Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

astroturystyka

100 lat IAU

IAU

Comet

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka





Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 31-1-2026 12:24:05

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

Stellarium Web

TheSkyLive

cobs,comets

Skytinel - sieć stacji bolidowych - SN15

Położenie JWST
Where is WEBB


ARTEMIS
ARTEMIS-1


Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
7582 planet

Astropogoda

Pogoda



sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne


III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Wojciech Fangor

slowaKluczowe OpisZdjeciaWczoraj w wieku 93 lat odszedł od nas Wojciech Fangor - malarz, grafik, plakacista i rzeźbiarz. Jeden z najwybitniejszych polskich artystów XX wieku. Takim go z pewnością znaliście. Ale jest coś więcej.

Kilogram światła poproszę

slowaKluczowe Platynowo-irydowy walec będący wzorcem kilograma, przechowywany w Sevres pod Paryżem (BUREAU INTERNATIONAL DES POIDS ET MESURES)Będzie nowy wzorzec jednostki masy - kwantowy!

Wzorzec kilograma, który znajduje się w Sevres pod Paryżem, odchodzi do muzeum. Co go zastąpi? Jednostka masy będzie zdefiniowana - jak wszystkie inne - w oparciu o uniwersalną stałą fizyczną.

Dane z sondy IBEX rzucają nowe światło na heliosferę

slowaKluczowe Grafika przedstawiająca satelitę IBEX agencji NASA / Źródło: NASAW kilkunastu publikacjach opublikowanych w ostatnim wydaniu Astrophysical Journal Supplement naukowcy zaprezentowali najnowsze analizy dotyczące naszej heliosfery na podstawie danych z sondy IBEX.

Sonda IBEX (Interstellar Boundary Explorer) zajmuje się obrazowaniem naszej heliosfery – magnetycznego bąbla, wewnątrz którego znajduje się Słońce wraz z ośmioma planetami. Dzięki misji IBEX stworzono pierwszą globalną mapę zmian w czasie oraz interakcji tego magnetycznego bąbla z lokalnym środowiskiem międzygwiezdnym.

Bliski przelot planetoidy 2015 UM52

2015 UM52 Okolice Ziemi często są odwiedzane przez niewielkie ciała Układu SłonecznegoDwudziestego drugiego października doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2015 UM52. Minimalny dystans wyniósł około 131 tysięcy kilometrów.

Wielki Buuum!

slowaKluczowe Słynna M31 Andromeda sfotografowana przez Bartka w roku 2014W dniu 24 X 2015 roku odbyło się kolejne spotkanie miłośników astronomii w ramach zajęć sekcji astronomicznej. Nietuzinkowość działań sekcji przyciągnęła kolejnego pasjonata nieba do naszych szeregów. Witamy u nas Pana Zenona. Jako, że jesienna pogoda daje nam się nieastronomicznie we znaki czas naszego spotkania upłyną w naukowych rozmyślaniach i wspomnieniach z czasów lotów na księżyc. swoje doświadczenia przybliżył nam nasz nowy kolega Zenon. To niezwykłe doświadczenie spotkać się dzisiaj z kimś, kto osobiście przeżył te chwile i dzisiaj potrafi do nich powrócić.

Nowe spojrzenie na małe księżyce Plutona

Pluton,Charon Porównanie wielkości małych księżyców Plutona z największym Charonem / Credits - NASA/JHUAPL/SwRISonda New Horizons przesłała nowe zdjęcia małych księżyców Plutona, w tym pierwsze obrazy Kerberosa.
Czternastego lipca sonda New Horizons (NH) przeleciała w pobliżu planety karłowatej Pluton. Był to pierwszy przelot obok tego obiektu i symboliczny koniec pierwszej fazy eksploracji Układu Słonecznego. Oczom naukowców ukazał się niespodziewany widok: ślady ciągłej aktywności i w wielu miejscach młoda (w geologicznym sensie) powierzchnia Plutona. (Polecamy artykuł: pierwsze podsumowanie przelotu sondy New Horizons).

Alfa Centauri Bb nie istnieje?

slowaKluczowe Układ planetarny Alfa Centauri - wizja artystyczna / Credit: ESO/L. Calçada/N. Risinger / License: Creative Commons Attribution 4.0 International LicenseNajnowsze obserwacje sugerują, że egzoplaneta Alfa Centauri Bb jest artefaktem w danych. Istnienie innych jest nadal możliwe.

