


| EPUP |
| 7582 planet |
W kilkunastu publikacjach opublikowanych w ostatnim wydaniu Astrophysical Journal Supplement naukowcy zaprezentowali najnowsze analizy dotyczące naszej heliosfery na podstawie danych z sondy IBEX.
W dniu 24 X 2015 roku odbyło się kolejne spotkanie miłośników astronomii w ramach zajęć sekcji astronomicznej. Nietuzinkowość działań sekcji przyciągnęła kolejnego pasjonata nieba do naszych szeregów. Witamy u nas Pana Zenona. Jako, że jesienna pogoda daje nam się nieastronomicznie we znaki czas naszego spotkania upłyną w naukowych rozmyślaniach i wspomnieniach z czasów lotów na księżyc. swoje doświadczenia przybliżył nam nasz nowy kolega Zenon. To niezwykłe doświadczenie spotkać się dzisiaj z kimś, kto osobiście przeżył te chwile i dzisiaj potrafi do nich powrócić.
Sonda New Horizons przesłała nowe zdjęcia małych księżyców Plutona, w tym pierwsze obrazy Kerberosa.
Za pomocą należącego do ESO teleskopu VLT międzynarodowy zespół astronomów znalazł najgorętszy i najmasywniejszy układ podwójny kontaktowy ze składnikami tak blisko siebie, że się dotykają. Dwie gwiazdy w ekstremalnym systemie VFTS 352 być może zmierzają ku dramatycznemu końcowi, w trakcie którego złączą się tworząc nową, gigantyczną, pojedynczą gwiazdę, albo utworzą podwójną czarną dziurę.
Już od jutra Lubuszanie będą mogli sięgać gwiazd – i to dosłownie! Tego dnia bowiem otwarte zostanie Planetarium WENUS, będące częścią Centrum Nauki Keplera. Będzie to jedyne w zachodniej Polsce nowoczesne centrum propagowania nauk ścisłych i przyrodniczych, łączące centrum nauki i muzeum. A w nim moc iście kosmicznych atrakcji dla dużych i małych – niezwykłe pokazy i seanse, jaskinia światła, pasjonujące eksperymenty – krótko mówiąc nauka na wyciągnięcie ręki. W uroczystości otwarcia, która rozpocznie się o godz. 15:30 udział weźmie marszałek Elżbieta Anna Polak.
Droga Mleczna, czyli galaktyka, w której przyszło nam żyć, staje się dla nas coraz bardziej zagadkowa. Od niedawna nie jest tajemnicą, że w jej centrum znajduje się ogromna czarna dziura, która pochłania materię znajdującą się wokół niej, emitując silny strumień promieniowania rentgenowskiego, ale to dopiero wierzchołek góry lodowej.
W zeszłym tygodniu, 13 października, Airbus Defence and Space zakończył budowę strukturalnego modelu CHEOPS-a (CHaracterising ExOPlanet Satellite) zamówionego przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA). CHEOPS to pierwszy europejski satelita przeznaczony do poszukiwania planet pozasłonecznych. Prace nad CHEOPS-em postępują według planu. Statek ma być wyniesiony w grudniu 2017 roku.
Ostatnio Słońce zaczyna się zachowywać nietypowo. Po długim okresie niezwykłej flauty nasza planeta została niedawno doświadczona potężnymi burzami magnetycznymi, które spowodowały, że zorze polarne były widzialne daleko na południe. Odpowiadały za to dwie dziury koronalne, które omiatały Ziemię strumieniem naładowanych cząstek. Jednak to, co właśnie powstało na Słońcu, przerosło wszelkie oczekiwania astrofizyków.
Charakterystyczny kształt „gumowej kaczki” kometa 67P/Czuriumow-Gierasimienko zawdzięcza temu, że we wczesnym Układzie Słonecznym dwie komety zderzyły się z małą prędkością, uważają naukowcy z zespołu misji Rosetta.
W dniu 16 grupa 2434 wyemitowała dwa rozbłyski klasy M1.1. Były to pierwsze rozbłyski tej klasy od 4 października.
