosmosu. Bywamy coraz dalej, a Wszechświat nie jest już dla nas tajemnicą. Czy jednak wystarczająco dużo wiemy o najbliższym nam środowisku? Near Space to przestrzeń gdzie nadal niewiele osób może bywać. To piloci odrzutowców wojskowych, astronauci.

Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyTrzynastego stycznia nastąpił bliski przelot planetoidy 2016 AN165 w odległości około 181 tysięcy kilometrów.
Moment przelotu 2016 AN165 nastąpił 13 stycznia z maksymalnym zbliżeniem około godziny 15:43 CET. Minimalny dystans pomiędzy tą planetoidą a Ziemią wyniósł 181 tysięcy kilometrów, czyli 0,47 średniej odległości do Księżyca. Odkrycie 2016 AN165 nastąpiło 16 stycznia, czyli dopiero kilka dni po przelocie obok Ziemi. Bliski przelot 2016 AN165 nastąpił po dziennej stronie Ziemi – wówczas obserwacje astronomiczne nie były możliwe.

Rozwiązana?

Sygnał Wow! z 1977 roku / Credits - Ohio State UniversityJest możliwe, że udało się wyjaśnić zagadkę sygnału Wow. Niestety, odpowiedzią nie jest obca cywilizacja.

W sierpniu 1977 roku radioteleskop Big Ear w Ohio odebrał zaskakujący sygnał radiowy o wysokiej sile względem tła. Wówczas na tym radioteleskopie trwały poszukiwania potencjalnych sztucznych sygnałów radiowych bardzo blisko linii wodoru 21 cm (1420 MHz) w ramach programu SETI. Sygnał został nazwany “Wow!” przez dr. Jerry’ego R. Ehmana, który jako pierwszy przeglądał zestaw danych z tego radioteleskopu. Sygnał był bardzo interesujący i sugerował możliwość sztucznego powstania daleko od Ziemi.

PRosty przykład jak odszukać na nocnym niebie gwiazdę Polarną oraz gwiazdozbiór Kasjopei za pomocą asteryzmu Wielki Wóz z gwiazdozbioru Wielkiej NiedźwiedzicyDawno, dawno temu …. A może wcale nie tak dawno mieszkańcy ziemi żyli za pan brat z niebem. Wszystko dlatego, że nie mieli …. żarówki. Kiedy wychodzili wieczorem, szczególnie zimą, na dwór ich oczom ukazywał się usiany gwiazdami nieboskłon. Dzisiaj to wyjątkowy widok. Zachwycamy się bieszczadzkim niebem czy widokami z terenów Paranal. Gdy więc rozpoczynamy przygodę z astronomią musimy zacząć od poznania gwiezdnych szlaków. Na początek każdy powinien umieć odnaleźć najważniejszą gwiazdę dla każdego podróżnika Gwiazdę Polarną.

Artist's impression of the galaxy W2246-0526
Artist impression of W2246-0526, a single galaxy glowing in infrared light as intensely as 350 trillion suns. It is so violently turbulent that it may eventually jettison its entire supply of star-forming gas, according to new observations with ALMA.
Źródło:NRAO/AUI/NSF; Dana Berry / SkyWorks; ALMA (ESO/NAOJ/NRAO)ALMA odkrywa sekrety najjaśniejszej znanej galaktyki we Wszechświecie

Najjaśniejsza znana galaktyka we Wszechświecie - kwazar W2246-0526, widoczny w stanie gdy Wszechświat miał mniej niż 10% swojego obecnego wieku – jest tak burzliwy, że znajduje się w procesie wyrzucania całego swojego gazu potrzebnego do powstawania gwiazd – tak wskazują najnowsze obserwacje wykonane za pomocą Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA).

Pierwsze w tym roku bliskie przeloty planetoidBliskie przeloty 2016 AQ164 (10.01.2016) i 2016 AN164 (14.01.2016)

Dziesiątego i czternastego stycznia doszło do przelotów dwóch meteoroidów blisko Ziemi. Informacje o przelotach 2016 AQ164 i 2016 AN164 zostały opublikowane 14 stycznia, kilka godzin po informacji o przelocie 2016 AH164. Te wszystkie trzy obiekty są pierwszymi zarejestrowanymi bliskimi przelotami w 2016 roku.

Rozmieszczenie instrumentów naukowych sondy Juno. Źródło: WikiPediaSonda Juno pobiła rekord Rosetty i jest teraz najodleglejszą sondą zasilaną energią słoneczną.

NASA podała, że 13 stycznia 2016 o 19:00 UTC sonda Juno stała się najodleglejszym od Ziemi statkiem kosmicznym zasilanym energią słoneczną. Juno znajdowała się wtedy 793 miliony kilometrów od Ziemi.