Najnowsze obserwacje astronomiczne sugerują, że egzoplaneta Alfa Centauri Bb jest artefaktem w danych. Nie zamyka to jednak możliwości istnienia egzoplanet w tym układzie.

Ostatni pocałunek dwóch gwiazd

VLT znalazł najgorętszy i najmasywniejszy układ podwójny kontaktowy

ESO Artist’s impression of the hottest and most massive touching double star. This artist’s impression shows VFTS 352 — the hottest and most massive double star system to date where the two components are in contact and sharing material. The two stars in this extreme system lie about 160 000 light-years from Earth in the Large Magellanic Cloud. This intriguing system could be heading for a dramatic end, either with the formation of a single giant star or as a future binary black hole.
Źródło:ESO/L. Calçada
Za pomocą należącego do ESO teleskopu VLT międzynarodowy zespół astronomów znalazł najgorętszy i najmasywniejszy układ podwójny kontaktowy ze składnikami tak blisko siebie, że się dotykają. Dwie gwiazdy w ekstremalnym systemie VFTS 352 być może zmierzają ku dramatycznemu końcowi, w trakcie którego złączą się tworząc nową, gigantyczną, pojedynczą gwiazdę, albo utworzą podwójną czarną dziurę.

Planetarium Wenus- wszechświat na wyciągnięcie ręki

Planetarium Wenus Pokaz w PLanetarium Wenus - otwarcie w dniu 22 X 2015r.Już od jutra Lubuszanie będą mogli sięgać gwiazd – i to dosłownie! Tego dnia bowiem otwarte zostanie Planetarium WENUS, będące częścią Centrum Nauki Keplera. Będzie to jedyne w zachodniej Polsce nowoczesne centrum propagowania nauk ścisłych i przyrodniczych, łączące centrum nauki i muzeum. A w nim moc iście kosmicznych atrakcji dla dużych i małych – niezwykłe pokazy i seanse, jaskinia światła, pasjonujące eksperymenty – krótko mówiąc nauka na wyciągnięcie ręki. W uroczystości otwarcia, która rozpocznie się o godz. 15:30 udział weźmie marszałek Elżbieta Anna Polak.

Dziwne zachowanie czarnej dziury w centrum naszej Galaktyki

slowaKluczowe Oddziaływanie G2 z Sgr A*. Źródło: Geekweek Droga Mleczna, czyli galaktyka, w której przyszło nam żyć, staje się dla nas coraz bardziej zagadkowa. Od niedawna nie jest tajemnicą, że w jej centrum znajduje się ogromna czarna dziura, która pochłania materię znajdującą się wokół niej, emitując silny strumień promieniowania rentgenowskiego, ale to dopiero wierzchołek góry lodowej.

Gotowy model CHEOPS-a

Airbus zakończył budowę modelu satelity CHEOPS.

CHEOPS CHEOPS - wizja artystyczna / Credit: ESAW zeszłym tygodniu, 13 października, Airbus Defence and Space zakończył budowę strukturalnego modelu CHEOPS-a (CHaracterising ExOPlanet Satellite) zamówionego przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA). CHEOPS to pierwszy europejski satelita przeznaczony do poszukiwania planet pozasłonecznych. Prace nad CHEOPS-em postępują według planu. Statek ma być wyniesiony w grudniu 2017 roku.

W koronie Słońca powstała gigantyczna dziura

słońce Gigantyczna dziura koronalna na Słońcu. SDOOstatnio Słońce zaczyna się zachowywać nietypowo. Po długim okresie niezwykłej flauty nasza planeta została niedawno doświadczona potężnymi burzami magnetycznymi, które spowodowały, że zorze polarne były widzialne daleko na południe. Odpowiadały za to dwie dziury koronalne, które omiatały Ziemię strumieniem naładowanych cząstek. Jednak to, co właśnie powstało na Słońcu, przerosło wszelkie oczekiwania astrofizyków.

Jak kometa 67P uzyskała swój kształt?

kometa,67P,Rosetta,ESA Dwie części komety 67PCharakterystyczny kształt „gumowej kaczki” kometa 67P/Czuriumow-Gierasimienko zawdzięcza temu, że we wczesnym Układzie Słonecznym dwie komety zderzyły się z małą prędkością, uważają naukowcy z zespołu misji Rosetta.

Pochodzenie wyraźnie dwuczęściowego kształtu komety było jednym z kluczowych pytań, które zrodziły się, gdy w lipcu 2014 roku sonda Rosetta pierwszy raz sfotografowała 67P.