Sonda Cassini rozpoczęła przesyłanie najdokładniejszych zdjęć Enceladusa.
Teleskop Kepler zaobserwował dziwną charakterystykę tranzytów w układzie KIC 8462852. Czy może być sztuczna?
Fragment Mgławicy Worek Węgla w zbliżeniu
13 października doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2015 TC25. Minimalny dystans wyniósł około 111 tysięcy kilometrów.
Orbita sławnej komety Halley'a przecina się z orbitą Ziemi w dwóch miejscach. Materiał pozostawiony przez kometę w jednym z tych miejsc daje meteory z roju Eta Aquarydów, a w drugim z roju Orionidów. W tym drugim przypadku materiał kometarny jest rozrzucony na tak dużym obszarze, że Ziemia przechodzi przezeń od około 2 października do 7 listopada i w tych właśnie dniach możemy obserwować meteory z roju Orionidów. W ziemską atmosferę wchodzą one z prędkością 66 km/s, a więc należą do najszybszych zjawisk meteorowych na naszym niebie.
NASA opublikowała pierwsze kolorowe zdjęcia Plutona. Atmosfera tej planety ma mgiełkę o niebieskawym kolorze.
Dzisiaj,12 października, upływa dokładnie sto lat od chwili, gdy w cyrkularzu obserwatorium astronomicznego Union Observatory, zlokalizowanego na obrzeżach Johannesburga w Afryce Południowej, opublikowany został komunikat o odkryciu słabej gwiazdy (+11m) wyróżniającej się nietypowym zachowaniem. Autorem komunikatu i zarazem dyrektorem obserwatorium był Szkot, Robert Innes (1861-1933), który porównując zdjęcia nieba wykonane w okolicy najjaśniejszej gwiazdy w gwiazdozbiorze Centaura, Alfy Centauri, w latach 1910, 1913 i 1915, zaważył obiekt wyraźnie przemieszczającą się po sferze niebieskiej na tle innych. W chwili odkrycia znanych było zaledwie 5 gwiazd poruszających się szybciej.
8 października 1873 roku urodził się Ejnar Hertzsprung, duński chemik i astronom. W latach 1911 – 1913 wraz z amerykańskim astronomem Hnery Norris Russelem stworzył słynny diagram przedstawiający zależność jasności absolutnej gwiazd (lub mocy ich promieniowania) od typu widmowego (czy też temperatury ich fotosfer).
Pierwszego i drugiego października grupa 2422 wyemitowała dwa rozbłyski średnich stanów klasy M. Pod koniec września grupa 2422 wyemitowała serię rozbłysków klasy M, z których najsilniejszy był klasy M7.6. Był to najsilniejszy rozbłysk od końca czerwca tego roku.
Dzięki zdjęciom wykonanym za pomocą teleskopu VLT (należącego do ESO) oraz Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (należącemu do NASA/ESA) astronomowie odkryli struktury w dysku pyłowym otaczającym pobliską gwiazdę, które nigdy wcześniej nie były obserwowane. Szybko się poruszające struktury podobne do fal występują w dysku wokół gwiazdy AU Microscopii i nie przypominają niczego co do tej pory obserwowano lub przewidywano. Pochodzenie i natura tych struktur stanowi zagadkę, nad której wyjaśnieniem skupią się astronomowie. Wyniki badań opublikowano 8 października 2015 r. w czasopiśmie „Nature”.
Udział w projekcie F-Chroma już za nami. za nami są teżz emocje walki z cumulusami i cirrusami na niebie. Walka o każdą minutę czystego nieba w tym niezwykłym projekcie też już jest wspomnieniem. W sumie niby spokojna praca a emocji cała masa. Poniżej kilka wniosków praktycznych na przyszłość, bo projekt ten będzie kontynuowany za rok.
25 września 2015 roku w Centrum Zarządzania Innowacjami i Transferem Technologii PW odbyła się prezentacja ponaddźwiękowej rakiety H1 Studenckiego Koła Astronautycznego (SKA).