Udane testy GRAVITY na VLTI

GRAVITY discovers new double star in Orion Trapezium ClusterAs part of the first observations with the new GRAVITY instrument the team looked closely at the bright, young stars known as the Trapezium Cluster, located in the heart of the Orion star-forming region. Already, from these first data, GRAVITY made a discovery: one of the components of the cluster (Theta1 Orionis F, lower left) was found to be a double star for the first time. The brighter double star Theta1 Orionis C (lower right) is also well seen.
The background image comes from the ISAAC instrument on ESO's Very Large Telescope. The views of two of the stars from GRAVITY, shown as inserts, reveal far finer detail than could be detected with the NASA/ESA Hubble Space Telescope.
Źródło:ESO/GRAVITY consortium/NASA/ESA/M. McCaughreanBadanie czarnych dziur jest główną misją nowo zainstalowanego instrumentu GRAVITY na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile. Podczas swoich pierwszych obserwacji GRAVITY udanie połączył światło gwiazd z czterech Teleskopów Pomocniczych. Olbrzymi zespół europejskich astronomów i inżynierów, kierowany przez Max Planck Institute for Extraterrestrial Physics w Garching, który zaprojektował i zbudował GRAVITY, jest bardzo zadowolony z uzyskanych efektów. Podczas wstępnych testów instrument już uzyskał kilka znaczących wyników. Jest to najpotężniejszy spośrod zainstalowanych instrumentów Interferometru VLT.

Rejon lądowania misji Apollo 12 na KsiężycuKażda misja Apollo była inna. Ale misja Apollo 12 miała szczególnie ciekawe odkrycie dotyczące Księżyca. Na powierzchni naszego satelity astronauci zamontowali sejsmometry. I.....

Obszar "X" na Sputnik Planum / Credits - NASA/JHUAPL/SwRINa najnowszych zdjęciach przesłanych z sondy New Horizons można zobaczyć zaskakujące ślady niedawnej aktywności geologicznej na Plutonie.

Od 18 grudnia zespół New Horizons (NH) nie publikował nowych zdjęć z uwagi na okres świąteczny. Pierwsza próbka nowych zdjęć pojawiła się w Internecie dopiero w nocy z 7 na 8 stycznia. Jedno z najnowszych zdjęć, w największej rozdzielczości powierzchni Plutona, dotyczy wschodniej części jasnego obszaru o nazwie Sputnik Planum. Na tym zdjęciu można zauważyć intrygujący szczegół powierzchni w kształcie litery “X”. Podobne inne takie obszary mają kształt litery “Y”.

The Panoramic Survey Telescope & Rapid Response System (Pan-STARRS) 1 telescope on Maui's Mount Haleakala, Hawaii has produced the most near-Earth object discoveries of the NASA-funded NEO surveys in 2015.

Credits: University of Hawaii Institute for Astronomy / Rob RatkowskiNASA powołała komórkę nadzorującą wykrywanie obiektów NEO – Biuro Koordynacji Obrony Planetarnej.

Amerykańska Agencja Kosmiczna NASA powołała Planetary Defense Coordination Office (PDCO), czyli Biuro Koordynacji Obrony Planetarnej. To nowa komórka organizacyjna w ramach pionu nauk planetarnych (Planetar Science Division) dyrektoriatu misji naukowych (Science Mission Directorate).

Syriusz - strzałka wskazuje jego towarzysza białego karłaBiałe karły stygnąc przez całe swoje życie, przechodzą w pewnym czasie przez fazę, gdy ich temperatura jest pomiędzy 12500K a 10500K. Jeśli maja wodorową atmosferę, są wówczas migotliwe, stając się gwiazdami zmiennymi typu ZZ Ceti – pulsują, zmieniając blask o parę procent z okresem rzędu minut. Czynią to z zegarkową regularnością.

W lutym ruszy projekt kolejnego kosmicznego teleskopu NASAJuż w lutym ruszy projekt teleskopu WFIRST – kolejnego kosmicznego obserwatorium NASA.

Cały czas żyjemy kompletacją Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba (JWST) a już w lutym ruszy projekt kolejnego flagowego kosmicznego obserwatorium NASA. Informację przekazał dyrektor pionu astrofizyki w NASA, Paul Hertz.

Koniunkcja Wenus i Saturna w dniu 9.01.2016r. ranoW sobotę, 9 stycznia rano będzie możliwość zaobserwowania niezwykłego zjawiska - koniunkcji Wenus z Saturnem.

Rozbłysk klasy M2.3 z grupy 2473 (02.01.2016)

Faza maksymalna rozbłysku klasy M2.3 z 2 stycznia 2016 / Credits - NASA, SDODrugiego stycznia grupa 2473 wyemitowała rozbłysk klasy M2.3. To pierwszy rozbłysk tej klasy w 2016 roku.
Pod koniec grudnia na widocznej z Ziemi tarczy słonecznej obserwowaliśmy dwa nieco rozbudowane obszary aktywne (2472 i 2473), które łącznie wyemitowały sześć rozbłysków klasy M. Następnie te dwie grupy zaczęły się rozpadać. Drugiego stycznia grupa 2473 wyemitowała rozbłysk klasy M2.3. Był to ostatni rozbłysk powiązany z tymi dwiema grupami, gdyż niedługo później oba obszary zniknęły za zachodnią krawędzią tarczy słonecznej.