Wówczas rozważano dwie hipotezy: czy przewężenie powstało w wyniku złączenia dwóch obiektów, czy też w wyniku miejscowo silnej erozji pojedynczego obiektu?

2434 rozbłyskowa grupa plam słonecznych

Dwa rozbłyski klasy M z grupy 2434 (16.10.2015)

Dwa rozbłyski klasy M z grupy 2434 13 minut po fazie maksymalnej rozbłysku klasy M1.1 z 16 października / Credits - NASA, SDOW dniu 16 grupa 2434 wyemitowała dwa rozbłyski klasy M1.1. Były to pierwsze rozbłyski tej klasy od 4 października.
Pod koniec września i na początku października przy zachodnim brzegu tarczy słonecznej obserwowaliśmy grupę 2422, której najsilniejszy rozbłysk był klasy M7.6. Był to najsilniejszy rozbłysk od końca czerwca. Ostatni rozbłysk klasy dolnych stanów M zanotowano 4 października.

Najdokładniejsze zdjęcia Enceladusa

enceladus Powierzchnia Enceladusa sfotografowana przez sondę Cassini w trakcie zbliżenia z 14 października 2015 / Credit: NASA-JPLSonda Cassini rozpoczęła przesyłanie najdokładniejszych zdjęć Enceladusa.

Czternastego października 2015 sonda Cassini wykonała zbliżenie do jednego z najciekawszych obiektów Układu Słonecznego, Enceladusa – księżyca Saturna. Zbliżenie nastąpiło na odległość 1839 kilometrów. NASA odebrała już pierwsze zdjęcia powierzchni wykonane w jego trakcie. Kolejne dane będą spływały w najbliższych dniach.

Malajski sposób na latanie

latawiec malajski Wykoanny na zajęciach latawiec malajski po otrzymaniu ogona i uzdy poleci w najbliższy pogodny weekend wysoko w chmury .... albo jeszcze dlajeWyjątkowo w piątek spotkali się miłośnicy kosmosu w Żagańskim Pałacu Książęcym by szlifować swoje talenty i zaspokajać ciekawość.

Polowanie na satelity

sekcja Grupa mysłiwych polująca na przelatujące nad Żaganiem satelity ISS i IridiumW dniu 10 października 2015r. w ramach cotygodniowych zajęć Sekcji Astronomicznej odbyły się obserwacje satelitów. W ich trakcie prowadzana była rejestracja fotograficzna, która posłuży do obliczeń wysokości przelotu. Obserwowano stację ISS oraz satelitę Iridium o numerze 72.

Dziwna charakterystyka tranzytów KIC 8462852

KIC 8462852 Zmiany jasności KIC 8462852 zarejestrowane przez Keplera. Oś odciętych w skali dób; średnia jasność gwiazdy, przyjęta jako 1, na osi rzędnych / Credit: NASATeleskop Kepler zaobserwował dziwną charakterystykę tranzytów w układzie KIC 8462852. Czy może być sztuczna?

Kosmiczny teleskop Kepler odpowiedzialny jest za prawdziwą rewolucję w naszym postrzeganiu Wszechświata. Dzięki niemu wiemy już, że Wszechświat jest wręcz “wypełniony” planetami pozasłonecznymi, zarówno dużymi gazowymi gigantami, jak i małymi skalistymi obiektami wielkości Ziemi.

Wśród tysięcy kandydatów na egzoplanety i całe układy planetarne znajduje się kilka niezwyczajnych obiektów. Jednym z nich jest KIC 8462852 – gwiazda, u której wykryto dziwną charakterystykę tranzytów.

Kosmiczny worek węgla

A tak przy okazji tych niskich temperatur ....

ESO Part of the Coalsack Nebula
This image from the Wide Field Imager on the MPG/ESO 2.2-metre telescope shows part of the huge cloud of dust and gas known as the Coalsack Nebula. The dust in this nebula absorbs and scatters the light from background stars.
Źródło:ESO
Fragment Mgławicy Worek Węgla w zbliżeniu

Ciemne smugi prawie całkowicie przesłaniają pole gwiazdowe na nowym zdjęciu wykonanym za pomocą kamery Wide Field Imager na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile. Obszary w kolorze czarnego atramentu są niewielkimi fragmentami olbrzymiej ciemnej mgławicy znanej jako Worek Węgla, jednego z najbardziej okazałych obiektów tego typu widocznych gołym okiem. Za miliony lat kawałki Worka Węgla zapłoną niczym jego odpowiednik z paliw kopalnych, dzięki światłu wielu młodych gwiazd.

Bliski przelot meteoroidu 2015 TC25

Bliski przelot meteoroidu 2015 TC25 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidy13 października doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2015 TC25. Minimalny dystans wyniósł około 111 tysięcy kilometrów.

Moment przelotu 2015 TC25 nastąpił 13 października z maksymalnym zbliżeniem około godziny 09:32 CEST. Minimalny dystans pomiędzy tym meteoroidem a Ziemią wyniósł około 111 tysięcy kilometrów, czyli 0,29 średniej odległości do Księżyca.

Nadchodzi szerokie maksimum Orionidów!

Orionidy Radiant Orionidów - PKiM Orbita sławnej komety Halley'a przecina się z orbitą Ziemi w dwóch miejscach. Materiał pozostawiony przez kometę w jednym z tych miejsc daje meteory z roju Eta Aquarydów, a w drugim z roju Orionidów. W tym drugim przypadku materiał kometarny jest rozrzucony na tak dużym obszarze, że Ziemia przechodzi przezeń od około 2 października do 7 listopada i w tych właśnie dniach możemy obserwować meteory z roju Orionidów. W ziemską atmosferę wchodzą one z prędkością 66 km/s, a więc należą do najszybszych zjawisk meteorowych na naszym niebie.

Niebieskawe niebo na Plutonie

Niebieskawa atmosfera Plutona Niebieskawa atmosfera Plutona / Credits - NASA/JHUAPL/SwRINASA opublikowała pierwsze kolorowe zdjęcia Plutona. Atmosfera tej planety ma mgiełkę o niebieskawym kolorze.

Czternastego lipca sonda New Horizons (NH) przeleciała w pobliżu planety karłowatej Pluton. Był to pierwszy przelot obok tego obiektu i symboliczny koniec pierwszej fazy eksploracji Układu Słonecznego. Oczom naukowców ukazał się niespodziewany widok: ślady ciągłej aktywności i w wielu miejscach młoda (w geologicznym sensie) powierzchnia Plutona. (Polecamy artykuły: pierwsze podsumowanie przelotu sondy New Horizons oraz nowe zdjęcia powierzchni Plutona).

"Wojciech Fangor. Heweliusz"

Wystawa "Wojciech Fangor. Heweliusz" w sopockiej PGS

Wojciech Fangor. Heweliusz Wernisaż wystawy Wojciecha Fangora "Heweliusz". 06.10.2015 Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie. fot. Dominik StaniszewskiCykl 30 obrazów Wojciecha Fangora, nawiązujących do rysunków ciał niebieskich wykonanych przez XVII-wiecznego, gdańskiego astronoma Jana Heweliusza, pokaże Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie. Wernisaż wystawy odbędzie się we wtorek.

100 lat odkrycia Proximy Centaura

slowaKluczowe OpisZdjeciaDzisiaj,12 października, upływa dokładnie sto lat od chwili, gdy w cyrkularzu obserwatorium astronomicznego Union Observatory, zlokalizowanego na obrzeżach Johannesburga w Afryce Południowej, opublikowany został komunikat o odkryciu słabej gwiazdy (+11m) wyróżniającej się nietypowym zachowaniem. Autorem komunikatu i zarazem dyrektorem obserwatorium był Szkot, Robert Innes (1861-1933), który porównując zdjęcia nieba wykonane w okolicy najjaśniejszej gwiazdy w gwiazdozbiorze Centaura, Alfy Centauri, w latach 1910, 1913 i 1915, zaważył obiekt wyraźnie przemieszczającą się po sferze niebieskiej na tle innych. W chwili odkrycia znanych było zaledwie 5 gwiazd poruszających się szybciej.

Jak to z Wrocławia w kosmos latano

wertykal Rakieta WertykalPierwsze lata działalności Zakładu Fizyki Słońca (do 1980r. działającego pod nazwą Pracownia Związków Słońce-Ziemia) związane są ściśle z serią radzieckich rakiet Wertikal (rakieta Wertikal 1 pokazana została na zdjęciu).

Planetoida Izeryna

Planetoida Izeryna Planetoida IzerynaIzerski Park Ciemnego Nieba (IPCN) ma od niedawna swoją planetoidę: 71783 Izeryna. Odkryło ją, 30 września 2000 roku, dwóch astronomów: Petr Pravec i Peter Kušnirák, z Instytutu Astronomicznego Czeskiej Akademii Nauk w Ondřejovie koło Pragi.