Kometa Catalina (C/2013 US10). Źródło: José J. ChambóWszyscy miłośnicy skarbów nocnego nieba wykorzystują ostatnie bezchmurne i zimne noce na obserwacje pięknej komety Catalina (C/2013 US10), która ostatnio przemknęła obok gwiazdy Arktur w gwiazdozbiorze Wolarza.

Czarna dziura wsysa gwiazdę, która znika z oczu astronomów .... nieodwracalnieZnikanie gwiazd w pobliskich galaktykach może oznaczać narodziny czarnych dziur

W opowiadaniu o Sherlocku Holmesie Srebrny Płomień słynny detektyw rozwiązuje zagadkę kryminalną dzięki zwróceniu uwagi na coś, co się nie zdarzyło – pies podwórzowy ani razu w nocy nie zaszczekał. Astronomowie odwołują się teraz do podobnej dedukcji przy rozwiązywaniu tajemnicy czarnych dziur, poszukując gwiazd, które nie wybuchły.

Faza maksymalna rozbłysku z 28 grudnia 2015 / Credits - NASA, SDOGrupa 2473 wyemitowała 28 grudnia rozbłysk klasy M1.8 o bardzo ciekawej charakterystyce. Rozbłysk wytworzył koronalny wyrzut masy.

Pomiędzy 21 a 24 grudnia dwa obszary aktywne o numerach 2472 i 2473 wyemitowały łącznie pięć rozbłysków klasy M. Najsilniejszy z nich został wyemitowany 23 grudnia i był klasy M4.7. Ten rozbłysk pochodził od grupy 2473.

Widok na High Dune - zdjęcie z końca listopada 2015 / Credit - NASA/JPL-CaltechW grudniu łazik Mars Science Laboratory dotarł do rozległych wydm u podnóża Mt Sharp.

We wrześniu 2014 roku łazik Mars Science Laboratory (MSL) “Curiosity” dotarł do podnóża celu głównego swojej misji: góry o nazwie Mt Sharp. Tę górę przecina głęboki kanion, w którym w poszczególnych warstwach skał powinny być zachowane informacje na temat przeszłości Marsa.

Jeden z zobrazowanych podczas bliskiego przelotu obszarów Enceladusa to bogaty w ułożone równolegle uskoki i bruzdy rejon Samarkand Sulci / Źródło: NASASonda Cassini zaczęła transmitować dane zebrane podczas swojego ostatniego, bliskiego przelotu w pobliżu Enceladusa, jednego z najbardziej intrygujących satelitów Saturna.

Misja Cassini rozpoczęła się w 1997 roku, kiedy sonda, wraz z próbnikiem Huygens, rozpoczęła swą podróż w kierunku znanej z gigantycznego układu pierścieni oraz drugiej po Jowiszu największej planety Układu Słonecznego. W 2004 r. dotarła do celu stając się sztucznym satelitą Saturna.

Skalista super-Ziemia, w całości skuta lodem - możliwy wygląd Wolf 1061d? / Credits - NASA, Ames, JPL-CaltechAstronomom udało się wykryć trzy planety krążące wokół pobliskiego czerwonego karła Wolf 1061. To najbliższy potwierdzony układ planetarny.

W pobliżu Ziemi często przelatują małe obiekty kosmiczne.Bliski przelot 2015 YJ (13.12.2015)

Trzynastego grudnia doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2015 YJ. Minimalny dystans wyniósł około 73 tysiące kilometrów.

W pobliżu Ziemi często przelatuję niewielkie ciał niebieskie.Dziewiętnastego grudnia dojdzie do bliskiego przelotu planetoidy 2015 YB. Minimalny dystans wyniesie około 58 tysięcy kilometrów.

Moment przelotu 2015 YB nastąpi 19 grudnia z maksymalnym zbliżeniem około godziny 13:07 CET. Minimalny dystans pomiędzy tą planetoidą a Ziemią wyniesie około 58 tysięcy kilometrów, czyli 0,15 średniej odległości do Księżyca.

Schematic view of a transitional disc around a young star
Astronomers using the Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) have found telltale differences between the gaps in the gas and the dust in discs around four young stars. These new observations are the clearest indications yet that planets with masses several times that of Jupiter have recently formed in these discs.
This schematic diagram shows how the dust (brown) and gas (blue) is distributed around the star, and how a young planet is clearing the central gap.
Źródło:ESO/M. KornmesserNowe dowody na młode planety w dyskach wokół młodych gwiazd

Astronomowie korzystający z Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) znaleźli najlepsze jak dotąd wskazówki, że w dyskach gazu i pyłu wokół młodych gwiazd niedawno uformowały się planety masach kilku mas Jowisza. Pomiary gazu wokół gwiazd dostarczyły także dodatkowych informacji na temat własności tych planet.