Urodziny Ejnar Hertzsprung

Urodziny Ejnar Hertzsprung Pierwszy diagram Hertzsprunga dla gromad gwiazd Hiad i Plejad8 października 1873 roku urodził się Ejnar Hertzsprung, duński chemik i astronom. W latach 1911 – 1913 wraz z amerykańskim astronomem Hnery Norris Russelem stworzył słynny diagram przedstawiający zależność jasności absolutnej gwiazd (lub mocy ich promieniowania) od typu widmowego (czy też temperatury ich fotosfer).

Dwa silniejsze rozbłyski klasy M z grupy 2422 (01-02.10.2015)

2422,AR12422 Moment rozbłysku klasy M5.5 z 2 października 2015 / Credits - NASA, SDOPierwszego i drugiego października grupa 2422 wyemitowała dwa rozbłyski średnich stanów klasy M. Pod koniec września grupa 2422 wyemitowała serię rozbłysków klasy M, z których najsilniejszy był klasy M7.6. Był to najsilniejszy rozbłysk od końca czerwca tego roku.

Dwa kolejne silniejsze rozbłyski zostały wyemitowane przez grupę 2422 w dniach 1 i 2 października.

Zamieszanie w dysku planetarnym

Tajemnicze zaburzenia przemieszczające się w dysku, w którym powstają planety

Wokół pobliskiej gwiazdy dostrzeżono niespotykane struktury.

slowaKluczowe VLT and Hubble images of the disc around AU Microscopii
Using images from ESO’s Very Large Telescope and the NASA/ESA Hubble Space Telescope, astronomers have discovered fast-moving wave-like features in the dusty disc around the nearby star AU Microscopii. These odd structures are unlike anything ever observed, or even predicted, before now. The top row shows a Hubble image of the AU Mic disc from 2010, the middle row Hubble from 2011 and the bottom row VLT/SPHERE data from 2014. The black central circles show where the brilliant light of the central star has been blocked off to reveal the much fainter disc, and the position of the star is indicated schematically. The scale bar at the top of the picture indicates the diameter of the orbit of the planet Neptune in the Solar System (60 AU). Note that the brightness of the outer parts of the disc has been artificially brightened to reveal the faint structure.
Źródło: ESO, NASA & ESA
Dzięki zdjęciom wykonanym za pomocą teleskopu VLT (należącego do ESO) oraz Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (należącemu do NASA/ESA) astronomowie odkryli struktury w dysku pyłowym otaczającym pobliską gwiazdę, które nigdy wcześniej nie były obserwowane. Szybko się poruszające struktury podobne do fal występują w dysku wokół gwiazdy AU Microscopii i nie przypominają niczego co do tej pory obserwowano lub przewidywano. Pochodzenie i natura tych struktur stanowi zagadkę, nad której wyjaśnieniem skupią się astronomowie. Wyniki badań opublikowano 8 października 2015 r. w czasopiśmie „Nature”.

Żagańscy łowcy rozbłysków

F-Chroma Pierwszy materiał zebrany w ramach projektu F-Chroma przez Sekcje Astronomiczną w ŻaganiuUdział w projekcie F-Chroma już za nami. za nami są teżz emocje walki z cumulusami i cirrusami na niebie. Walka o każdą minutę czystego nieba w tym niezwykłym projekcie też już jest wspomnieniem. W sumie niby spokojna praca a emocji cała masa. Poniżej kilka wniosków praktycznych na przyszłość, bo projekt ten będzie kontynuowany za rok.

Smoki na niebie

Drakonidy Drakonidy - radiant roju. Credit Jacek Patka - StellariumW tym tygodniu będziemy mieć do czynienia z maksimum Drakonid, jednego z ciekawszych rojów meteorów. Drakonidy związane są z krótkookresowa kometą 21P/Giacobini-Zinner.

Ponaddźwiękowa rakieta studentów PW

Amelia 2 Amelia 225 września 2015 roku w Centrum Zarządzania Innowacjami i Transferem Technologii PW odbyła się prezentacja ponaddźwiękowej rakiety H1 Studenckiego Koła Astronautycznego (SKA).

Rakietę zaprojektowali i zbudowali członkowie Sekcji Rakietowej Studenckiego Koła Astronautycznego, które działa na Politechnice Warszawskiej od 1996 roku (Sekcja Rakietowa powstała w 2008 roku).
34,582,573 unikalne wizyty